Maar die vmbo’er heb je dan toch net zo goed gemaakt haha?
Dus dan mag je weer trots op jezelf zijn en heb je dat trakteren dus dik verdiend 
3 likes
Ik haat huisdieren.
Groetjes moppersmurf.
2 likes
Oké beetje vaag verhaal dit, maar ik ben dus redelijk klein (1.65) en soms voel ik me in gezelschap van lange mensen daardoor een beetje inferieur? Dan zijn die lange mensen in mijn beleving een soort van superhuman en voel ik me minder bekwaam of minder volwassen/‘volgroeid’ ofzo. Ik huurde ook een keer een woning van een lang stel dat op wereldreis ging, en toen zij bepakt en bezakt de deur uitliepen dacht ik ook, wow dit zou ik niet kunnen, ik heb wel een goede conditie maar toch zou ik zoiets lichamelijk niet te doen vinden.
Zijn er mensen die dit gevoel herkennen? Ik bedoel niet eens dat je je puur lichamelijk minder voelt, maar op één of andere manier ook in andere opzichten. Je mag zelf ff inschatten of je klein/gemiddeld/lang bent.
- Ik ben klein en herken dit
- Ik ben klein en herken dit niet
- Ik ben gemiddeld en herken dit
- Ik ben gemiddeld en herken dit niet
- Ik ben lang
0 stemmers
1 like
Ik vind huisdieren alleen leuk bij anderen, wil die verantwoordelijkheid niet opnemen. Op de cavia’s en chinchilla’s na zijn we zonder huisdieren gegroeid. Heb er geen behoefte aan.
2 likes
Ik ben ook jouw lengte en herken het soms wel? Meestal niet. maar wel toen ik bijv. twee huisgenoten van 1.80 had en we een kerstboom gingen halen en ik echt mega liep te kloten en het hen makkelijk af ging. Of als ik bij m’n vriend thuis ben, hij heeft om een of andere reden een verhoogd aanrecht en ik moest pas op een krukje staan om de staafmixer in de pan te kunnen houden 
4 likes
Kleine mensen zijn juist superieur
5 likes
Sinds ik Dolly heb kan ik me een leven zonder kat niet meer voorstellen.
Allergisch voor alles met haar of veren en vissen vind ik stom. 
1 like
Je bent 5 cm kleiner dan de gemiddelde nederlandse vrouw 
5 likes
I know, het gaat me meer om de vergelijking met lange mensen, waarnaast ik me dus klein voel.
Ik ben onzeker, maar niet vanwege mijn lengte. Ik ben trouwens ook 1.65
2 likes
Ik herken dit zeker. Specifiek wanneer ik met twee langere mensen praat, want als die elkaar aankijken voelt het echt een beetje alsof je uit het gesprek verdwijnt, omdat het boven je hoofd afspeelt. Als een klein kind
En verder is het echt fucking onpraktisch omdat de wereld voor grotere mensen is gebouwd, waardoor ik overal net niet goed bij kan/op pas/etc.
Groetjes van een vrouw van 1.53 
5 likes
Ja dat gevoel heb ik soms ook!
En @Totoro true, het is waarschijnlijk meer zo dat ik lange mensen, omdat ze (vaak) wat sterker zijn en bepaalde dingen moeitelozer doen, in mijn hoofd ook gelijk allerlei andere positieve eigenschappen toedicht.
1 like
ik ben 1.65 en zou mezelf eigenijk niet als klein labelen?
22 likes
Same. Ik voel me zelden echt klein, gewoon gemiddeld. En mijn man is 2 meter, dus het is niet dat ik niet met lange mensen word geconfronteerd ofzo.
1 like
Misschien handig om te weten dat ik als lang mens mij best vaak een lange slungel naast mijn vriendinnen voel. Zo hebben we allemaal onze ongemakken.
7 likes
Dit snap ik niet. Wat heeft een rugzak dragen met je lengte te maken?
Ik ben ook 1.65 en ik ondervind daar zelf helemaal geen hinder van eigenlijk. Nu train ik wel veel want ik vind het wel heel fijn om sterk te zijn. Ik vind het soms wel irritant dat ik nooit zo sterk kan worden als een vent die evenveel traint dat is weer wat anders 
4 likes
Ik gok dat het bij mij ook een beetje in m’n hoofd zit omdat ik als kind altijd de kleinste van de klas was en nog een lagere tafel had terwijl de rest al een hogere tafel had oja en telefoonboek onder m’n voeten als ik dan toch eindelijk een hogere tafel mocht. Oh dat brengt me bij het volgende: heb je als kind ooit een telefoonboek onder je voeten gehad in de klas omdat je anders je voeten niet goed op de grond kon zetten?
- Ja
- Nee
0 stemmers
Ja sowieso
Ik zeg altijd ik wil geen kinderen, maar dat is ook omdat geen kind mij als moeder wil denk ik.
Qua eigenschappen maar ook qua genen die ze dan erven van me. Zou me echt schuldig voelen als ik dan een heel lelijk en raar kind krijg door mijn genen ook.
7 likes
Geen telefoonboek, maar wel een kistje wat de conciërge speciaal op maat had gemaakt
Aan het eind van het schooljaar paste ik wel aan de tafel, maar dan gingen we naar de volgende klas, kregen we hogere tafels en paste ik niet meer. En dan mocht de conciërge weer komen opdraven
4 likes