Ja ik zat al te denken bij welke film had ik dit nog meer, idd Raw. En The Substance
Ik vraag me oprecht af waarom je niet zou weglopen bij films als A Serbian Movie. Ik kijk zelf geen horrorfilms dus enlighten me: waarom kijken mensen dit?
Kende de film niet dus heb het verhaal net even opgezocht. Maar gadver, zou hier nooit heen gaan en als ik er perongeluk zou belanden zou ik ook weglopen.
Baal nu ook dat ik het heb gelezen.
#teerzieltje
Om dezelfde reden waarom andere mensen romantische komedies kijken of drama films. Ze vinden het leuk. Volgens mij is juist bij horror vaak hoe enger of bizar hoe beter.
Ik vind dat wel een dubieuze vergelijking. En kan me dat ook moeilijk voorstellen: hoe kan je op dezelfde manier genieten van een romantische comedie als van een extreme horrorfilm. Ik ben dan toch bang dat horrorfilms geweld op een bepaalde manier normaliseren en dat ze mensen ongevoeliger maken voor extreme beelden.
Als in, misschien begrijp ik het verkeerd, maar genieten mensen op dezelfde manier van verkrachtingsscenes(A Serbian Movie) als van een zoenscene in de regen(elke romcom ooit)?
Wie spreekt er nou nog een voicemail in?
- Ik doe dat
- Ik doe dat niet
0 stemmers
Zijn er artiesten of andere celebs waar jij van ontdaan gaat zijn als die komen te overlijden?
- Ja meerdere waar ik om moet rouwen
- Ja eentje waar ik om moet rouwen
- Misschien laat ik een traantje maar meer niet
- Nee ik denk ah die is dood, wat erg, en ga weer verder
0 stemmers
Nou ik ben groot horrorfan maar dat vind ik absoluut niet eigenlijk. Zoiets als a Serbian movie (heb hem zelf niet gezien maar weet (helaas) wat erin gebeurt) wordt gemaakt met dat doel maar de gemiddelde goed beoordeelde horrorfilm heeft niet zulke extreme inhoud.
Ik vind horror zelf leuk om te kijken omdat het spannend is, en omdat je net als in andere verhalen in een andere wereld stapt. Of gewoon entertainment.
De genieten van een verkrachting VS zoenscene slaat echt helemaal nergens op nee, als je die vergelijking doortrekt zou men ook genieten van oorlog of waar films dan ook over gaan
Ik kan horror op zijn tijd wel waarderen (al ben ik wel een watje), maar aan een A Serbian Film begin ik niet.
Ik was al dagen van slag van de verkrachtingsscène in The Accused (waargebeurd verhaal met Jodie Foster, voor degenen die hem niet kennen). Zulke scènes vind ik vaak zoveel heftiger dan bijv. moord of gewoon geweld. Hebben anderen dat ook?
Wacht, misschien bedoelt ze dat ze contactloos kan betalen met Google Pay?
Ik zou niet persoonlijk verdrietig zijn maar het zou me wel bezig houden. Bij Chester Bennington voelde ik bijv geen verdriet maar wel ontzetting, kon ik uren artikelen over het hoe en waarom lezen, reacties van anderen erop, en luisterde ik oude nummers terug.
Dus ik snap best dat mensen gisteren slecht konden slapen vanwege Liam Payne. Ik ga er dan niet vanuit dat die lagen te snikken in bed.
Maar romcom beïnvloed mensen ook en daar kan je ook van denken mwah. Als ik romcom van vroeger nu kijk dan ben ik soms echt verbaasd over wat er aan bagger voorbijkomt en dat ik dat toen gewoon romantisch en lief vond. Ik denk dat de kracht van verhalen in het algemeen onderschat word.
Ja true, ook als je naar The Notebook kijkt, bijvoorbeeld, best schadelijk. Maar het mogelijk normaliseren van idealistische relaties is niet hetzelfde als het mogelijk normaliseren van geweld en marteling, vind ik.
Jaa ik vroeg me ook echt specifiek af waarom mensen extreme horrorfilms kijken zoals A Serbian Movie. Heb zelf bijvoorbeeld Midsommar gekeken en daarvan kan ik me wel voorstellen dat mensen dat spannend en daardoor leuk vinden. Mijn vraag gaat dus echt over die extreme films.
Ja joh echt compleet verknipt beeld van wat “liefde” is in al die flutfilms joh
Shock level
Heb jij tijdens je menstruatie continue een oncomfortabel gevoel in je buik?
- Ja
- Nee
0 stemmers
Ik heb niet echt pijn (ja af en toe even) maar het voelt wel hele tijd oncomfortabel ofzo? Ben voor het eerst in 15 jaar weer ongesteld en ik heb gewoon even geen idee meer wat normaal is.
Ik heb Serbian movie ooit gezien met een groep, meer voor de shock (we waren 18 oid?) en uiteindelijk viel het gelukkig mee omdat je eigenlijk niks ziet van wat er gebeurt. Anyway. Zou ik niet opnieuw doen maar het is echt zoiets dat heftiger klinkt op Wikipedia dan op je scherm.
Maar de ergste film die me echt ziek heeft gemaakt is geen horrorfilm maar een Franse arthousefilm genaamd Irréversible met monica belucci. De hele film speelt zich omgekeerd af, dus je ziet eerst het einde van de film (heel gewelddadig) en dan ga je langzaam naar het begin. Ergens in het midden is de belangrijkste scène waarin de verhaallijn ineens omslaat en dat is dus een verkrachtingsscene die iets van 5 minuten duurt en ook al is iedereen aangekleed (het is op straat) is het zo fucking ziekelijk hoe echt die scène voelt, ook icm met een geluid wat ze eronder zetten, dat ik echt weken niet goed kon slapen.
Dit klinkt afschuwelijk en dat is het ook, maar ben wel blij dat ik die film heb gezien want het is wel realistische angst zeg maar, het kan echt gebeuren. En met dingen als Serbian movie, dat is heel erg niet realtisch en nep, maar in Irréversible voel je je echt een beetje monica in die scène (als vrouw tenminste) en dat voelt echt zo fucking naar en grensoverschrijdend.
Ik doe dat alleen werkgerelateerd, privé bel ik sowieso amper en anders app ik wel
Ik vind het vooral altijd bizar dat zulke dingen dus in iemands hoofd opkomen. En iemand dus deze ziekelijke dingen bedenkt en er een film over maakt.