Stel je persoonlijke vraag #47

Waarom mag je niet verwachten dat de werkende partner 50% doet? Ik vind “het huishouden” geen taak die verdeeld moet worden adhv hoeveel uren iemand werkt. Ik vind dat elke bewoner van het huis gewoon zijn eigen deel moet doen. Als de werkende partner alleen zou wonen zou hij/zij ook gewoon alles moeten schoonmaken, koken, wasjes draaien, vaatwasser uitruimen etc. Dan moet je alles alleen doen, maar je maakt ook alles in je eentje vuil. Ik vind niet dat de werkende partner mag verwachten dat de niet werkende zijn/haar rommel opruimt (of meer verantwoordelijk is voor de kinderen).

4 likes

een deel is sowieso cultuur en generatie gebonden

denk dat de gemiddelde 50+ er er gemiddeld gesproken veel minder moeite mee heeft dan alles 30-

is volgens mij best iets ‘recents’ om in Nederland weer zo krampachtig te doen over naaktheid (deels begrijpelijk door opkomst mobiele telefoon)

1 like

He? Dat is toch juist dan de afspraak? Ik zou echt not amused zijn als ik dan thuis kom en ik nog mijn 50% moet doen. Achter jezelf opruimen is wat anders, dat hoort.

14 likes

Vind dat vooral als kinderen bijv op school zitten :sweat_smile:. Wat doe je dan tussen 9-15? Er van uit gaande dat je ook geen vrijwilligerswerk hebt ofzo natuurlijk (of ziek bent of, whatever iets waardoor je niet kan)

3 likes

Maar achter jezelf opruimen vind ik ook de badkamer poetsen, de was doen, stofzuigen, de vaatwasser in en uit ruimen etc. Dus eigenlijk gewoon zorgen dat je huis schoon is. Je maakt toch ook zelf gebruik van je huis en je spullen? En ik zeg niet dat elke partner precies even vaak de badkamer schoongemaakt moet hebben, maar wel dat je die taken gewoon verdeelt.

Hahahahahahahaha stel je voor dat je als enige werkt en geld verdiend en dat je partner dan zegt “ja daaaaaag ik ga echt niet het hele huishouden doen want als je alleen woont had je het ook alleen moeten doen”. En dan zeker verbaasd zijn als je ook dan alleen gaat wonen.

27 likes

Als de ene thuis is overdag en daadwerkelijk meer tijd beschikbaar heeft voor het huishouden en de ander zorgt voor inkomen, nee dan hoeft het van mij niet gelijk verdeeld. De financiële verantwoordelijkheid verdeel je namelijk ook niet gelijk.

17 likes

Dat is ook eigenlijk mijn punt. Als de werkende partner de niet werkende partner betaalt voor zijn/haar werk in huis (incl. pensioenopbouw etc) dan prima. Maar ik zou me niet tegen kost en inwoning laten gebruiken als oppas en schoonmaker. En dan inderdaad misschien met lege handen op straat komen te staan omdat je financieel bent lamgelegd.

6 likes

Ja sowieso op zn minst trouwen in gemeenschap van goederen en alles goed regelen voordat je financieel afhankelijk raakt!

5 likes

Ah ja snap ik wel! Zulke spullen heb ik dus niet in huis maar kan ik me voorstellen dat je je hecht aan zoiets.

Natuurlijk, dit lijkt me niet meer dan normaal. Maar nee, als ik 40 uur per week werk en daarmee ook voor het inkomen zorg dan zou ik het heel raar vinden als ik bijvoorbeeld 10 uur per week nog dingen in het huishouden moet doen en mijn partner in totaal 10 uur dingen in het huishouden doet. Dan vind ik 50 uur vs 10 uur oneerlijk verdeeld. Jij vindt dat fair? Als de niet-werkende partner alleen zou wonen, zou diegene daar niet eens kunnen wonen.

Even los van of iemand om een reden niet kan werken of dingen in huis doen.

7 likes

Maar dan wil je toch überhaupt geen tradwife worden of ouderwets huisvrouw.

Net als wat @Blush al zei ik snap het ook niet waarom je dat zou willen. Uberhaupt het type man wat dat wil vertrouw ik al niet en idd tegen kost en inwoning huishouden en kinderen verzorgen lijkt mij helemaal niks en zou dan idd uit verveling een sherrydieet gaan volgen.
En dan idd het veld ruimen voor een jongere haas.

7 likes

Heel stom maar mijn vader heeft mij ooit een haarborstel gegeven (zo eentje waarmee je je haar strak/glad naar achteren kan kammen) en ik zou het echt super erg vinden als die verdwijnt of kapot gaat ofzo. Heb dat ding al 20 jaar geloof ik. Heb ook een paars jurkje van mijn tweede verjaardag dat ik nog steeds heb, dat zou ik ook heel erg vinden als daar iets mee gebeurt.

6 likes

Maar dat is toch ook een hele andere situatie. In de reacties hierboven gaat het om een situatie waarin beide partners zouden kunnen werken/voor het huishouden kunnen zorgen.

20 likes

Ik zou het zeker fair vinden het meeste te doen als dat de afspraak is, en ik daarvoor een salaris zou krijgen. (Dus niet alleen kost en inwoning). Het ging mij vooral om bovenstaand voorbeeld van @Velours waarbij een vrouw dus aan het einde van de relatie met lege handen op straat zou komen te staan.

@anon50301661 neeee wil ik ook absoluut niet :joy:

2 likes

Oh vind ik ook niet stom maar juist heeel schattig! Snap ik echt goed, vooral als je iets al heel lang hebt. Misschien raak ik dingen gewoon te snel kwijt om eraan te kunnen hechten.

3 likes

Haha ja ik hecht soms aan de meest random spullen. Zo ook een scrunchie die mijn moeder me ooit heeft gegeven. Die ben ik wel kwijtgeraakt en dat vond ik zooooo kut!

3 likes

Mijn oma (inmiddels overleden) heeft mij 15 jaar geleden theedoeken gegeven en inmiddels zijn ze echt aan vervanging toe, maar ik kan ze niet weggooien

16 likes

Ahh ja dat klinkt fijn!! Mn enthousiasme was ook alweer helemaal aangewakkerd net toen ik deze vraag stelde dus ik ben inmiddels aan het researchen welke bas ik wil kopen :grin:

1 like

Ik heb nee gestemd, maar dacht nu ineens… Een treurig en romantisch verhaal: tijdens m’n studie vond ik een jongen van m’n opleiding leuk en hij mij, maar we zaten allebei in een relatie met onze middelbare school lover, die we niet op wilden/durfden geven. Dus het bleef bij wat blikken en soms een stiekem mailtje of smsje en als we gedronken hadden proberen elkaar niet aan te raken, haha. Hij had een hele fijne, maar dure pen, die ik dan mocht lenen tijdens colleges (haha my god), en op een dag stopte die me wat stiekem toe tussen de kluisjes - had ie zo’n dure pen in een chique doosje voor me gekocht.

Lang verhaal kort: hij is vrij snel daarna verongelukt en overleden, dat er “iets tussen ons was” is altijd “ons geheim” gebleven, ik had alleen nog een mailtje van hem en die pen - en heel veel hartenpijn. En die stomme pen ben ik dus ergens op de uni kwijt geraakt. :disappointed::broken_heart:

74 likes