dit geeft me echt flashbacks naar van die vriendinnen van vroeger die dan alle foto’s postten waar zij leuk opstonden ookal zag jij eruit als karbonkel
Als het een foto van mezelf is vind ik het wel prettig msaar geen ramp. Tenzij ik er op de foto gewoon echr beschamen uitzie. Wat betreft mijn dochter is dat wel anders. Ik post haar zelf al bijna nooit, heb een prive instagram en ben heel voorzichtig met wie mij volgen. Als ik haar post, ben ik mij er ook bewust van wat ik post of post ik haar semi onbekend. Mijn zus en zwager vragen ook altijd super lief of ze een foto van haar mogen posten oid. Ik weet dat er heel veel mensen zijn die zullen zeggen dat dat niet meer dan normaal moet zijn, maar de praktijk laat wel eens anders zien ![]()
Ja, dat vind ik niet meer dan normaal. Ik kwam er deze week achter dat een moeder een profielfoto had op whatapp waar de klas van mijn zoontje op stond. Het was ook nog eens een bedrijfsprofiel. Heb haar vriendelijk verzocht om de foto te verwijderen.
Als je verloving wordt beëindigd na een aantal jaar de verlovingsring verkopen. Jij bent degene die ten huwelijks is gevraagd en dus de ring heeft gekregen.
- Ja hoor waarom niet
- Alleen als je het geld echt nodig hebt
- Nee is raar
- Alleen in overleg met ex-partner
- Anders
0 stemmers
Haha verhaal van Domien gehoord?
Zou er denk ik ook wel aan liggen hoe de verloving is verbroken, heb bij hen wel het idee dat het redelijk ok is gegaan en ze hebben nu ook nog goed contact dus dan zou ik zoiets ook wel kunnen zien als een herinnering. Maarja aan de andere kant, wat moettttttt je er mee.
Ja via Domien idd! Ik snapte echt zijn verontwaardiging niet?
Hahaha zie iemand al op z’n knieën zitten “wil je met me trouwen? Ps, als het ooit uit gaat wil ik de ring wel terug”
@Whistle volgens mij heeft hij sowieso wel een kort lontje dus vind het wel bij hem passen n.a.v. wat ik in man man man de podcast altijd hoor hoe hij doet enz
Ik zal de eer dan aan mijzelf willen houden en de ring terug geven. Maar misschien ligt het voor mij anders want ring is gekocht met het geld van zijn overleden grootouder. Doe er wat moois mee zei die destijds bij het bedrag wat hij kreeg. Maar als dit niet zo was had ik denk ik als nog de ring terug gegeven.
Maar wat moet je ermee als je het terug krijgt? Ik ken ook een koppel waarbij de vrouw toen het uitging sieraden die ze gekregen had terug gaf aan de man. Maar die man zat daar echt niet op te wachten. De oorspronkelijke gever kan er toch ook niets mee? Je kan zo’n ring echt niet aan je volgende partner geven en je zal em zelf ook niet dragen.
De gever kan het ook verkopen dan toch?
Zelf verpatsen? Geen idee. Maar wat moet ik er verder mee? In een la bewaren? Of idd verkopen. Maar dat zal voor mij verkeerd voelen om zo groot cadeau/bedrag te verkopen. Wat destijds zorgvuldig is uitgekozen.
Alsof dat raar is? Je zou toch ook niet willen dat de ring van je overgrootmoeder die uiteindelijk dan voor je kleinkinderen is bij een 1 of andere rando terecht komt die toch niet met je zoon wilde trouwen.
Oh Jezus
bij het aanzoek
is het iig wel duidelijk dat het iemand is die lomp en onhandig elk gesprek uit de weg gaat tot het echt niet anders kan
Ik zou ook eigenlijk niet zitten wachten op een erfstuk als verlovingsring. Zou er voor mij een soort druk op leggen.
Dan is trouwen misschien ook nog een stap te ver.
Ja, en het hele persoonlijke idee erachter valt dan ook in het niet
Waarom? Dat hoeft toch niks te zeggen over de ‘druk’ van de keuze van het huwelijk? Ik zou een ring die voor mij / van mij is, zorgelozer kunnen dragen in het dagelijks leven dan een ring wat een erfstuk is. Ik zou bij alles bang zijn dat het misschien beschadigd oid.
- Ja, eentje
- Ja, meerdere
- Nee
0 stemmers
Wat een onzin. Ik zou persoonlijk de erfstukken voor evt kinderen bewaren of in huwelijkse voorwaarden afspreken dat de ring terug komt. Lijkt me echt kut als je ooit de ring verliest of wat dan ook dat ik niet alleen zelf verdrietig ben maar ook gelijk de hele schoonfamilie teleurstel haha.
Ja dit. De horror! Ik was mijn verlovingsring in de eerste maand al kwijt (zat in de wasmachine) en toen voelde ik me al vreselijk. Laat staan als je aan de schoonfamilie moet uitleggen dat je hun precious erfstuk bent kwijtgeraakt.