Ja toen ik student was en een kamer huurde moest mijn vader garant staan voor de huur. Ik dacht daar toen niet echt over na? Kon het ook “prima” zelf betalen met m’n inkomen, maar nu denk ik: oja zonder die garantstelling had dat niet gekund.
Weet niet of dat normaal is? Mijn broertje had ook 2x een garantstelling nodig. Maar of ze dat altijd mogen vragen? Geen idee ![]()
Maar ze vroeg naar ooit in je leven. Ik heb toen ik nog studeerde wel financiële ondersteuning van m’n ouders gehad om m’n huur te betalen maar tegenwoordig niet meer.
Ik zou het wel redden maar ik zou m’n levensstijl wel drastisch moeten versoberen en niet meer kunnen sparen.
Dan vreet ik uit de goot.
Edit: nu even als normale toevoeging. Ik kan het wel enigszins redden in m’n eentje maar heb maandelijks hoge kosten aan psychische hulpverlening (zo’n 400 euro, woon niet in NL). Dit is voor mij eigenlijk niet op te brengen naast m’n vaste lasten. Gelukkig weten mijn ouders goed genoeg dat deze klachten voortkomen uit hun opvoeding en betalen zij hiervoor. En dat maakt me niks uit. Jullie wilden kinderen, konden daar niet fatsoenlijk voor zorgen met alle problemen die daarop volgden? Pay up.
En daarnaast is er ook nog zoiets als relatieve rijkdom. Ik ben dan wel ‘arm’ maar weet ook dat ik nooit in de kou kom te staan vanwege mijn familie. En dat neemt al zoveel stress weg. Die mensen hebbenn geld, dat velen niet hebben.
Ligt er denk ik aan waar je staat als je het huis verkoopt
Laatst nog
Toen gooide eerst iemand 3x de deur in m’n gezicht (je moet in die winkel de deur achter je dicht doen staat er), maar ik stond achter hem en hij had dat niet door dus hij bleef die deur terugduwen recht in m’n face, echt heel awkward.
Toen was ik toch eindelijk heelhuids binnen en GELIJK gleed ik uit m’n slipper zo op een fles rode wijn die toen kapot viel en langs de hele kassarij leeg liep ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
3 niet, wel vier, lijkt me heerlijk een vrije dag ![]()
Met 3 zou ik wel het gevoel hebben op werk veel te missen denk ik.
Ik zou niet goed weten hoe ik al die vrije dagen moet opvullen, dus dan liever 4 dagen werken ![]()
Ik snap dit nooit zo goed, heb je dan geen hobby’s of dingen die je leuk vindt om te doen? Snap heel goed dat je je werk echt heel leuk vindt en daar ook voldoening uit haalt zodat je fulltime wilt werken, maar vind het altijd wel heftig als mensen zonder werk geen idee hebben wat ze met hun vrije tijd/ vakantie aan moeten?
Geen kritiek op jou specifiek trouwens, wil je niet rot laten voelen. Het is meer dat ik dit vaker lees en dat heel verbazingwekkend vind.
Inderdaad, ik zou nog liever de hele dag in bed liggen en tv/films kijken dan werken om de tijd te vullen

Spaarde je dit vroeger? Bij elk tijdschrift zat dan zo’n steen die je in zo’n verzameldoos kon doen
- Ja
- Nee, maar ken het wel
- Nee, ken het ook niet
0 stemmers
Ik had dit vroeger maar ik vraag me nu echt af waarom ik dit als kind leuk vond haha, heb echt helemaal niks met stenen etc nu
Ik kan niet goed tegen weinig structuur dus ik zou het wel lastig vinden ja en heb niet super veel hobbies waar ik uren zoet mee ben.
Overigens heb ik wel voor 3 dagen gekozen in de poll hoewel ik 24 uur over 4 of 5 dagen ook wel zie zitten om mijn eerder genoemde reden.
