Je bent in een Airbnb en hebt ‘t huis voor je alleen. Op 1 deur hangt een briefje met ‘Do not enter’
0 stemmers
Je hebt gespiekt en de deur opent, je ziet een lange donkere trap naar beneden
0 stemmers
Omg haha ging je er mee wandelen buiten? 
Ik wil wel maar ook absoluut niet weten hoe dit zit…
Ik liet die deur dus dicht maar als ie eenmaal open is wil ik het weten ook
valt wel mee hoe spannend dat was hoor
Haha net Barbarian gekeken toevallig?
En dit idee heeft ze op mijn 32e nog steeds. 
Ik was 7/8 en wilde elk weekend bij twee vriendinnen (zusjes) slapen. En elk weekend kon mij vader me 's avonds laat weer ophalen omdat ik heimwee had, haha. En toch elke week weer stug proberen, zowel mijn ouders als de ouders van mijn vriendinnen vonden het prima. En heb er, ondanks de heimwee, zulke goede herinneringen aan!
Haha nou moeilijk te zeggen natuurlijk?? Zal niet aan dit ene incident liggen maar ben niet bepaald veilig gehecht/mentaal mega stabiel nee 
En verder maakt het mij ook niet uit maar vind het wel frappant en ken verder geen mensen die hun drie maanden oude baby graag twee weken ergens achter laten - en is zeker in contrast met dat mensen hun kind nu blijkbaar überhaupt niet laten logeren om welke reden dan ook? Daarom zei ik het
Ik vind het ook echt lastig want tuurlijk zou ik het mijn eventueel toekomstige kinderen gunnen om ergens te logeren/op kamp te gaan etc. maar ik ben ook wel echt bezorgd. Misschien lichtelijk beroepsgedeformeerd ook, ik zou er wel echt moeite mee hebben mijn kind uit logeren te sturen of op kamp te laten gaan. Ik zou niet alles willen ontnemen, maar veiligheid wel boven alles. Als hij of zij wil slapen bij een vriendinnetje die bij alleen een moeder woont helemaal prima. Bij mannen in huis, tsja sorry moet ik toch echt 1000 x over nadenken.
Ik ben sws een overbezorgd typje, ben ik al met mijn huisdieren 
Nou maar ik vind deze bezorgdheid dus wel terecht. Statistisch gezien gebeurt de meeste rotzooi toch met mensen die het kind ‘kent’ ipv stranger danger? En dit is iets wat, ALS het gebeurt, een afschuwelijke en ver reikende impact heeft. Dan ben ik maar overbezorgd.
Ben ik met andere dingen helemaal niet. Speel naar, klim maar, doe maar, probeer maar. Je zal mij niet de hele tijd horen roepen nee kijk uit niet doen pas op gevaarlijk etc.
Maar dit… tsjah. Dan maar overbezorgd.
heb/had jij heimwee?
0 stemmers
At jij als kind thuis veel vlees?
veel = 6 vd 7 avonden vlees op tafel
of 5 vd 7 maar dan wel bijv vlees op brood als ontbijt/lunch oid
0 stemmers
En hoe is dat nu?
0 stemmers
en nu
0 stemmers
Maar hoe vaak gebeurt er nou echt zoiets?
Vroeger was het áltijd vlees, nu eten m’n ouders (geïnspireerd door vegan maaltijden van ons) ook een 1 of 2 dagen in de week geen vlees. Maar dat zou ik dus niet ‘soms vlees’ noemen.
Waarschijnlijk vaker dan je denkt en waarschijnlijk gaat het vaker goed dan niet goed, maar ALS het niet goed gaat en er gebeurt zoiets dan is de impact mij te groot om dat risico te lopen. Dan vergeef je het jezelf nooit meer en is je kind mogelijk voor het leven getekend.
Mijn kind mag prima uit logeren en kamp, zodra ik zeker weet dat hij goed snapt wat wel / niet normaal is, grenzen kan en durft aan te geven en goed kan uitleggen of er iets gebeurd is en zo ja, wat. Dan maar een paar jaartjes later. 
Anders: als kind veel vlees, nu af en toe
Jawel! Dat staat toch ook in mijn eerste reactie? Als dat ook meetelt moet ik mijn stem aanpassen, want hij logeert wel bij mijn ouders (die ik ook volledig vertrouw). Niet zo vaak, maar gewoon af en toe. Laatst ook twee keer een nachtje bij ze in de camper gelogeerd toen ze daarmee op pad waren etc. En dus een keertje bij mijn broer ook. En hij speelt heel veel en vaak met zijn neefjes en nichtje etc.
Ik doel meer op logeren bij vriendjes waarvan ik de ouders alleen ken van kletsen op het schoolplein of een kamp met begeleiders die ik niet ken etc.
Wat vreselijk dat dit je overkomen is. Ben het helemaal met je eens dat het altijd en overal kan gebeuren en dat ik me ook niet door die angst wil laten leiden, maar ik merk dat ik een hele nacht ergens verblijven, waarin het toch makkelijker is voor een potentiële dader om stiekem iets te doen, me meer tegenstaat. Zal vast niet rationeel zijn, maar het is waar ik nu wel mijn keuze op baseer.
En wij doen inderdaad precies hetzelfde als jij: heel vroeg al begonnen met seksuele voorlichting en uitleggen wat wel en niet normaal is qua aanraken, hij hoeft nooit iemand een knuffel of kus te geven als hij niet wil en als iemand dat probeert af te dwingen zijn we daar heel fel in etc.
Ja goeie, dat doen wij ook inderdaad. Proberen ook echt al heel duidelijk het verschil uit te leggen tussen een verrassing (dus bijv als hij even geheim moet houden wat voor cadeautje we hebben gekocht voor papa, dat dat wel mag) en een geheim. En ja dan hoop je maar dat je je kind daarmee goed genoeg voorbereid op de naarheid die helaas bestaat bij mensen.