Hmm ik heb donkerbruine ogen. Maar zou het eerder beschrijven als de diepten van een oud, mysterieus bos, waar het zonlicht door het bladerdak gefilterd wordt en dansende schaduwen werpt op de met mos begroeide bodem. Ze roepen het beeld op van rijke, vruchtbare aarde na een zachte regenbui, doordrenkt met leven en geheimen. Ze zijn als warme koppen donkere chocolade, smeltend in de mond, rijk en onweerstaanbaar.
Samenvatting
Ik wou even meedoen aan ‘moeilijk doen’ over mijn oogkleur. Oneerlijk als alleen blauwogigen en groenogigen dat zouden mogen.
