Bij mij gaat dat vooral om dingen ‘als een teken van boven’ zien. Terwijl er 0 bewijs voor is.
Laatst was het de sterfdag van mijn favoriete opa, die een bepaald ras kanaries had. Die zie je niet in het wild, maar op zijn sterfdag zat er in de ochtend ineens een verdwaalde kanarie van dat ras in de boom achter mijn huis. Ik denk dat ie ontsnapt was.
Het beest was steeds aan het zingen en als ik dat hoorde, moest ik aan mijn opa denken omdat je bij hem ook altijd zijn kanaries hoorde.
Mijn opa was door en door protestants, supernuchter, had niks met
spirituele
dingen en was vooral een man van het woord (de Bijbel). Als hij er al überhaupt invloed op had, zou hij echt geen kanarie naar me toe sturen.
Maar toch voelt het als een soort knipoog van boven en vind ik het een leuk toeval.