Mijn moeder kan niet werken door haar rug, maar zei vroeger gewoon dat ze thuisblijfmoeder wilde zijn (was ook haar plan als haar rug wel goed was). Ik merkte al wel dat het toch iets was waar door klasgenoten op neergekeken werd en dat het een uitzondering was.
Ik denk er wel eens vaker aan hoe snel dat veranderd is, dat je stopte met werken omdat je moeder werd.
33 jaar geleden waren ze bij mijn basisschool gestart met tussenschoolse opvang. Voor kinderen met werkende ouders. Maar dat stopte heel snel omdat er geen animo voor was. In mijn klas was er maar één meisje wiens moeder werkte.
Mijn moeder, geboren in 1949, ging ook naar de huishoudschool toen ze 12 was.
Mijn moeder werkt/e fulltime en mn vader was thuis, dat vonden klasgenootjes echt bizar haha. En dan dachten ze dat hij de hele dag niks uitvoerde ipv huishouden, koken, ons naar clubjes brengen etc. (dat was voor moeders obv). Dit was begin 2000, niet 1950 trouwens.
Mn pa en ma zijn allebei 32 uur gaan werken, waarbij mn pa dan 2x een middag vrij was en mn moeder de hele woensdag. En dan hadden we voor 2 middagen een oppas (die ik nu nog steeds zie en spreek
).
Ja denk dit ook idd!
Mijn vader werkte gewoon fulltime en volgens mij werkte mijn moeder toen wij heel jong waren helemaal niet en daarna heeft ze een hele tijd parttime in het zwembad gewerkt/les gegeven (was wel leuk ook voor ons, konden wij ook extra vaak daarheen) en pas toen wij richting de middelbare school gingen oid is mân moeder weer meer gaan werken ergens anders, al werkte ze dan wel elke dag tot 2/3 ofzo ipv helemaal fulltime.
Mijn moeder werkte 36 uur, das fulltime in de zorg. Maar ze is een workaholic dus ik heb op 40 uur of meer gestemd.
Mân vader werkte niet. Die is huisvader en nu oppasopa.
Was toen echt uniek (jaren 80/90). Hij is er zelfs een x mee in de krant gekomen. Moest die iets typisch moederlijks doen voor de foto. Dus was een foto dat die mân zus in bad deed.
Ben enorm blij dat dat bij ons en de mensen om me heen nu wel anders is.
Huisvaders zijn nog steeds wel een bijzonderheid toch? Mijn vriend heeft zo ook in de krant gestaan omdat zijn ouders ieder drie dagen werkte en de zorg eerlijk verdeeld hadden. Wat dat betreft is er nog weinig verbeterd denk ik soms. Ik heb meerdere vriendinnen die ook maar drie dagen werken, sommige vier en een is huismoeder. De man werkt bijna altijd vijf dagen in de week, sommige doen aan oudersschapsverlof met een âpapadagâ per week.
Vind het een beetje raar dat je je hierover lijkt te verbazen⊠dit is toch logisch
Ik vind het ook logisch, maar verbaas me meer over het feit dat het dus zo snel veranderd is! Waar vroeger de opvang de uitzondering was, is het nu eerder de regel en ik stond daar nooit zo bij stil.
Ik kan me nu ook echt niet voorstellen dat een gezin kan leven op 1 inkomen?
Ah ja in mijn omgeving is 't wel anders en gelijkmatiger verdeeld
Hahah (als boer met kiespijn) herkenbaar, mijn vader heeft bakken met geld sinds dat mijn moeder niet meer leef. Ik had helemaal niet door dat hij zoveel voor haar betaalde. En ze had een gat in dr handâŠ
Ja ik verbaas me hier ook weleens over dat men vroeger kon rondkomen van één inkomen en dat er nog steeds mensen zijn bij wie dat lukt. Mân vriend en ik werken beiden fulltime maar als we kinderen zouden krijgen dan zou het financieel wel krap worden en eigenlijk zou ik dan het liefst een dag minder gaan werken, maar ik ben bang dat we financieel dan al helemaal niet meer uit gaan komen, met hogere uitgaven en lagere inkomsten, en dat dat dus geen eens een optie is.
Het kan wel; ik heb enkele kennissen waarvan de vrouwen thuis blijven voor de (vele) kinderen en eentje geeft zelfs thuisonderwijs aan haar 5 koters. In die gezinnen wordt wel zéér zuinig geleefd.
Ik zou er ook los van het geld niet aan moeten denken om huismoeder te zijn ![]()
![]()
Mijn ouders werkten altijd heel veel, mijn moeder zelfs een paar jaar 60u per week. Maar ze hadden hun uren (ook veel nachtdiensten) zo op elkaar afgestemd dat we nooit naar de opvang moesten. Alleen af en toe mijn opa die een uurtje overbrugde. In mijn herinnering was er ook gewoon altijd iemand thuis. Eigenlijk best wel bizar. Maar mijn moeder vertelde later dat het enige wat ze zwaar vond was dat ze mijn vader in die tijd nauwelijks zag. Ze communiceerden met elkaar doormiddel van briefjes in de keuken. Soms echt hele a4tjes vol, met dingen die ze niet mochten vergeten maar ook gewoon over leuke dingen van die dag.
Je krijgt wel wat toeslagen en je gaat je geld ook anders verdelen is mijn ervaring (bijv minder geld aan uit eten en stappen etc), dus de hogere lasten kan ook meevallen.
Niet in NL lijkt me dan of wel?
Of je toeslagen krijgt ligt er maar aan hoe hoog dat ene inkomen is toch
Ik was altijd 1 van de 5 kinderen ofzo die moest overblijven in de pauze. Je voelde je dan ook echt zo shit want al mijn vriendinnen werden in de grote pauze opgehaald door hun moeder sâmiddags en dan gingen ze serieus pannekoeken bakken en samen opeten. Ik weet dit omdat ik een paar keer was meegegaan. En ik zat dan meestal alleen met een klef broodje pindakaas in een zakje haha. Je voelde je als kind dan ook echt zo shitty en achtergesteld door dat contrast
Waarom niet?