Pas op hier komt een soort van kindervraag!
Vind jij als mensen meerdere kinderen hebben het mooier/belangrijk als de namen een beetje bij elkaar passen? Dus bijvoorbeeld niet zoiets als Lodewijk en Delano.
0 stemmers
Ik kijk proppers op albu (Donāt judge ok) en daar is een van die ticketverkopers haar tasje kwijtgeraakt waar contant geld in zat van haar verkochte tickets. Moet zij dit uit eigen zak terug betalen aan het bedrijf?
0 stemmers
Why judge? Reality tv is toch iedereen zn guilty pleasure. Ik was vooral verbaasd dat er nog proppers bestonden. Op 1 of andere manier dacht ik dat dat was uitgestorven.
Ken jij iemand persoonlijk die ooit propper is geweest?
0 stemmers
Wat erg ik ken er zelfs meerdere. Gelukkig zijn die goed terecht gekomen. Oh nee, ze stonden achter de bar daar. Maar is voor mijn gevoel hetzelfde in die gebieden.
Dit gaat even over mensen van je eigen leeftijd, niet over vroeger toen alles anders was.
Heb je een mening over mensen die meer dan 4 kinderen hebben?
0 stemmers
En meer dan 3?
0 stemmers
Meer dan 2?
0 stemmers
Ćberhaupt kinderen?
0 stemmers
Ik vind het zelf echt een beetje apart als je in deze tijd nog 3 of meer kinderen gaat maken. Soort van het boeit me niet dat alles naar de klote gaat, ik wil lekker voortplanten.
Nah ik heb niet echt een mening over hoeveel kinderen mensen nemen, maar ik heb zeer zeker wel een mening over mensen die kinderen hebben en vervolgens totaal onverschillig zijn over het klimaat en zelf ook geen duurzaam leven leiden. Wtf, boeit de toekomst van je bloedeigen kinderen je nou serieus niet??
Ik ben docent en heb ook zoveel jonge leerlingen die om de haverklap door hun ouders meegenomen worden op vliegvakanties, die volop dierlijke producten te eten krijgen van hun ouders en ga zo maar door 
Edit: als antwoord op @Sensatie
Moet jij huilen als je boos bent?
0 stemmers
Een heir and a spare zijn genoeg
Ik heb wat jip en janneke halloween stickers hangen en mān neefje heeft een enge pompoenenslinger voor me gemaakt. Ik heb het allemaal wel opgehangen maar ik woon in een heel religieuze wijk en voel me er toch wat bezwaard over 
.
Komen ze wel overheen toch? Doet me er aan denken dat ik als 11-jarige met een passie voor Halloween met een vriendinnetje (volgens mij als enige in de straat) verkleed ging trick or treaten in onze refo-wijk. Werd niemand boos maar de meeste mensen waren wel heel verward toen ze opendeden (en bijna niemand had snoep)
Nee juist niet. Mn moeder zegt al jaren dat ik ājaren tranen heb in te halenā. Ik huil wel heel snel bij films etc. Bij mn ergste fysieke pijn kon ik ook geen traan laten alleen maar wat gekreun van ellende.
Voel jij je soms nog wel eens jong?
0 stemmers
Dat ouderen zeggen tegen je "meisje je bent nog zo jong! En dat ze zelf denkt, eh nee ik voel me oud.
Ik heb meestal echt geen zin maar op zich belemmert het mijn sporten meestal niet en soms heb ik zelfs het idee dat het sporten beter gaat en ik voel mij daarna altijd 100x beter dan voordatbik gesport heb.
Als je er niet voor iets ernstigs heen hoeft, vind je het dan vervelend om in een ziekenhuis te zijn? Mijn moeder was laatst met me mee voor een afspraak en zei toen: āIk zou echt niet in een ziekenhuis willen werken, altijd in die sfeer.ā Dat idee.
0 stemmers
Niet per se positieve vibes, maar ik vind het ziekenhuis wel altijd erg interessant. Hoe het werkt, wat er kan, etc.
Ik zit schijnbaar bij een bovengemiddeld leuk ziekenhuis (OLVG Oost, tevens beaamd door een vriendin van mij die daar als verpleegkundige werkt) maar ik vind het er eigenlijk altijd wel gezellig.
Ja, ik fiets regelmatig langs een groot ziekenhuis en ik denk dan altijd, hoeveel mensen gaan daar op dit moment dood daar? Hoeveel bevallen er nu? Etc. En het is er altijd tyfesheet. Mān vriend vroeg toen ik nog door een val niet goed kon lopen om even te lunchen in het ziekenhuis. Nou sorry, dankje nee. En dat is groot luxeprobleem natuurlijk maar liever niet eigenlijk.
Hahaha, ja ik dus ook! Ander ziekenhuis. En @lix dat nieuwsgierige en de verwondering over wat er allemaal kan heb ik ook.
Ik voel ook meer het hoopvolle en het zorgzame dan de ellende ofzo. Is een tijdje anders geweest toen mijn kind er kritiek lag en de periode erna dat ik flashbacks kreeg als ik in het ziekenhuis kwam. Maar nu dat voorbij is vind ik het weer gezellig gelukkig.
Ik ben vaak zo lief en goed behandeld in āonsā ziekenhuis dat ik er -ondanks dat er verdrietige herinneringen liggen- altijd een goed gevoel bij heb als ik er ben of er langs rijd.
Ik heb sowieso bewondering voor de mensen die daar werken. Ze waren in mijn geval allemaal superlief echt. Mn vader heeft zijn openhartoperatie daar gehad. Mn nichtje is er geboren. Maar zelf nee, ik blijf het een enge en onprettige omgeving vinden. Ook zo enorm groot en al die gangen en ik word dan al bang.
Werk jij in een ziekenhuis?
0 stemmers