Misschien handig om het eerst een keer te ervaren voor je zo stellig over iets bent want je hebt overduidelijk echt geen idee ![]()
Jaa maar geen feesten waar je elk jaar met een andere random persoon tongt. En daar zit voor mij de magie.
Daarom zei ik 95%. De meesten van ons wonen in een vrij typische omgeving denk ik en niet in een linkse utopie.
Ik moet “mijn innerlijke criticus” een gezicht geven, het stemmetje dat zegt dat ik iets niet kan of dat alles negatief bekijkt.
Nu vroeg ik me af, heb jij een innerlijke criticus en heb je daar ook een beeld bij?
- Meid wat lul jij
- Ja, ik heb een innerlijke criticus en heb daar ook een beeld bij
- Ja, ik heb een innerlijke criticus maar geen beeld daarbij
- Nee, ik heb dit allemaal niet
- Anders…
0 stemmers
Ze heeft een naam maar ik weet niet hoe ze er uit ziet
Dat vind ik ook wel leuk, een naam!

Anders… namelijk coach wat the fuck lul jij
Maar goed als iemand me dit zou vragen zou ik een fictieve villain kiezen, jafar of scar ofzo
Die van mij heeft ook een naam en ik heb een heel vaag beeld maar dat komt allemaal voort uit een opdracht bij de psycholoog
Ja same ik heb het niet zelf bedacht
Ik moest dit een keer van een therapeut doen, die van mij is Octo van SpongeBob haha. Bij mij was het idee vooral dat je die criticus een beetje belachelijk kunt maken en dus minder snel negatieve gedachtes hebt. Bij mij werkt het soms wel een beetje.
Wat een lariekoek
Maar wat is hier het praktisch nut van dan? Is dat helpend om beter met kritiek van jezelf om te gaan? En is dat innerlijke criticus ook iets wat je leert daar (de personificatie van die kritiek dus, niet kritiek op jezelf uiteraard)? Voelt toch als persoonlijke vragen dus je hoeft niet te antwoorden natuurlijk, maar vind het wel interessant!
Denk om er meer afstand van te kunnen nemen ipv je vereenzelvigen met die gedachten. Dat je kunt bedenken; nee dit is die stroom kritiek weer, daar gaan we nu niet naar luisteren
Ja je kan zeggen: nee katja, nu even niet. En dat kan helpen.
Dit is wel een bekende techniek vanuit act therapie. Maar daar is het vanuit mijn ervaring vrijer hoe je hier invulling aan geeft en niet zo vaststaand dat het een gezicht moet hebben. Meer een manier waarop je die kritiek in je hoofd wil benaderen en je er minder mee vereenzelvigd.
Edit: oh zoals hiervoor al wordt uitgelegd haha sorry
Oh dat klinkt inderdaad wel bekend en logisch ja!
Vinden jullie haar, staatssecretaris van Huffelen, lijken op een baddie uit een film?

- Ja!
- Nooit over nagedacht maar nu je het zegt ja
- Nee niet bepaald
- Juist helemaal niet
0 stemmers
Ze doet mij persoonlijk altijd denken aan de evil aunt uit Ready or Not

Ze doet mij altijd denken aan Helena Bonham Carter in al haar evil rollen

