A.k.a. de leukste teamsport ooit ![]()
(Ik ben biased het is ook mijn sport)
Ja dit heb ik dus ook in mijn omgeving.
Misschien nog even zonder getrouwd als voorwaarde want dat is ook eigenlijk een weirde vraagstelling
Gaan er veel mensen in jouw omgeving uit elkaar? (Scheiden of welke vorm van romantische verbintenis telt allemaal mee)
- Ja veel
- Ja medium veel
- Er gaan mensen uit elkaar, niet per se veel
- Een of twee break-ups/scheidingen
- Nee helemaal niemand gaat uit elkaar
0 stemmers
- Ja
- Nee
- Ik denk het wel/niet
0 stemmers
- Ja
- Nee
0 stemmers
- 1x
- 2x
- 3x
- 4x
- 5>
0 stemmers
- Ik heb angst voor de tandarts
- Ik heb geen angst voor de tandarts
- De angst hangt af waarvoor de afspraak is (bijvoorbeeld je vindt het wel enger als het gaat om een complexe behandeling zoals wortelkanaal oid. Terwijl je geen angst hebt bij een periodieke controle)
0 stemmers
Ben het helemaal met je eens dat dit soort dingen bij het leven horen en niet alles gemedicaliseerd hoeft te worden. Maar in de poll gaat het over iemand die weken ziek is. Dan lijkt het me goed om naar de huisarts te gaan, ook om te voorkomen dat iets erger wordt en wel medicaliseert.
Ik lees ook meerdere reacties over wat een huisarts kan betekenen, en ik denk: veel. Van een slaaptablet om de vicieuze cirkel van slapeloosheid te doorbreken, een verwijzing naar de fysiotherapeut om bijv. spanningshoofdpijn weg te halen, ontspanningsoefeningen, een gesprek met de huisarts zelf of een verwijzing naar de poh die bij de praktijk is aangesloten. Die je indien nodig ook weer verder kan verwijzen.
En ook je huisarts kan je in contact brengen met sociale netwerken. Denk aan een wijkteam. Om een voorbeeld te noemen: mijn tante die liefdesverdriet had, kwam via de huisarts bij het wijkteam terecht en bouwde via de bingo avond daar weer contacten op. Bij het wijkteam hier in de buurt zit ook een maatschappelijk werker bij het koffie uurtje en er worden spelletjesochtenden voor moeders en kinderen georganiseerd om met elkaar in contact te komen.
En dit zal ook niet voor iedere doelgroep geschikt zijn en niet overal aanwezig, maar de huisarts of poh is vaak ook degene die deze sociale netwerken kent die ervoor kunnen zorgen dat je die veerkracht weer vindt.
En waarschijnlijk lijken een aantal van deze voorbeelden vanzelfsprekend, maar veel mensen weten dit denk ik ook niet.
Ik ga eens per twee jaar
Heb nooit wat met mn tanden gehad, nooit een gaatje, heb praktisch nooit tandsteen, ik stoker en poets goed. Elk halfjaar controle is echt overkill bij mij.
Telt de orthodontist ook? Daar ben ik nu ongeveer elke 8 weken ivm Invisalign ![]()
![]()
Goals
Same. Ga wel elk jaar want anders word ik uitgeschreven.
. Daarnaast moet ik toch met m’n kinderen dus zelf even controle laten doen is kleine moeite en een goed voorbeeld.
Ik heb er vooral praktisch over nagedacht eerlijk gezegd en me afgevraagd wat een huisarts dan voor je kan doen. Ik heb hierbij eigenlijk niet gedacht aan mentale ondersteuning, als je dat nodig hebt vind ik dat zeker passend om daarvoor naar de huisarts te gaan. Ik dacht alleen vooral aan bijv. klachten als misselijk en buikpijn van verdriet en denk dat een huisarts daar niet zoveel aan kan doen.
Heb nooit verstandskiezen gehad! Echt een gelukje.
