Stel je persoonlijke vraag #52

[Telefoonnummer]

Mijn moeder is altijd haar telefoon kwijt en mijn vader zit altijd heel lang te staren terwijl de telefoon over gaat. Wanneer ik direct antwoord moet hebben, bel ik iemand anders.
Andersom denken ze wel dat ik een bijna dood ervaring beleef wanneer ik niet direct opneem.

[boonie]

ja soms als ik echt oproepen gemist heb app ik inderdaad van hey mam is er iets of wilde je even kletsen? en als ik wel zie dat ze belt neem ik nu dus meestal gewoon op en soms zeg ik gewoon dat ik moe ben/net ging chillen etc etc

en soms dwing ik mijzelf om gewoon even te bellen en dat is dan ook prima haha

[Jumpsuit]

Hmm nee gelukkig niet, maar ik kan me voorstellen dat als je ouders ziek zijn je je direct zorgen maakt.

Maak jij je zorgen als je ouder(s) appen
“Kan ik je even bellen?”

• Ja gelijk
• Nee totaal niet
• Een beetje

Dat is echt mijn nachtmerrie. Want dan denk ik, omg er is iets vreselijks gebeurd. Mn moeder heeft nu beloofd om dat niet meer te appen als het om iets randoms gaat als “wil je nog deze ovenschotel?”

[Jumpsuit]

Oh wat naar idd. Maar dan zou het toch handig zijn in jouw geval dan dat je eerst een appje krijgt met , ik heb vervelend nieuws, kan ik je daarover bellen,?
Nouja zal ook vast per persoon verschillen maar mijn moeder heeft dat ook 1 keer zo gedaan (wel een minder ernstige situatie hoor, maar daardoor schiet mn hart nog steeds naar 180).

[Nova]

Mijn moeder was ook alleen, en zij stuurde elke ochtend even ‘goedemorgen!’

Dan wist ik dat ze er nog was en wakker was.

[Druppels]

Ik krijg vooral paniek als mijn moeder zegt: kan ik morgen koffie komen drinken. De laatste keren dat ze dat zo appte ging het om, in willekeurige volgorde, baarmoederhalskanker, borstkanker en een stalker.

We grappen daar nu over maar hebben wel echt gezegd dat ze dat niet meer moet ‘aankondigen’ op deze manier… want ze appt dus ook wel eens echt om koffie te komen drinken en dan heb ik echt hartkloppingen tot het moment dat ze er is.

[Jumpsuit]

Ugh ja kan ik me helemaal voorstellen. Misschien was dat in de generatie van onze ouders het meest gebruikelijk? Ja dat kan niet anders denk ik.
Ik heb bij slecht of ernstig nieuws liever eerst ff een appje. Voordat ik gebeld word.

Stel 1 van je ouders/naasten/geliefden. Hebben slecht nieuws, zou je dan eerst liever een appje willen ontvangen met “kan ik je zo even bellen ik heb vervelend nieuws?”

• Ja liever eerst een appje zodat ik me kan voorbereiden
• Nee bel gewoon direct maar
• Ik wil liever dat diegene persoonlijk langs gaat

[Spaarlamp]

De enige reden dat ik laatstgezien aan heb staan op whatsapp, toch even checken iedere ochtend.

Als mijn vader belt is er paniek, maar hij wil dan eerst over koetjes en kalfjes praten en hoe m’n dag was en dan is het “oh ja niet schrikken, de ambulance komt zo voor mama”

[Acquiesce]

De enige keren dat mn vader me heeft gebeld afgelopen jaar ongeveer:
– om te zeggen dat een oom (zijn broer) longkanker heeft
– om te zeggen dat een andere oom (ook zijn broer) slokdarmkanker heeft
– om te zeggen dat hij een dna test geeft gedaan en er achter is gekomen dat zijn vader niet zijn biologische vader is

Dus als ik zie dat mn vader belt weet ik dat er iets de hand is

Overigens werd het overlijden van bovengenoemde ooms per app medegedeeld

[Geranium]

Als mijn moeder een bericht in de gezinsapp begint met “Meisjes” (als in “Meisjes, ik moet jullie vertellen dat…”) is er sowieso iets aan de hand, maar voor de echt grote dingen belt ze.

Never forget dat ze ooit huilend opbelde en begon met “Er is iets héél ergs gebeurd” en ik dacht dat mijn vader het loodje had gelegd, maar het om de hond bleek te gaan. Dat was toen haast een opluchting.

[simsalabim]

Mijn vader doet dit wekelijks ‘bel me even svp zodra je kan’ en dan gaat het echt nergens over, dus inmiddels doen dit soort berichten me niets meer

[Lentex]

Ja dit heeft mijn vader 2x gedaan en beide keren wilde hij zeggen dat hij kanker had (2e keer dat het terug was). Dus als hij appt ben je thuis? Of wil je me bellen dan heb ik meteen stress…

Ik bedoel appte en had

[Spencer]

Mijn ouders doen dit ook. Dan gaat het om bloemen water geven over drie weken ofzo.

Gek genoeg appen ze als er iemand dood is. Dan wordt er niet paniekerig gebeld.

[Branko]

Voel jij je vaak gejudged bij de kapper?

• Ja
• Soms
• Nee

[Vaiana]

“Soooooow wat heb jij dun haaaaar! Wat gebruik jij allemaaaaaaal? Sooooooow nu lijkt het weer alsof je wat haar hebt.”
Ennnn thanks!

[Zemraluani]

Nee mijne is super aardig en behandelt me alsof ik niet genetisch minder ben dan zij, al ben ik dat wel voor iedereen met ogen.

[lisaanna]

Ik heb nu echt een hele fijne kapster, maar ik ben een paar jaar geleden een keer bij een kapster geweest die maar door bleef drammen dat ik naar de ‘psoriases op mijn hoofdhuid’ moest laten kijken. Ze bleef maar zeggen ‘ja idk het is niet vies ofzo, maar ik denk wel dat je hier mee naar een dokter moet hoor’. Ik zat toen helemaal onder de eczeem en had daar mega last van en was er heel onzeker over. Dat kleine beetje eczeem op m’n hoofdhuid was op dat moment echt m’n minste zorg en kreeg echt een kutgevoel van haar opmerkingen.

Uiteraard nooit meer teruggegaan. Ze zei aan het einde nog helemaal ‘ja ik heb je kleur in het systeem gezet voor de volgende keer hoor!’. Was nog lelijk geverfd ook

[Echo]

Echt helemaal niet, ik verpest wel eens dingen aan mijn eigen haar en ze is altijd zo lief en zegt dan dat het hartstikke meevalt en ze veel erger heeft gezien terwijl het er eigenlijk gewoon niet uitziet

[Jumpsuit]

Ik ben al bijna 5 jaar niet meer bij de kapper geweest, omdat ik me er zo ongemakkelijk voel. Maar wat ik me ervan herinner ja.

Naar de kapper gaan:

• Leuk!
• Neutraal
• Liever niet
• Nee dankje

(Ja ik knip mn haar wel hoor haha)
Vaak nadat ik het gewassen heb knip ik er een paar cm vanaf op nat haar. Zal vast niet zijn hoe het officeel moet maar ik heb nooit een kapper gevonden die mijn haar begrijpt.

[tessel]

Ja, als ze weer met een kam aan komen zetten en hij direct vastloopt in mijn haar