Nee niet echt haha ik denk gewoon aan een onderwerp en dan ineens ben ik weg.
@VanderWoodsen als ik uitgezoned ben dan ben ik daar niet mee bezig. Als ik weer bewust ben van mn omgeving dan heb ik t wel meteen koud
One of us! One of us! ![]()
niet op commando en ook niet in specifieke situaties. het gebeurt gewoon random, als ik in een meeting zit, in gesprek ben, een film kijk. gewoon altijd eigenlijk, ik dacht dat iedereen dat had
Maar dat is iets anders vind ik? Dat is meer dagdromen in mijn ogen. Maar in dat voorbeeld doet iemand het om geen kou te voelen, dat kan ik niet haha
nou ja dat voel ik ook niet, ik kan het alleen niet op commando denk ik
Er draait wachtmuziek in mijn hoofd, wanneer iemand over autoâs begint
Grappig om te zien dat er weinig mensen zijn die altijd muziek opzetten tijdens de seks. Het allereerste wat ik doe is juist de muziek aanzetten. Anders loop ik zo naar mn eigen gehijg te luisteren.
Ja snap dat 100% en zou dat zelf ook zeker doen. Maar dat verhaal heeft er ook zeker aan bijgedragen dat ik heel voorzichtig ben met honden en zou mijn nageslacht ook niet achterlaten bij mensen met een hond. En probeer ook altijd als we mensen met een hond tegengekomen dat ik tussen hond en kind sta.
Juist bij hij doet niks hoor baasjes
ik ken niet superveel mensen met honden maar vrienden van ons hebben zoân grote witte herder die dol is op kinderen maar die zitten er zelf bovenop en die hond is wel goed getraind. Maar zelfs dan het blijven dieren en kinderen dus je moet gewoon supergoed opletten.
Edit @Shaaar oh ja dat klopt inderdaad, dat het niet zomaar vanuit het niets âdoet ie anders nooitâ was. Een ongeluk zit in een klein hoekje maar zoals dit gereconstrueerd was zijn die grootouders wel echt aansprakelijk en hebben ze een onacceptabel risico genomen.
Gewoon een vraag uit interesse, hoe zou je dat later doen als je kind bij een klasgenootje wil gaan spelen waar ze honden hebben?
Dit is zoân verschrikkelijk verhaal. Als kind speelde ik vaak bij een vriendinnetje op de basisschool waar ze 5 grote honden hadden, waaronder 3 (!) herders die ook niet te vertrouwen waren. Mijn ouders hadden daar zeker hun bedenkingen bij, maar het is lastig om je kind te weigeren om bij haar beste schoolvriendinnetje te gaan spelen. Als ouder kun je nooit alles voorkomen maar van dit specifieke scenario krijg ik gewoon al stress als kinderloos persoon
.
Ik heb nog geen kinderen en ben wel gek op honden (specifiek ook âengeâ honden zoals herders), dus heb hier allemaal nog nooit zo over nagedacht. Maar ik vraag mij af of het als ouder óók zou kunnen helpen als je je kind een beetje wat leert over honden gedrag, aan kleine signalen zien wanneer ze echt ontspannen zijn en wanneer ze iets toch wel spannend vinden en je ze beter met rust kan laten bijvoorbeeld? En bijvoorbeeld the obvious zoals nooit zomaar een hond aaien zonder te vragen etc etc
Dit staat natuurlijk los van dat mensen met honden (âgevaarlijkeâ honden specifiek maar eigenlijk gewoon alle honden) er voor moeten zorgen dat zij hun hond onder controle hebben en dat de hond geen mogelijkheid heeft om een in situatie te komen waarin âie schade aan een ander/kind toebrengt.
Je vraagt het niet aan mij, maar laat dat kindje maar lekker bij ons thuis komen.
Uhm ja heel eerlijk mag ze daar dan niet spelen. Bij klasgenoten met een hond die ok is zou ik er minder moeite mee hebben maar wel willen checken ofzo maar als het idd honden zijn die niet te vertrouwen zijn dan mag ze er gewoon niet spelen als die bij de kinderen zijn.
Je kan je kind niet tegen alles beschermen en dat weet ik wel maar dit vind ik dan weer iets wat je wel kan doen. Een vriendin van me zei gisteren âAnxiety is not intuitionâ en daar ben ik het zeker mee eens maar ook met âbetter safe than sorryâ en ik zou mijn kind ook niet bij iemand laten spelen waar ik gekke vibes van krijg.
Ik zie het wel als onze verantwoordelijkheid om dit soort ongemakkelijke beslissingen voor mijn kind te nemen want ik heb veel liever dat iemand mij overdreven of onaardig vindt dan dat er iets gebeurd omdat ik/wij liever meegaand en niet moeilijk wilden zijn.
