Ik kan helaas ook totaal niet tegen naalden. Heb het 1x geprobeerd om te doneren maar dat ging niet goed. Nu doe ik dus maar the next best thing: anderen er van overtuigen dat ze moeten gaan doneren. Is me al bij 2 mensen gelukt.
volgens mij heeft niet iedereen evenveel bloed dus een halve liter is dan gewoon te zwaar voor je lichaam (dacht ik)
@Mette12 ja dit! Als je lichter bent is dat een maatstaf voor minder volume en dan is de standaard eenheid die ze afnemen te veel voor hoeveel je dan nog overhoudt zeg maar. Dus het is wel ter bescherming van jezelf en niet omdat je bloed ongezond zou zijn voor de donor ofzo
Dankjewel!!
Ik zie hard werken als fysiek zwaar werk en/of werk waarbij je weinig autonomie hebt over hoe je het inricht. Bijvoorbeeld de mensen die in de kiosken op de stations werken, er blijven maar mensen komen die koffie willen en ze moeten steeds door voor minimumloon. Ik vind hard werken door hoog geschoolde en geschaalde mensen ook een keuze, vaak kun je relatief eenvoudig iets anders gaan doen. Als snap ik dat dat niet in elke sector zo eenvoudig is (artsen bijvoorbeeld).
Ik denk dat werkdruk ook meetelt. Bij welke baan dan ook. Als je je volledig inzet en je bent er egstrest door en er is een hoge druk kan dit natuurlijk ook heel zwaar zijn. Vooral als je je wel volledig inzet en geen waardering krijgt
Omg dit. Ik heb nu een mega opdracht die me zo weinig hersencapaciteit kost voor een hele fijne, makkelijke klant. Voel me echt blessed. Maar over een paar maanden werk ik misschien wel weer voor il duce die alles te duur vindt en overal over zeikt.
Hmm ja ik vind dat er iig gevoelsmatig een verschil is tussen hard werken als status symbool en hard werken uit noodzaak
Ik twijfelde wel over hoe deze in te vullen, want objectief gezien heb ik een makkelijke baan: een baan in de financiele dienstverlening in de IT sector. Maar als ik kijk naar wat er verwacht word (weekenden lang werken als een grote release aankomt, vanavond van 22-22.30 een release, en best veel van dat soort randzaken), dan denk ik wel âik werk hardâ. Maar het is echt niet te vergelijken met mensen met fysiek werk, of mensen in de zorg, of bijv rollen die een emotionele belasting hebben.
Ja eens! Mijn baan is niet per se erg zwaar, maar ik doe wel dusdanig veel taken dat hier eigenlijk twee fulltimers voor nodig zouden zijn. Dus in dat opzicht heb ik âzwaarâ werk voor minder geld.
Ik werk hard als in lange dagen, weinig tot geen autonomie, vaak geen pauzes, na werktijd nog zaken afmaken of voorbereiden naast dat ik een werkweek van +50 uur heb gehad. En ik krijg daarvoor te weinig betaald, namelijk contractueel 46 uur waarbij overuren niet worden uitbetaald, maar ook vind ik t ĂŒberhaupt niet veel als je kijkt naar de taken en verantwoordelijkheden die ik draag. Maar alles is relatief. In die poll van laatst over of je rijk bent of niet val ik onder rijk en mijn salaris is ruim genoeg om allerlei luxe zaken van te kunnen doen. Maar naar verhouding is het niet genoeg naar mijn mening.
Wij doen nu het zelfde soort werk maar toen ik nog fulltime onderzoek deed, verdiende ik per uur meer ![]()
Mijn werkdruk is vrij cyclisch (finance), dus tijdens forecasts en kwartaalafsluitingen heel druk en veel meetings 's avonds. Daartussen amper wat te doen. Omdat ik volledig vanuit huis werk en mijn manager in de VS zit compenseer ik de drukke periode door lekker 's ochtends naar de film te gaan of een pedicure
overall dus echt een lage werkdruk met een corporate (hoog) salaris.
Vreemdgaan
- Ben ik 100% op tegen, is geen discussie over mogelijk en je bent voor mij meteen afgeschreven
- Ben ik op tegen, maar in zeer zeldzame gevallen kan ik me ergens voorstellen hoe je tot een dergelijke daad kan komen
- Ben ik op tegen maar ik geloof dat het meestal voortkomt uit een behoefte / iets psychisch. Dus ik zou die persoon niet 100% zeker afkeuren.
- Ik kan me best voorstellen dat dit gebeurt, al keur ik het niet goed.
- Foutje, kan gebeuren.
- Wat niet weet, wat niet deert.
0 stemmers
Ben ik op tegen maar ik geloof dat het meestal voortkomt uit een behoefte / iets psychisch.
Bij deze tekst moet ik alleen maar denken aan Waylon met zân demonen haha dat heeft voor mij dan niks met de situatie meer te maken om eerlijk te zijn. Je doet het toch, welke reden er precies voor is maakt niet echt uit eigenlijk.
Ik heb hier met mijn vriend weleens een lange discussie over gehad. En ik denk wat het hardste steekt aan vreemdgaan is als het achter je rug doorgaat en er een lange periode tegen je gelogen wordt. Als mijn vriend zou vreemdgaan en het de dag nadat het is gebeurd het gelijk tegen me zou zeggen, dan zou ik het hem misschien nog wel kunnen vergeven,maar als hij maandenlang tegen mij erover gelogen heeft en ik erachter moet komen door een ander ofzo, dan zou ik me echt bedrogen voelen en hem het niet kunnen vergeven denk ik. Ik denk omdat je dan toch nog dat vertrouwen hebt dat hij gelijk eerlijk is geweest.
In mijn relatie zou ik er 100% op tegen zijn en ben je gelijk afgeschreven (makkelijker gezegd dan gedaan, maar hoop daar sterk genoeg voor te zijn). Maar in zeeeerr zeldzame gevallen kan ik het me wel voorstellen, als je in een abusive relatie zit en je durft niet zomaar bij hem weg te gaan maar hebt wel echte liefde gevonden ofzo.
Ik wil wel doneren maar dat mag niet (ik voldoe niet aan de eisen).
Anders, monogamie is een keuze en voor mij niet 100% nodig. In de zin dat alles in principe bespreekbaar is. Daarom zou ik het wel jammer vinden als mijn partner zou vreemdgaan maar eigenlijk denk ik niet dat ik het super erg zou vinden. Ik zou het wel erg vinden als hij daarom aan onze relatie gaat twijfelen ofzo en dat zou voor mij veel vervelender zijn.
En financieel gezien heeft het voor ons (/mij) geen benefits om te gaan scheiden dus dat gaan we zeker niet doen.
Ja klopt! Dat vind ik ook. Emotioneel vreemdgaan zou mij ook veel meer pijn doen dan een keer een dronken onenightstand ofzo.