Heb jij wel eens bij vrienden/bekende dat je denkt “waar doen jullie het eigenlijk allemaal van?!”
0 stemmers
De een na de ander koopt nieuwe auto’s, huizen, gaan meerdere keren op vakantie… dan denk ik soms echt “hoe dan?!” En dan een paar minuten later besef ik me weer dat ik het absoluut niet slecht heb, laat ik het los en ben ik weer tevreden.
Maak ik mij niet druk om, niet omdat ik immuun ben voor de ‘hoe dan’ vraag, maar meer omdat er in mijn omgeving best open wordt gepraat over hoe mensen het allemaal rond krijgen. Ben daar ook echt heel blij mee omdat wij alles zelf betalen in een omgeving waarin familiegeld gewoon een grote rol speelt. Ook op veel subtielere manieren dan een jubelton.
Ja dit vooral, ik weet ongeveer wat mensen verdienen en weet ook waar hun prioriteiten liggen. Heel verhelderend want kan dat dan eventueel ook op mijn eigen situatie toepassen.
Ik heb soms ook wel dat ik weet hoeveel vrienden verdienen(en dat is dan relatief veel), weet dat ze niet aan het sparen zijn voor een huis/auto/iets groots en de vaste lasten zijn gewoon normaal en dan denk “je verdient zoveel geld, waarom doe je er niks leuks mee??? Ga uit eten of op vakantie ofzo” maar dat heeft misschien meer te maken met het gat in mijn hand 
Ja same zoooooo calvinistisch
Stimuleer de economie een beetje
Haha dat heb ik ook, of als ze gaan zeuren dat een nieuwe droger ofzo duur is terwijl ik weet dat ze gewoon een hele dikke spaarrekening hebben
Ja ik heb het met goede vrienden best vaak over geld en daarnaast ben ik ook niet iemand die snel jaloersig is op wat anderen hebben (en al helemaal niet op auto’s enzo). Over grotere dingen kan ik me wel druk maken (hoe moet het later allemaal) maar ik ben geen keeping up with the joneses type. En ik heb het fucking goed vergeleken met 90% van de wereld dus lekker boeiend ook.
Ik weet van veel vrienden en familie juist niet wat ze verdienen, wordt niet echt over gepraat en ik “durf” ook niet echt te vragen ernaar. Misschien ligt dat aan mijn omgeving maar er wordt wel snel geoordeeld over inkomen. Zeker als er grote verschillen zijn!
Ja eens, dat zeg ik ook op het einde. Dan besef ik wat ik allemaal wel heb en ben ik ook gelijk weer tevreden.
Hahaha echt 2 min mn financieel adviseur (kom maar door) gemaild omdat ik onze afspraak vergeten ben en die niet meer ga halen. Alweer 
Haha dat vind ik dan weer geen gezeur want sommige dingen zijn gewoon stom om te kopen, zoals drogers, zonneschermen of dure reparaties in huis.
Wel heb ik een hekel aan dingen zeggen als: ik ben blut/ heb geen geld of laatste dagen waren krap, terwijl dat hun eigen toedoen is dat ze niet wat euro’s van hun enorme spaarrekening willen pakken.
Haha nee is gewoon aanstellerij je hebt 50k op je spaarrekening voor niks, geen doel ga dan niet zeuren over een droger kopen of whatever
Tijdens mijn studietijd had ik dit heel erg. Toen had ik altijd zó weinig geld vergeleken met de mensen in mijn omgeving, en ik snapte niet hoe zij elk jaar verre reizen konden maken en nieuwe laptops kopen terwijl ik nauwelijks rondkwam met bijbaan + lening. Ik schaamde me er ook erg voor en ging dan bijvoorbeeld rood staan om toch mee uit eten of op vakantie te kunnen, ik dacht dat ik gewoon slecht met geld omging.
Op een feest hadden we toen een gesprek, en toen kwam het erop wiens ouders een boot hadden. Alle ouders van de mensen in die kamer hadden een boot (gehad).
