Verschilt een beetje van wie het de kinderen zijn, met de kinderen van m’n zus heb ik een andere band dan met de kinderen van m’n schoonzus en zwager.
Same!
Alleen is ‘mijn’ neefje/nichtje nog niet geboren maar ik voel het tot nu toe echt niet. Ik vind het echt super leuk voor hun, echt heel erg. Maar ik weet niet of ik het echt zelf ga voelen zeg maar, ik heb er gewoon niet zoveel mee maar ik hoop heel erg dat dat verandert want ik theorie lijkt het me leuk om tante te zijn.
Wel pas vanaf ze >2 jaar zijn. Daarvoor moeten ze me steeds niet.
Nee want die familie is echt alles behalve hecht, en als ik zelf neefjes/nichtjes zou hebben zou ik die wel vaak willen zien. Zo zit mijn familie in elkaar.
Love mijn rol als tante! Veel leuke kinder dingen doen, maar je hebt nog steeds de vrijheid van het kinderloos bestaan. Ik voel echt een goede band met mijn nichtjes en het is natuurlijk extra speciaal omdat ik de jongste geboren heb zien worden! Ik ben net een week met mijn moeder, zusjes en 2 nichtjes op vakantie geweest. Heel leuk, maar ik denk dat mijn kinderwens nog weer een stukje is uitgesteld ![]()
Niet om ‘t doorlekken maar voel me altijd zo opgeblazen dan en kan maar weinig broeken verdragen dus niet echt een representatieve pas sessie dan
Liever niet omdat ik altijd veel vocht vasthoud zodat ik een opgeblazen buik heb dus dingen passen anders dan normaal MAAR alsnog kom ik vaak toevallig in winkels terecht juist als ik ongesteld ben ![]()
Mijn neefje en nichtje (kinderen van m’n zus) zijn echt de wereld voor me. Als ik ze een week niet zie, dan mis ik ze ook echt. Ze zijn nog jong (1 en 3) maar heb echt een hele sterke band met ze. Ik probeer ook zoveel mogelijk als het lukt met studie/werk ze te zien als m’n ouders hun wekelijkse oppasdag hebben. Ik had van tevoren nooit verwacht dat ik dit zo zou ervaren. Heb zelfs een abbo op de dierentuin genomen ![]()
Ik mis een soort neutrale tussenpositie. Ze zijn voor mij wel echt volwaardige familieleden, hoe jong ook. Dat had ik van te voren niet verwacht, dat ik direct zo’n eigen familieband zou ervaren. Ik had eerder verwacht ze als een soort aanhang of accessoire van hun ouders te zien. Maar ik heb niet iets anders of speciaals met ze omdat ze toevallig kind zijn (zoals ik dat bij anderen vaak wel zie, inclusief bij m’n siblings zelf).
Mijn buik is dan meer opgezet, daarnaast heb ik ook echt geen zin om broeken te passen als ik ongesteld ben
Nee maar het hebben van een stamkroeg is wel echt m’n droom
Ik heb alleen nichtjes en een neefje van mijn zwagers en schoonzus. Helaas heeft mijn zus zelf geen kinderen.
Maar als ik haar mag geloven is haar band met mijn dochter wel anders. Meer “eigen”. Die bloedband.
Helaas woont ze 2 uur rijden in plaats van in de buurt. (Zoals de familie van mijn man.)
En mijn dochter ziet mijn zus dus veel minder dan haar andere ooms en Tante’s. Maar mijn zus is haar lievelings. Want die lijkt op mij! ![]()
![]()
Oh wordt je binnenkort tante of? Ik werd er bijna zenuwachtig van toen ik voor het eerst tante werd. Ik durfde haar niet op de arm te nemen omdat ik doodsbang was dat ik haar zou laten vallen ofzo want zoooo klein. En toen ik haar een aantal maanden niet had gezien dacht ik echt, nou dat kind moet mij niet meer, kent me niet eens meer. Maar ze had van die uitgestrekte armpjes en een heel blij gezicht toen ik de auto uitstapte. Het was zo lief. En ze viel ook heel makkelijk bij mij in slaap.
Vind jij baby’s (niet die van jezelf want jahaa die is het mooiste bladibla) leuk over het algemeen?
- Nee, ik heb er weinig mee
- Ja
- Ik weet het niet
0 stemmers
Wel van mensen die dicht bij mij staan, zoals goede vriendin die een baby heeft gekregen. Vind dat zo bijzonder dat dat haar kind is.
Baby’s van mensen die mij dierbaar zijn: ja ![]()
Baby’s van wildvreemden: boeit me niet echt
Baby van mezelf: heb ik gelukkig niet
Oja maar hoef baby’s echt niet vast te houden ofzoiets, snap ook niet echt waarom dat zo boeiend is? Vind het leuk om met mijn dierbaren te praten over wat zij belangrijk vinden en dat kan dus hun kind zijn, maar dat kan ik heel goed zonder kind in mijn armen? Waarom is een baby vasthouden zo bijzonder?
Edit: als het om te helpen is doe ik het trouwens wel hoor. Als ze zeggen: wil je haar/hem even vasthouden zodat ik even kan … Dat vind ik wat anders.
Ik heb op ja gestemd omdat ik wel blij wordt als ik een baby/kind zie. Maar dan vooral omdat ik denk: dat ga ik binnenkort ook meemaken.![]()
Maar als ik langer bij een baby/kind van een ander ben voel ik niet per se zo’n band of connectie, of dat ik er nou echt van geniet. Bij vriendinnen reageer ik wel enthousiast, maar dat is meer omdat ik blij voor hen ben dan dat ik zelf nou iets bij dat kind persoonlijk voel.
Ik denk inderdaad dat ik vooral mijn eigen baby leuk ga vinden en de baby’s van mijn broers, mochten zij ooit ook kinderen krijgen.
Pasgeboren babies niet zo, die vind ik meestal lelijk en op aardappels lijken, maar oudere babies/dreumesjes wel ![]()
Ik hoor dit heel vaak maar ik snap dit niet hoor
Vind jij baby’s lelijk/op aardappels lijken
- Nee
- Ja, (sommige) baby’s lijken op aardappels
- Ja, (sommige) baby’s zijn lelijk
- Ja, (sommige) baby’s zijn lelijk en lijken op aardappels
0 stemmers
Vlak voordat je naar de tandarts moet extra veel tandenpoetsen, flossen en stokeren:
- Ja, same
- Nee
- Nee, ik doe dit altijd netjes
0 stemmers
Groetjes van Blush met 36 ragertjes naast zich.
Ik heb het idee dat het meer cool is om te zeggen ofzo.
Niet elke baby is gelijk leuk om te zien maar een aardappel?