Dit is zo je referentiekader. Ik kom uit een familie waar een uitnodiging automatisch ook voor kinderen geldt.
Dit komt nu voor de tweede keer voor in mijn familie haha. De aanstaande moeder snapt het idee wel maar wil tegen die tijd (waarschijnlijk is de baby dan een week of 6/7) nog niet een hele dag van haar baby gescheiden zijn. Het bruidspaar zegt begrijpelijk, maar wij houden nu eenmaal niet van kinderen.
Als ik een piepjonge baby zou hebben én een bruiloft gepland staat, dan denk ik dat ik ook geneigd zou zijn de baby mee te nemen. Maar het hangt er ook vanaf hoe jong piepjong is. Ik vind piepjong klinken als een baby onder de 2 maanden ofzo?
Mocht mij expliciet verzocht worden dat niet te doen, dan doe ik dat natuurlijk niet en zou ik dat ook niet pijnlijk vinden. Hun feestje, dus zij beslissen. Moet ik alleen wel kijken of er geschikte oppas is voor mijn piepjonge baby of dat het betekent dat ik mogelijk maar kort aanwezig ben op de bruiloft oid.
Prima toch, dan gaan zowel moeder als baby niet.
Ik zou dan weer niet zeggen Henkie is niet welkom, maar wel dat het voor kinderen vanaf 12 is ofzo. Dat zou ook veel logischer zijn want zoveel mensen hebben kinderen, die wil ik er allemaal niet bij hebben.
Ja, daar heb je wel gelijk in. Wat dat betreft is het misschien wat hard wat ik zei
Ja dan zou ik als moeder niet gaan als mijn baby nog zo jong is. Ik weet nog hoe mijn hormonen gierden in mijn zwangerschap en na de bevalling, dus ik zou dat echt lullig en pijnlijk gevonden hebben als een naast familielid dat zou zeggen. Vooral omdat het familie is en je zo een jonge baby niet zomaar ergens onderbrengt en het bruidspaar dus prima vindt dat je er niet bij bent of van je verwacht je newborn maar ergens laat (vind ik echt bizar om te verwachten namelijk).
In onze familie is iedereen er eigenlijk standaard bij. Maar nu dus voor de tweede keer niet, dus daar is wel iets in aan het schuiven.
Denk dat moeder en baby uiteindelijk inderdaad allebei thuisblijven, maar dat vindt het bruidspaar weer heel heftig want moeder is een zus.
Ik vind het dus bizar dat ze het belangrijker vinden om geen baby erbij te hebben dan hun dag met hun naasten te vieren en dus de zus erbij kan zijn. Dit is zo een andere situatie dan wat oudere kinderen niet uitnodigen. Dat kan nog steeds. Lijkt me dat dit een prima uitzondering is.
Denk dat de meeste mensen juist liever een kind van laten we zeggen 5+ zou uitnodigen waarvan verwacht kan worden dat ze iig hun mond kunnen houden en op een stoel blijven zitten dan een baby die huilt om dorst, krampjes, moeheid, etc.
Denk dat onder de 5 juist de grootste negatieve impact heeft of kan hebben dan boven die leeftijd.
Tja dat is wel een beetje de consequentie die je moet accepteren als je een kindloze bruiloft wil, zeker als mensen echt nog newborns hebben. Maar is er geen tussenweg tussen niet bij zijn of meteen de hele dag? Zou zelf denk ik proberen de ceremonie en het begin van een receptie oid mee te pakken, kan je daarna weer naar je kind?
Aha dus het bruidspaar is hoe dan ook niet tevreden.
Ik geef binnenkort een feestje met mijn vriend omdat we x jaar samen zijn en niet gaan trouwen oid. En ik zou echt beledigd zijn als mijn neefjes niet mee zouden komen haha. En het is ook echt totaal ondenkbaar in mijn familie dat ze niet mee zouden mogen. Overigens totaal prima als iemand dat wel aangeeft, maar meer om aan te geven dat iedereen een totaal ander referentiekader heeft met betrekking tot dit soort dingen.
Ja het is dan ook wat het is. Zij moeten een keuze maken. Wel erbij met baby of geen baby geen zus.
Ehh ja dat is dan wel de consequentie? Je kan niet je eigen wensen/grenzen whatever aangeven en dan verwachten dat de ander over diens eigen grenzen heengaat. Prima als je geen baby’s wil maar als de moeder nog niet zonder baby wil komen dan heb je dat ook gewoon te accepteren. Ohja wat @moskou zegt
Tjah dat is dan toch de consequentie als je geen baby wil op je bruiloft. Moet je vervolgens niet verongelijkt zijn als moeder dan thuisblijft. Zeker bij zo’n jonge baby
Geen van beide
deze keer sta ik er gelukkig wat verder van af.
Vorige keer was ik de zus met baby. Dat was toen even slikken voor mij, maar uiteindelijk is het geen groot ding geworden. Wel interessant om hier te lezen dat mensen het alles bij elkaar toch eerder ongepast vinden om je baby überhaupt mee te willen. Ik ben dat niet gewend en was destijds echt wel even gekwetst. (Al snap ik het huilargument ook wel.)
Als je het mij voor corona had gevraagd dan had ik echt wel moeten slikken als ik mijn kind/baby niet had mogen meenemen. Na corona merk ik dat er echt wel bepaalde gewoontes veranderd zijn en ik dat ook wel kan waarderen.
Ik zag op Twitter lang geleden dat een baby begon te huilen tijdens de geloftes.