Dat zegt ze in de comments, die gaan niet mee in de hysterie
Edit: Dit is wel een geweldige opmerking hierover
Je kind stond eindelijk te zoenen, duh, waarom zou die anders zo laat zijn. Je gaat je moeder toch niet terugbellen als je op het punt staat eindelijk die begeerde tongzoen in the pocket te hebben. En achteraf ook niet.
Hahaha dat kind is ook 14 doe effe normaal
Ik ben wel van plan mān jonge kind straks zoān trackinghorloge om te doen ja, maar dan heb ik het niet over een kind van 14 en niet over apps op haar telefoon.
Nou ik hoop het echt! Toch zou het mij niet verbazen dat dit echt gebeurd eigenlijk. Net als met dat online cijferprogramma op de middelbare school. In mijn tijd deden ouders daar echt niks mee. Ja af en toe een hele strenge ouder maar verder. Dat is nu ook al wel anders.
Neeeeeeeeee de hel! Ben ik eindelijk eens van mn kind af, dan wil ik er alsnog niet mee bezig zijn.
Ik heb het ook als kind zonder tracking overleefd dus dan zullen de mijne dat ook wel doen
Wat vreselijk naar zeg! Lazen ze ook je post? Dan voelt het niet alsof ook maar iets van jou alleen is lijkt mij.
Ik vond het al erg als vriendinnen hun ouders gingen controleren of het huiswerk wel echt gemaakt was.
Eh bedoel als ouders het huiswerk van vriendinnen gingen controleren.
Jouw verhaal beschrijft een beetje waar ik als ouder bang voor zou zijn.
Want dat vind ik wel het enge als je begint met je kinderen te tracken, want waar en wanneer houdt het op? Wanneer ze naar de middelbare school gaan? Het lijkt me namelijk na een tijdje een soort āverslavingā worden als je gewend bent om alles van je kinderen te weten. Vriendinnen van me moesten hun mailtjes en gesprekken delen, maar na een bepaald punt moet je dat toch loslaten?
Een kind moet ook zijn geheimen hebben en kunnen zeggen dat ik een stomme ouder ben als ik ze te vroeg thuis laat komen oid. Te laat thuiskomen hoort daar ook bij.
Lijkt mij dat wanneer je ze loslaat ze vanzelf dingen met je delen. Of niet.
Mijn dochter is bijna 4 en gaat binnenkort naar school. Ik zal haar zelf halen en brengen maar in geval van schoolreisjes etc vind ik het wel een fijn idee dat ze een tracker heeft in haar rugzakje of als armbandje of zo. Mocht ze verdwalen. Dus niet tracken, tenzij.
Als ze puber is en zelf een mobiel heeft mag ze zelf kiezen of ik haar mag tracken. Als puber heb ik ook weleens gespijbeld en broodjes zitten eten in de V&D, dat wist mijn moeder niet en dat vond ik fijn. Mijn dochter heeft het recht datzelfde te doen. Wel zal ik haar altijd op het hart drukken om een mobiel mee te nemen en een powerbank zodat ze in noodsituaties kan bellen.
Zelf deel ik mijn locatie met mijn man en andersom, zodat ik het avondeten goed kan plannen aan de hand van zijn verwachte aankomsttijd. En zodat ik kan zien dat hij veilig geland is als hij in het buitenland is voor werk. Niet om elkaar te controleren.
Ik ben het helemaal met je eens en ik kan me voorstellen dat het echt super naar is dat je ouders dit hebben gedaan. Maar toch denk ik ook weer niet dat het zo zwart-wit is dat het als ouder nooit geoorloofd is om dingen te controleren of te lezen (wel in jouw geval daar wil ik helemaal niets aan afdoen, maar ik bedoel in specifieke situaties). Vanuit ervaring weet ik dat er ook echt kinderen/pubers zijn die je daarin wel moet beschermen omdat het inzicht in wie wel of niet te vertrouwen is (bv online) niet vanzelfsprekend is en het ook niet een kwestie is van het leren van fouten (omdat het inzicht daarin ontbreekt). Dan heb ik het dus niet over een fout maken, maar situaties die echt schadelijk kunnen zijn. Dus ik snap wel goed dat je daar dan als ouder voor een enorm dilemma komt te staan omdat het voor sommige mensen gewoon niet zo vanzelfsprekend is om risicoās goed te kunnen inschatten.
Ik snap aan de ene kant dat je dit handig vind, maar aan de andere kant lijkt dit mij niet zo logisch. Want als jij niet mee bent heeft de begeleiding toch niks aan de tracker? En eer dat jij bijvoorbeeld bij de Efteling bent is er toch al 20x omgeroepen dat een kind verdwaald is?
Dat zal de praktijk moeten leren, hoe handig het is.
Voor ik bij de Efteling ben, ben ik paar uur verder inderdaad. Maar wellicht is contact met de begeleider dan een optie en kan ik zeggen āze is nu bij de Pagodeā oid. Als een tracker zo nauwkeurig is, dat weet ik niet, ik heb die nog niet. Als het enkel een adres weergeeft heb je er misschien niet zoveel aan nee.
