Ik snap je verwondering. Toch denk ik dat men gewoon niet zo geëmancipeerd is als men misschien wil voorkomen. Daarnaast zijn er ook allerlei andere redenen te verzinnen dan dat je je maar naar je man laat hangen. Bijvoorbeeld dat het kind al de naam van de moeder heeft.
Zelf zou ik het niet willen, omdat ik een slechte band met mijn vader had en daarnaast ook nog eens een heel lastige buitenlandse naam heb. Voor mij past het en weet ik niet beter, maar hoef hem niet zo nodig door te geven. Mijn vriend heeft ook een lastig spelbare naam dus dat is voor mij nog een extra reden (al telt dat het minst mee). Ook speelt wel mee dat we het gesprek al tijdens mijn zwangerschap hebben gevoerd en hij heeft nu mijn partners naam en ik vind het om bovengenoemde redenen wel prima zo. Ik heb een betere band met mijn vriends familie dan met die van mijn vader. Als ik mijn moeders naam had gehad had ik het zeker wel gewild.