Niet veel later kwam ik erachter dat mijn ene vriendin elke maand een bijdrage kreeg van haar ouders voor de huur en verzekering. Mijn vriendje bleek ieder jaar de maximale schenking van zijn vader te kregen (5.000 euro herinner ik me?). Dat vond hij zo gewoon dat het niet eens om hem opkwam dat te vertellen. Datzelfde vriendje maakte altijd grapjes over dat ik nooit geld had.
Ik kom uit een eenoudergezin met een moeder die af en aan van een uitkering leefde. Maar ik had eigenlijk nooit enige ongelijkheid gevoeld met mijn omgeving tot ik op mezelf ging wonen en merkte hoeveel het in de praktijk uitmaakt als je af en toe of structureel geld van je ouders krijgt.
Sindsdien ga ik anders met mijn geld om, ik besef nu dat anderen hun ‘grote uitgaven’ vaak met hulp hebben gedaan, en het niet erg of embarrassing is dat ik voor alles zelf moet sparen. Zoals nu ik een rijbewijs aan het halen ben, ik heb daar letterlijk 8 maanden voor gespaard en daarin geen nieuwe kleren gekocht, niet uit eten geweest, niet op vakantie geweest etc, waar anderen dit gewoon van hun ouders hebben gekregen.
Sorry lange rant maar dit is echt iets waar ik veel mee bezig ben geweest in de laatste 10+ jaar 
Lekker een rondje wandelen, door de natuur of door de stad, en dan lekker ergens koffie drinken met een gebakje!
Ik voel me er nu een beetje ongemakkelijk bij; maar je hebt best wat acties dat je bij horeca iets gratis krijgt op je verjaardag. De jarige hoeft de lunch niet te betalen, alleen de drankjes bijvoorbeeld.
Ik durfde dat heel goed aan te nemen toen ik student was, maar ik weet niet of ik het nu nog zou doen, het voelt zo skeer. :d “Hallo ik ben jarig vandaag, jullie hebben daarvoor een actie toch? Mooi dan kom ik nu hier alleen wat eten!”. Als ik met een groepje zou gaan waardoor er dus wel uitgaven zijn, vind ik het wel kunnen maar solo twijfel ik :d
Oh heel herkenbaar dit, ik had mijn eerste baantje toen ik 12 was want ik wilde ook wel eens iets dat alleen van mezelf was. Ik vertelde er toevallig van de week nog over aan mijn man, van mijn eerste salaris toen (en ik verdiende natuurlijk geen drol) heb ik een paarse spijkerbroek gekocht van 50 gulden 
Mijn ouders hadden echt niks te besteden (want ziek), we gingen ook nooit op vakantie of dagjes uit of noem het maar en dan mensen om je heen die het allemaal heel normaal vinden dat ze dat wel allemaal hebben want geld was geen issue. En zulke mensen kom je overal tegen, later ook op de studie, op je bijbaan, je gewone werk… En iedereen moet lekker doen wat ie wil en dat meen ik echt, nul afgunst naar wie met welke zak geld dan ook. Ik regel mijn eigen zaakjes en ben daar trots op.
:o
Weet iemand of Thermen Holiday in die lijst klopt? Ik kan er niks over vinden op de website zelf.
Ik heb (schijnbaar foutief) de aanname gedaan dat er een soort ‘bleh zo saai als mensen over hun kinderen/het moederschap praten’ - gevoel aan ten grondslag lag bij jou, en niet stil gestaan bij dat dit een andere, wellicht dieper liggende reden kan hebben. Ik kan me voorstellen dat mijn reactie (met de ‘ew baby’s’ opmerking) behoorlijk kort door de bocht was. Sorry daarvoor, ik had even wat verder moeten kijken dan mijn neus lang was. Ook voor anderen trouwens die mijn reactie als vervelend ervaren hebben.
Op de website staat ze geen verjaardagsarrangementen hebben op dit moment, dus het lijkt me niet dat ze nog meedoen.