ik haat open deuren eigenlijk maar sinds ik een kat heb staan de meeste deuren op een kier zodat zij rond kan lopen
Ben benieuwd wat dan in de app met alleen familie gedeeld wordt. En vertel je dit dan ook niet aan je partner?
Oh grappig, ik voel me juist veiliger als alles open staat zodat ik meer in contact sta met de rest van het huis. Dat ik het hoor als er iemand probeert in te breken ofzo, haha.
Ja dat vertel ik gewoon is verder geen geheim. Sons hele praktische zaken maar soms ook medische zaken van andere familieleden oid
Lijkt mij heerlijk als mijn schoonfamilie naast de app waar ik in zit ook een eigen app zou hebben.
Mijn schoonouders snappen het concept groepsapp namelijk niet helemaal waardoor er ook dagelijks berichten in staan als
“Kan jij even voor mij tanken”
“Prakje xxxx ligt voor je in de koelkast”
“ALLEEN EEN PLAATSNAAM” (Altijd all caps, en eigenlijk alle plaatsnamen waar doorheen gereden wordt als een van beiden op pad is)
Of
“Weltrusten schatje”
Vind mijn schoonouders heel aardig, maar hoef echt niet alles te weten.
Get a room! Vind het wel een leuk inkijkje als mijn ouders per ongeluk iets in de groepsapp sturen ipv naar elkaar, wat… 3x per jaar aan de hand is. Maar standaard? Alsjeblieft niet.
Blijf me vooral verbazen over hoe zij bijna 50 is maarja zal wel
zijn
Latinaaa ![]()
![]()
![]()
Toen mijn ouders een paar jaar geleden in een hele nare scheiding lagen, hebben we een groepsapp zonder mijn moeder gemaakt. Mijn broertje vroeg toen of zijn vriendin er ook in mocht. Ze hadden al wel een tijdje een relatie, maar mijn zus en ik kenden haar nog niet zo goed. Toen vond ik het wel even ongemakkelijk omdat er zoveel rauwe emoties voorbij kwamen over de gang van zaken en dingen die in het verleden zijn gebeurd. Was niet helemaal het meest natuurlijke moment om als schoonfamilie in een appgroep te stappen.
Nadat mijn vader al een jaar of 2 met zijn nieuwe partner samen was, hebben wij als kinderen gevraagd of zij ook in onze groepsapp wilde. De band is heel goed en zij is heel lief en betrokken dus dat voelde logisch. Volgens mij vonden mijn vader en zij dat een heel groot compliment dat de uitnodiging van ons kwam.
De groepsapp met mijn moeder erin is wel blijven bestaan, maar daar is ze zelf uitgestapt. Beetje jammer, want de verhoudingen zijn alleen maar slechter geworden. En dat was het laatste dat we als kerngezin hadden en het was fijn geweest als we daar gewoon belangrijke updates in hadden kunnen blijven delen met elkaar.
zeg jij u of jij tegen je ouders?
- u
- jij
0 stemmers
en leer je je (hypothetische) kind om u of jij tegen jou te zeggen? dus je kan ook stemmen als je geen kind hebt
- u
- jij
0 stemmers
bijna iedereen die ik ken zegt jij dus ik vind u zeggen tegen je eigen ouders altijd zo afstandelijk klinken
Ja vind ik ook. Maar in sommige culturen is het normaal.
Ik vind het een soort van lief-boomer maar als je er zelf mee te dealen hebt is dit natuurlijk schijtirritant. Kan je vriend hen niet wat appetiquette uitleggen?
Mijn vriend en ik zitten niet bij elkaar in de (schoon)familieapps. Hij ziet hen ook vaak zonder mij en vice versa dus vonden dit ook niet nodig.
ja weet ik inderdaad! maar in het nederlands vind ik het gek klinken. misschien omdat nederlanders best informeel zijn
Al vind ik per voornaam aanspreken mss erger.
Ik vind dat zo kil overkomen. Sowieso het hele u/jij mag van mij geskipt worden.
En wat zei/zeg je tegen je grootouders?
- U
- Jij
0 stemmers
Ik had vroegerrrrr een vriendin die haar moeder bij haar voornaam noemde. Zo fucking raar
Onze buurjongen van 8 doet dit ook bij zijn ouders. Ik vind dat ook zo bijzonder. Hij kort de voornamen ook in, in het begin dacht ik dat ie een vriendje ofzo riep en later besefte ik me dat ie zijn moeder bedoelde
Ik heb wel eens geprobeerd mijn kinderen in zo’n krijspaleis mijn voornaam te laten roepen als er iets is (want ja je hoort continue ‘mamaaaaa’ dus geen idee wanneer je zelf moet reageren) maar ‘mama’ bleek toch de default setting.
Ja ik ken ook een gezin waarbij ze de voornaam van de moeder en vader zeggen. Wat ik ervan begreep kwam dat omdat ze samen moesten werken en dan de voornaam makkelijker was dan mam/mama zeggen. Ik vind het maar vreemd. Ik ben geen moeder maar ik zou dat niet leuk vinden.
Mijn ouders hebben mij en mijn broertje ook geleerd bij voornamen te noemen. Mijn vader vond dat persoonlijker en handiger, vooral voor als we ze ooit kwijt raken en dan niet “mama” maar een naam roepen. Ik denk zelf dat het vooral komt omdat mijn vader zelf een verstoorde relatie met zijn ouders had eigenlijk, want het is ook ergens inderdaad juist ook onpersoonlijk? Overigens heb ik hele lieve/goede/capabele ouders hoor en mam of pap zeggen heb ik nog nooit gedaan, dat zou ook heel raar voelen. Ik vind alle verbazing erover wel altijd een beetje frappant, zoveel maakt het toch niet uit?