Ja ik ben het ook wel eens dat het niet kan hoor, laat dat duidelijk zijn. Maar volgens mij was dit eerder echt wel veel normaler. Dat je even een briefje meenam met ‘ik woon daar en daar en mijn kind is thuis’ als je op pad ging. Nja en eerlijk gezegd wordt onze gedachten ook gewoon gevormd door de tijdsgeest. Misschien had ik het 45 jaar geleden ook wel normaal gevonden, weet ik veel. Toen ik kind was dronken we wel eens alcohol, we waren echt geen aso familie ofzo, gebeurde heel veel. Zou nu mn dochter van 5 geen frisdrank met een scheut alcohol geven, of bij het schaatsen choco met rum om even op te warmen. Net zoals ik nu mn dochter ook alleen door de buurt laat fietsen, wie weet wat zij daar wel niet van vindt over 30 jaar.
@issa helemaal herkenbaar! Ik deed dit soort dingen ook. En ik ook een grote fantasie dus het ging ook helemaal bij me leven. Was helemaal gek ook van krimi’s (en commissaris Rex ahah) en was eigenlijk gewoon te jong ervoor. Heb zelfs eens een moordverhaal geschreven toen ik groep 5 zat, over een paar vriendinnen die tijdens een schoolreisje naar de Spice Girls (yes over die tijd hebben we het) iemand hadden vermoord. En nee, niet zomaar iemand, nee nee, Rintje Ritmsa 
(ga er even vanuit dat jullie die wel kennen). Ik sliep ook altijd samen met mn broer en dan zei ik altijd dingen als: hoor eens? Volgens mij probeert iemand beneden papa en mama dood te maken. Maar ik geloofde het dan ook echt. En dan stonden we weer jankend boven aan de trap…