Echt precies dit. Het valt me de laatste tijd echt op dat ik “opeens” in trek ben bij de 60+ers en die gedragen zich hetzelfde als ze deden toen ik 16 was en zij in de 30 ![]()
Kan jij springen?
Ik geloof niks van die chick die beweert niet te kunnen springen.
- Ja
- Nee
0 stemmers
Mijn vriendinnen noemde dit bij mij altijd “het verloren vader syndroom”. Vond ik wel grappig want het leek wel alsof die vieze oude mannen daar een radar voor hadden.
Hm zou dat t zijn? Ik weet t niet, ik heb ook altijd rare en vaak oudere mannen achter me aan gehad, en heb altijd een slechte relatie met m’n vader gehad. Mijn vriend zei ook al dat hem opviel dat zelfs sommige vaders van vrienden heel bijzonder tegen me doen.
Maar in de kroeg hadden al mijn vriendinnen wel aandacht van veel te oude mannen tussen m’n 16e en 25e ofzo. Echt van die kerels die inderdaad een jaar of 30-40 waren en een avondje uit waren met de mannen. Bah.
Heb jij tijdens de corona geklapt voor medisch personeel?
- Nee nooit
- Eenmalig, voelde lullig en nooit meer gedaan
- Vaker
0 stemmers
Ik heb het één keer gedaan en ik voelde me toen zo’n domme sukkel op m’n balkon dat ik het nooit meer heb gedaan. Was een oproep toen, maar het voelde toch heel erg dom.
Dit opent echt diepe wonden die ik niet wist dat ik ze had, ik wou dit zo graag ook kunnen als kind ![]()
Ik ook!! Nooit gekund (of gedurft
)
Welke chick?
Ik vond het ‘over de kop’ gaan bij de koprol heel eng. Durfde daarom ook alleen achterover over het duikelrek en niet voorover. Dat in combinatie met een matige motoriek + nul kracht in mijn armen + nul doorzettingsvermogen maakt dat ik altijd alleen maar toekeek bij de radslagen en handstands ![]()
Ik werd ook een beetje bekrachtigd in mijn falen want ik heb toen ik klein was ernstige hersenvliesontsteking gehad en één van de restverschijnselen zou problemen met motoriek kunnen zijn. Dus als ik bij gym op mijn rapport een onvoldoende kreeg (bijvoorbeeld toen ik nog geen koprol kon) ging zij boos naar school om te zeggen dat ik er niets aan kon doen, want kwam door mijn hersenvliesontsteking
was gewoon een bange kip, had daar echt niets mee te maken haha
Ik hoorde m’n hele straat samen met mij applaudisseren en voelde me zo verbonden met iedereen dat ik een beetje moest huilen ![]()
Mijn motoriek is ook niet top en ik moest als kind in therapie hiervoor. Ik kan wel springen, maar niet zo hoog. Dus op zo’n laag sporthalbankje springen lukte me nooit ![]()
Oh dit doet me denken aan dat mijn gymleraar een relatie kreeg met een 16jarige leerling (dit waren ook de '00). We hadden daar vragen over waarop het antwoord was; ze is al (!) 16, erg volwassen voor haar leeftijd en volgend jaar is ze van school. En we moesten stoppen met “roddelen” want het ging hier om echte liefde.
Achteraf denk ik alleen maar wtf?! Ze zijn nog steeds samen wat als bewijs wordt gezien van hun echte liefde. Maar ook al zitten ze straks samen in het bejaardentehuis, ik gruwel van die vent.
Maar dit hoeft toch niet per se met motoriek te maken te hebben? Bij een radslag moet je je benen best ver uit elkaar doen, vereist dus wel wat lenigheid. En zowel een radslag als een handstand is best een klap op je polsen/schouders/ellebogen. Ik heb heel mijn leven kunnen radslagen (radslaan?) en zou het motorisch gezien nog prima kunnen maar sinds ik een paar jaar geleden een soort vervelende polsblessure heb opgelopen kan ik dat gewicht er gewoon niet meer op hebben.
Dan hoop ik dat je een jonge docent had? Al vind ik het dan nog alles behalve oké. Want minderjarig + machtsverhoudingen. Waar was de school? Deden zij er niks aan?
Hij was mid/eind 30 geloof ik. School deed daar toen ook niks mee - voor zover dat ik mee kreeg. Hij is in ieder geval niet ontslagen en heeft er sowieso nog 20 jaar gewerkt.
Same ![]()
Heb jij ooit een verloren-vader-relatie gehad? Dus een heterorelatie met een groot leeftijdsverschil (wat dat is mag je zelf invullen, want voor mijn gevoel is 5 jaar heel groot als je 15 of 16 bent, maar als je 25 bent is dat misschien pas vanaf 10 jaar verschil)
- Ja en ik kijk er goed op terug
- Ja en achteraf vind ik het


- Ja nog steeds
- Nee
0 stemmers
Steek jij energie / passie / liefde in je werk?
- Ja
- Nee
- Nvt / op dit moment geen werk
0 stemmers
Ben jij een quiet quitter?
- Ja
- Nee
- Steeds meer
- Dit is niet mogelijk met mijn type baan / werk
- Nvt
0 stemmers
Bij mijn huidige baan niet, maar bij mijn vorige banen zeker wel. Daar deed ik wat van me verwacht werd en niks meer. Werkte altijd voor commerciële bedrijven, en nu non profit, en ondanks dat ik (iets) minder verdien werk ik veel harder/meer. Maar ook echt met zoveel meer plezier.
Mijn moeder was 18 toen ze met mijn vader van 27 trouwde. Vroeger nooit zo bij stilgestaan, maar dat is ook wel apart. Ze zijn wel nog samen overigens en ik heb met allebei altijd een goede band gehad.
Ik heb zelf ook een relatie met leeftijdsverschil, maar ik was 27 toen we een relatie kregen dus volwassen genoeg in ieder geval. Het is geen schokkend verschil, het had hoogstens mijn veel te jonge tienervader kunnen zijn. Maar ik had wel liever minder verschil gehad. Met name omdat ik bang ben dat ik dan een leuk leven heb gehad, en de laatste 10 jaar zo alleen bent (ja, dat kan iedereen gebeuren natuurlijk). Ik heb er qua gedrag/ levensfase geen last van.