Ik had tandartsangst omdat er ALTIJD wel wat was, mijn gebit hangt inmiddels ook aan elkaar van de kronen op wortelkanaalbehandelingen en vullingen. Maar nu ik voor het eerst in mijn fokking leven een GOEDE mondhygiëniste heb, die niet onaardig is en die me heeft geleerd welke maat rager ik nodig heb (echt insane hoeveel haat ik altijd kreeg van mondhygiënistes ipv goede uitleg) is mijn tandartsangst eigenlijk bijna weg!
Echt heerlijk!
Ik heb meestal alleen tandsteen en dat gaat ook steeds beter. Dus de tandarts zei afgelopen keer dat als ik zo door blijf gaan we ook wel terug kunnen naar 1x p/j ipv 2x. Maar ik had ook wel een beetje het idee dat dat haar zelf ook goed uitkomt, omdat ze t volgens mij behoorlijk druk heeft
ik moet binnenkort, ben benieuwd hoe ze er dan over denkt.
Ik ben dus ook niet bang voor de tandarts, maar kan ook niet zeggen dat ik heel comfortabel in die stoel lig
Ik heb in mijn omgeving gezien dat een koppel uit elkaar ging dat een nogal klassieke rolverdeling had. Denk: zij doet het huishouden en neemt de zorg op voor het kind, hij doet de “belangrijke” zaken waaronder bankzaken. Gevolg na de break-up: zij had plots geen huis meer (want hij had het huis op zijn naam gezet), kwam er alleen voor te staan in de zorg voor het kind, en moest uitzoeken hoe ze zelfstandig bepaalde dingen (bv. bankzaken) kon regelen. Dat, in combinatie met rouw/verdriet om de situatie en daar bovenop nog werkstress en niet zomaar vrij kunnen krijgen om deze levensveranderende gebeurtenis onder controle te krijgen, zorgde ervoor dat de huisarts haar even thuisgeschreven heeft om op adem te kunnen komen en die dingen te kunnen regelen.
Ik ga 2 x per jaar voor controle, 2 x voor vullingen en dan vaak nog de mondhygiënist. Ik ben angstig voor de tandarts maar ik lig er niet vooraf van wakker ofzo. Meer een normale spanning. Ik benoem wel altijd opnieuw bij de tandarts dat ze alles moeten vertellen wat ze doen.
Ik heb er gewoon nooit zin in. Lig ik daar weer te kwijlen tijdens het dichtmaken van gaatjes. Verder is het altijd hetzelfde. Nee ik flos niet, ja ik weet dat ik tanderosie heb.
Ik haat de tandarts gewoon. Het voelt allemaal niet fijn en het is duur. Maarja wel nodig dus ik doe het toch maar braaf. Blij als ik geweest ben.
Bied jij vaak iets aan waarvan je dan (een beetje) baalt als mensen het aannemen? Bijvoorbeeld dat je roept “ooohh ik kan jullie wel naar Schiphol brengen voor jullie vlucht van 6.00!!” En dan denkt shit als mensen zeggen Ohja super doe maar. En dan bedoel ik sociale dingetjes zoals voor iemand koken, iemands kinderen uit school halen, een lift geven, helpen met iets in huis etc. Geen grote dingen die meer dan een paar uur kosten.
- Ja, ik bied het aan maar hoop dat ze nee zeggen. Als iemand ja zegt baal ik
- Mwha, ik bied het aan maar soms komt het eigenlijk toch onhandig uit en heb ik een beetje spijt
- Nee, als ik zoiets aanbied doe ik het met liefde en plezier
0 stemmers
Ik gooi het er vaak uit voordat ik na heb gedacht over of ik er wel tijd voor heb en of ik er eigenlijk wel zin in heb.
Het is dan wel oprecht, maar ik ben op de dag dat het moet gewoon niet dezelfde persoon als die het voorstelde.
N.a.v. dat ik iemand in een vergadering een banaan zag eten met slierten en al:
Eet jij een banaan met draadjes/slierten erbij?
- Gatver, banaan is melig bejaardenfruit
- Ik eet alleen een banaan ontdaan van alle sliertjes
- Ik eet een banaan gewoon op zonder te kijken
- Ik eet een banaan met schil en al
- Anders…
0 stemmers
Echt vieze bruine plekken haal ik er wel af, maar die slierten boeien mij niet.
Ik heb nooit verstandskiezen gehad, hoeven ze er ook niet uit.