Vind het qua ontwikkeling en doorgroeien niet zo verstandig. Zodra ik daar voor m’n gevoel klaar mee zou zijn dan zou ik prima drie dagen doen
Ja kan ik me voorstellen. Heb zeker wel interesses maar vind het lastig het echt hobbys te noemen. Ook al vind ik het leuk, het gaan doen voelt vaak als moeten. Uiteindelijk kan ik mezelf dan moeilijk motiveren en verkies dan al snel in bed liggen of op de bank hangen boven echt iets gaan doen. En daar haal ik aan het einde van de dag dan weer geen voldoening uit. Werk geeft me daginvulling, structuur, plezier (vaak) en voldoening. Maar het kost me ook veel energie, daarom werk ik ook niet fulltime maar 4 dagen.
Dit alles hangt ook wel samen met een niet optimale psychische gezondheid hoor
Ik-vorm is altijd zonder -t.
Vind jij het belangrijk dat je werk enigszins maatschappelijk relevant is? En daarmee bedoel ik niet per se dat je voor een non-profit organisatie werkt of op dagelijkse basis levens redt, maar bijvoorbeeld ook een bedrijf dat oplossingen bedenkt om huizen duurzamer te maken, of dat vegetarische alternatieven maakt voor vlees en vis, duurzaam leven influencer zijn oid. En wat ik dan NIET maatschappelijk relevant vind, is de nieuwe collectie kiezen voor een fast fashion bedrijf als h&m of zara, de marketing doen voor t-mobile zodat nog meer mensen een abonnement afsluiten, communicatie voor een grote speler in de vleesindustrie, reisvlogger zijn etc etc etc.
- ja, ik vind het (erg) belangrijk dat mijn werk maatschappelijk relevant is
- mwah, mooi meegenomen als het maatschappelijk relevant is maar ik kies mijn werk/werkgever er niet op uit
- ik werk juist liever voor een maatschappelijk irrelevante werkgever
- in mijn richting/beroep zijn geen maatschappelijk relevante werkgevers en dat vind ik jammer
- in mijn richting/beroep zijn geen maatschappelijk relevante werkgevers en dat vind ik niet per se jammer
- het maakt me allemaal niets uit
- ik werk niet/deze vraag kan ik niet beantwoorden
0 stemmers
Sommige mensen kunnen gewoon lastig met vrije tijd om gaan en worden daar down of onrustig van, ik had daar ook last van, voelde me dan nutteloos en alleen, kon mezelf slecht vermaken. Ik zag ook op tegen een lange zomervakantie bijv of zwangerschapsverlof (4 maanden niet werken!
) al kwam het achteraf altijd wel goed (vooral verlof haha dan ben je gewoon aan het werk, what was I thinking). Nu ben ik wel beter geworden in niets doen maar ik kan nog steeds onrustig worden van een heel leeg weekend, En nee ik heb niet echt hobby’s.
Ik vind het wel belangrijk maar ik kies mijn werk er niet per se op uit omdat ik die keuze niet altijd heb.
Ik heb na mijn zwangerschapsverlof een aantal maanden 3 dagen gewerkt. Voor privé vond ik het heel fijn. Op mijn werk kwam ik gewoon niet uit met de tijd. Door alle overleggen had ik zo weinig tijd om echt aan mijn projecten te werken. En dan skipte ik ook nog een heleboel overleggen die ik niet belangrijk genoeg vond. Ik kwam in 3 dagen gewoon bijna niet vooruit en dat voelde ook heel onbevredigend. Dus nu werk ik weer 4 dagen.
Ik vind het belangrijk maar ik vind het ook een illusie. Mijn huidige werk heeft zeker een maatschappelijke doelstelling, maar wordt wel keihard beïnvloedt door daar waar het geld/mandaat is
Precies dit gaat mij ook gebeuren als ik 3 dagen ga werken. Mijn baan past daar niet in en ik ga er echt geen lol meer in hebben als ik alles in die korte tijd moet persen, plus gewoon 40% van alles wat er gebeurd mis. En dan is de baan die ik nu zo leuk vind, ineens geen fuck meer aan. Ik ga na mijn zwangerschapsverlof 4 dagen werken ipv 5 en dat vind ik al spannend, hoop dat ik er net zoveel voldoening uit blijf halen.
