Ja, dit en eigenlijk is dat (helaas) wel heel bijzonder! Want nog niet zo lang geleden konden vrouwen dat niet. Dan koos je maar de beste man uit de mannen die je ‘tot je beschikking had’ die er was, want je mocht niet eerst vanuit je ouders op jezelf wonen. Nee dat mocht alleen met een je echtgenoot samen. Ik kan me voorstellen dat er daardoor heel veel ongelukkige huwelijken én ouders waren, want kinderen die nam/kreeg je gewoon, ook als je dat eigenlijk helemaal niet wilde. Ik weet dat bijvoorbeeld mijn oma mee heeft gemaakt dat de pil op de markt kwam. Na 3 kinderen gehad te hebben was ze daar heel blij mee en is toen begonnen met het slikken van de pil. Ze werd trouwens direct ontslagen zodra ze getrouwd was, zo ging dat in die tijd. Daarna heeft ze haar eigen naaiclub opgericht in haar huis om vrouwen naailes te geven.
Als ik daarover nadenk ben ik zo blij dat ik als single vrouw alleen (met mijn dochter) in een huis kan wonen, kan werken, kan dragen wat ik wil, met vriendinnen (of vrienden maar die heb ik niet haha) op pad kan gaan, inderdaad kunnen stemmen, etc. Onze voorouders konden dat niet. Ik ben daar super dankbaar voor. En dan voor mij, tja, dan moet een in mijn geval man wel écht iets bijdragen aan mijn leven want het is helemaal goed zoals het op dit moment is. Ik was niet altijd op dit punt hoor maar nu is mijn mindset gelukkig wel zo.
Nou goed, dit zeg jij eigenlijk ook allemaal al maar wilde het beamen 
Sowieso boze mensen die intimiderend proberen over te komen
