Ik kan mij bijna niet voorstellen dat je er voor kiest een kind te nemen met iemand waar je echt al bij weg wil, maar ik kan mij ergens wel voorstellen dat het vaak een stuk vager/onduidelijker is en dat je dat vage gevoel dan mogelijk parkeert
maar goed dat wegstoppen van negatieve gevoelens is ook mijn onhandige copingsmechanisme dusss vandaar dat ik mij in zoân situatie wel kan inleven. Zou het verder niet aanraden maar er zijn vast meer mensen die dat doen.
Ja wel tijd maar ook niet echt? Althans, ja misschien wel als ik er dan voor zou kiezen alleen zwanger te worden (geen idee of je dat dan zo geregeld hebt met een donor of dat dat ook een lang traject kan zijn?), maar rouwen om een ex-relatie, een nieuwe partner vinden en daar dan zeker genoeg mee zijn om een samen een kind te willen� Klinkt als een meerjarenplan ![]()