Ja dat kan, maar een baby van 8 maanden kan daar natuurlijk vrij weinig mee. Wij doen dit met onze kat en de kinderen van mijn broer (6 en 8) en die vinden dat concept zelfs nog lastig. Die zeggen dan wel âkijk de staart gaat zwiepen, ze vindt het niet leuk meerâ maar gaan dan niet weg maar blijven staan kijken. Als een dier dan in de aanval gaat ben je alsnog de pineut ondanks dat het kind wel âgezienâ heeft dat het dier zich niet fijn voelt.
Houd je je bezig met de situatie in Gaza?
- Ik ben hier niet mee bezig
- Ik volg het nieuws
- Ik heb gedoneerd
- Ik ben naar een protest geweest
- Ik ben van plan te doneren
- Ik ben van plan naar een protest te gaan
- Ik deel hierover op social media
- Ik praat hierover met mensen om mij heen
- Ik maak me er zorgen over
- Anders
0 stemmers
Hier een hond en twee kinderen. Sowieso kan je een baby niet bij een dier laten want die grijpen naar alles, dus als die dichtbij elkaar zijn is er altijd iemand bij.
Sowieso laat ik de kinderen nooit samen alleen in de kamer met de hond. Dan doe ik de hond even op de gang als ik even boven iets moet pakken bijvoorbeeld.
De peuter gaat wel goed met de hond om en dat zijn ook echt vrienden. Maar vaak als er mensen met kinderen komen zijn die kinderen bang voor de hond en daar word de hond dan weer enorm zenuwachtig van. Dan doe ik hem voor zijn eigen rust ook even in de bijkeuken of de gang.
Maar zou mijn kinderen liever niet bij mensen laten spelen die een hond hebben en daar heel los mee omgaan. Ik ken dat beest niet.
Ik zou hier zelf dus ook naar neigen, maar snap ook wel de keuze van mân ouders. Want je hebt dan twee kinderen aan de schoolpoort staan die super veel zin hebben om samen af te spreken en deze mensen woonden ook nog in een omgeving waar je als kind heel leuk kon spelen. Het lijkt me zo moeilijk om dan ter plekke te weigeren, al helemaal als andere ouders het probleem niet zien en hun kinderen daar laten spelen. Maar goed bij het ouderschap hoort inderdaad ook soms onpopulaire beslissingen maken voor je kind.
@Schorem ik begrijp niet wat je bedoelt haha, hebben jullie zelf honden?
Ja sorry ik doelde ook niet perse op deze specifieke zaak met het je kind (en natuurlijk niet je baby
) ook wat leren over honden signalen, ik reageerde meer op verhalen hier over spelen bij vriendjes met honden etc. Ik zou mij als ouder in elk geval iets comfortabeler voelen als ik wist dat mân kind wist wanneer een hond (of kat of koe of geit) met rust te laten.
Maar het blijft natuurlijk altijd dat als een (grote) hond je wil pakken om welke reden dan ook dat je er weinig tegen doet (ook als volwassenen niet).
Ik vind het ook heel boeiend en vooral idd dat die hond dus blijkbaar in een split second van relaxt in zân mand naar dit is mijn prooi ofzo gaat. Ik weet niet zoveel van honden en niet van herders maar ik ben wel in de veronderstelling dat een goed afgerichte herder heel goed luistert en precies weet wat wel en niet kan zoals een politiehond en zoân beveiligingshond. En dat als een hond niet uitgelokt wordt en wel zo heftig aanvalt (om te doden) dat kan ik me eigenlijk nauwelijks voorstellen dat er geen signalen waren en dat er wel degelijk iets niet goed was met die hond.
Dat er afgesproken was dat de hond en baby niet samen in een ruimte zouden zijn en die grootouders dat wel hebben gedaan vind ik echt grove nalatigheid op zân minst. En ik lees/las het hier ook wel eens dat grootouders zich niet aan afspraken houden omdat ze het âoverdrevenâ vinden. En dan denk ik aan dit verhaal en dan zou ik dat soort dingen wel degelijk willen afdwingen. Liever dat mân schoonouders mij (en mijn partner) overdreven angsthazen vinden dan een verminkt kind (of overleden kind)
@ufo ja dit soort scenarioâs kan je beter van te voren bedenken wat je beslissing is dan hoef je niet ter plekke te weigeren maar heb je al besloten dat het niet gaat gebeuren. Dus dat je niet overvallen wordt door de vraag. Of dat een van ons meegaat.
Vroeger is mân zus aangevallen en gebeten door een hond van vrienden die echt nooooooit iets kwaads zou doen. Was heel traumatisch, ambulance erbij en de hond is later ook afgemaakt.
Sindsdien is mân kinderdroom om een hond in huis te mogen nemen helemaal van de baan geraakt
omdat mân moeder nooit meer wilde dat we bij mensen thuis kwamen die een hond hadden en AL HELEMAAL niet dacht om nog zelf een hond in huis te nemen.