Ik vind het dubbel. Aan de ene kant gun ik mijn dochter haar privacy zoals ik die had vroeger, aan de andere kant is er de angst dat een kinderlokker haar meeneemt. Misschien is het schijnveiligheid hoor, een rugzakje of armbandje is zo gedumpt en dan weet je nog niks.
Recent heb ik wat docuās gezien over Michel S en dergelijke figuren, en het lijkt me verschrikkelijk gewoon helemaal niks te weten. Niet weten wat er gebeurd is, geen lichaam hebben om afscheid van te kunnen nemen. Tegenwoordig zijn er meer cameraās en denk ik dat de kans groter is dat er iets gevonden wordt dan in de jaren 80, maar ook trackers kunnen helpen.
Ik wil mijn leven echter niet laten regeren door angst.
Ik zou het op vakantie in het buitenland bij echt jonge kinderen nog acceptabel vinden. Als ze daar verdwalen heb je net weer een groter probleem dan in Nederland. Verder vind ik het echt not done.
Dat klopt helemaal en ik denk dat je daar zeker gelijk in hebt wat betreft 95% van de pubers en kinderen. Maar er is ook echt een groep die die risicoās niet kunnen inschatten en het feitelijk ook gewoon niet meer een kwestie is van een ander referentiekader hebben. Dus misschien beetje een stom punt om te maken als reactie op jouw verhaal, maar wilde het toch zeggen om ook inzicht te geven in een groep waarbij je hier wel degelijk over na moet denken en wat voor veel dilemmaās zorgt bij ouders.
In die onderste zinnen spreek je toch jezelf tegen?
En ja die situaties zijn super erg, maar het is toch niet alsof er bij elk schoolreisje een kind verdwijnt.
ja of gewoon om een nuancering te geven voor een gemargenaliseerde groep die 99% van de tijd over het hoofd wordt gezien. Dus ik doe prima mee met deze āforumkwaalā zoals je beschrijft maar daarna opeens weghaalt uit je reactie (nog zoān forumkwaal!)
Klopt, ik vind het dubbel.
De zus van mijn oma trackt dus ook haar kleinzoon(hij is 27) omdat hij als enige in een ander stad woont 
ik weet nog dat ik bij hen was en ze het trots vertelde en gingen laten zien. Maar huh hij zat nu in het park?? En het was al 11 uur!!
Echt vreselijk, snap echt niet dat hij dat toestaat. Ik vind het echt ontzettend raar bij elke leeftijd.
Toen mijn beste vriendin en ik in New York waren, ik 17 en zij 18, deden onze telefoons het niet daar op het netwerk. Wij dachten ach boeiend, is maar een goeie week. Uiteindelijk belde ik via zoān telefoonkaart met een telefoon in de hostellobby naar huis want mān broer was jarig en ik wilde feliciteren.
Mān moeder zo van āja leuk, maar laat je bff ff haar moeder bellen, want die moeder heeft mij 30 keer gebeld de afgelopen 4 dagen en is helemaal in paniekā. Dus ik vriendin halen en naar de lobby, precies toen komt er een bezwete hijgende man de lobby ingerend, āyeah Iām looking for (naam vriendin)ā.
Had haar moeder via familieās vrienden een man gevonden die in New York woonde, die had ze helemaal in paniek opgebeld, die was direct gaan rennen naar ons hostel hahahah. Toen zij zei van āja dat ben ikā, zei hij ook direct āYOU NEED TO CALL UR MOMā en daarna was ie weer weg hahahahha.
ik weet niet of ik het zou doen bij mijn kind (denk het niet trouwens) maar ik vind het wel een gek idee dat ik bv op mn 14e naar de studiebeurs in de jaarbeurs ging, met de trein en dat mān moeder dan gewoon de hele dag geen contact met me had
je bent nu zo gewend aan de hele dag contact, ik kan me dat echt niet meer voorstellen nu
Mijn moeder is heel beschermend opgevoed en deed dat bij ons dus juist totaal niet.
Dus toen ik 15 was een forum meeting had aan de andere kant van het land inclusief slapen hoefde ik ook geen contact met haar te hebben. Of adres door te sturen ofzo. Toen ik 16 was en laat terug kwam van het uitgaan met vriendinnen vroeg ze de volgende ochtend of we lekker naar Amsterdam waren gegaan!? Mijn vriendinnen sliepen bij mij omdat ze Ć¼berhaupt niet uit mochten, laat staan (zonder te vragen) uit in Amsterdam 
Nadeel is wel dat mijn moeder me ook niet midden in de nacht komt ophalen. Toen ik 17 was en ik naar een premiere was geweest en we(ik en mijn zusje) per ongeluk de verkeerde laatste tram namen waardoor we midden in Amstelveen strande, heeft ze ons advies gegeven en gekeken wanneer de laatste nachtbus ging 
dat uur daarna mochten we zelf wachten en toen ze hoorde dat we naar het station hadden gelift vond ze het alleen maar leuk 
