Ja dat dacht ik ook, maar mijn vriend had serieus moeite met lezen
Bij mijn eerste vriend heb ik 3,5 jaar lang elke zinsconstructie met jij/u erin ontweken omdat ik niet wist of ik u moest zeggen of niet ![]()
echt onzin, weet ook dat ik gewoon jij en je had mogen zeggen tegen hen, maar toch haha als 15 jarig wijntje maakte ik me daar heel druk om
Dat zijn echt van die iK hEb NiEt MeT jE gEkNiKkErD mensen
Ik ben wel zo. Als ik ergens heel onbeleefd word behandeld (bij een dienstverlening ofzo) vind ik het extra kut als ze me met ājijā aanspreken. Tutoyeren mag alleen als je me met respect behandelt.
(Ik zeg dat dan niet maar ik denk het)
Nou die 55 out of 100 klopt niet in ieder geval ![]()
Die u/jij zinsconstructies vermijd ik nog steeds bij mijn schoonmoeder
mijn schoonvader had wel gezegd dat ik ājeā mocht zeggen maar zij heeft dat niet gezegd Ć©n spreekt mijn eigen ouders (van dezelfde leeftijd als zij) ook aan met u. Dan is het toch onlogisch als ik wel ājeā tegen haar zeg. Maar het is ook onlogisch om tegen allebei iets anders te zeggen. Goed, waar ik me druk om kan maken zeg ![]()
Ik gebruik nog zelden u, ik vind het erg afstandelijk ofzo en ken ook weinig echt oude mensen waarbij dit nodig is, behalve aan de telefoon voor iets zakelijks ofzo.
Bij sommigen mensen zoals de opa en zijn vriendin van mijn vriend gebruik ik u en jij random door elkaar, juist doordat ik het graag goed wil doen, maar dan wordt ik er zelf helemaal ongemakkelijk van. Omdat ze willen dat ik je zeg, maar die mensen zijn bijna 90 en ik wil eigenlijk gewoon netjes zijn ofzo? ![]()
Ik begin ( bij mensen die ouder zijn dan mij dan) altijd eerst met u. Mogen ze zelf aangeven of ze t fijn vinden of niet. Ik vind het wel irri als ze een heel toneel stuk maken van het āZeg maar jeā van die mensen die dan zeggen van āik ben nog niet zo oud hoooorā nee maar wel ouder dan mij (en ik ben al oud) en ik zei t uit respect.
Ja dit herken ik wel. Werk nu met ouderen, ik ze allemaal u noemen, zij noemen mij āmeidā en āmeissieā. Ik ben heel erg van het tutoyeren en me voorstellen met mān voornaam, maar ben nu geneigd mezelf toch maar ādokter achternaamā te gaan noemen
Ik vind ik principe dat je iedereen, jong of oud, met respect moet behandelen. Mij is ook geleerd u te zeggen en ik ben dat gewoon gewend. Maar ben niet geschoffeerd als iemand mij meteen jij noemt. Zo lang ze maar normaal doen.
Grappig want ik ben juist geneigd artsen met u aan te spreken terwijl ik dat tegelijkertijd ook weer gek vind omdat ze soms niet veel ouder zijn dan ik. Maar ja iets met autoriteit of zo en kan me voorstellen dat ze het zelf wel prettig vinden in zoān setting. Ik ben in ieder geval nooit gecorrigeerd ![]()
Tegen mān schoonouders kan ik trouwens gewoon āyouā zeggen dus dat is lekker makkelijk.
Hahah dit ben ik echt
Ja, ik snap wel wat je bedoelt met dat het soms wel fijn is. Tegen een politicus, arts of docent zeg ik ook standaard āuā bv (tegen de schoonmaakster ook trouwens). Ouders op werk moesten soms meerdere malen zeggen āzeg maar jeā omdat ik automatisch āuā zei; gewenning.
Ik denk dat het mij vooral meer zit in dat ik het soms krom vind;ik vind een arts niet beter dan een schoonmaker, maar omdat een arts hoger staat op de ladder verdiend hij/zij meer respect? Onzin. (Ik zeg overigens niet dat ik denk dat jij dat vindt hoor!) Ik vind dat iedereen gelijkwaardig is; ondanks leeftijd, beroep of diplomaās.
Met name in informele settingen vind ik āuā gewoon bijzonder, maar dat is denk ik dus ook omdat bij mij dat nooit aan de orde was. Ik kan mij gewoon niet ergens thuis voelen, als ik ook āuā moet zeggenā¦
Bij mij heeft dat niet zoveel met status te maken maar met de gewenste afstand. In de zorg merk ik ook dat ik het doe. Tegen woonbegeleiders zeg ik jij (die komen in huis en maken je echt mee) en tegen psycholoog en psychiater u (en dan voelt juist die afstand veilig).
Ik heb een jonge moeder van in de 40 en mijn ex een wat oudere moeder van in de 60, maar toen die elkaar dus(op camera
) voor het eerst gingen ontmoeten bleef mijn moeder haar maar aanspreken met āuā. Echt cringe ![]()
Het is waarschijnlijk goed bedoeld vanuit die mensen, maar dat is toch heel raar om tegen een dokter te zeggen?
Vooral als je bedenkt dat ze een jonge mannelijke dokter waarschijnlijk nooit ājochieā zouden noemen in dezelfde situatie.
Edit: ik snap trouwens dat jij het ook niet normaal vindt als ze dat zeggen hoor!
Heb jij wel eens iets geclaimed op je inboedelverzekering? Zoja, ben ik benieuwd wat! Ik zelf een kapotte telefoon.
- Ja
- Nee
- Ik heb geen inboedelverzekering
0 stemmers
Ook een kapotte telefoon, was op tegels gevallen en deed helemaal niets meer
Kapotte telefoon en schade aan een vloer door lekkage
Heel veel, door rookschade omdat het huis ernaast brand heeft gehad