Ik vind het idee van “iedereen moet in therapie” en eindeloos bij een therapeut gaan als gemiddeld persoon best problematisch op een of andere manier. Ben er echt helemaal voor dat het heel erg toegankelijk zou moeten zijn voor iedereen, en het taboe dat er toch nog op zit, mag er helemaal vanaf. Maar uiteindelijk is de bedoeling van therapie toch dat je bepaalde dingen gaat leren of kunt verwerken waardoor je zelf weer verder kunt. Ik vind het net zoiets als een kinesist. Je gaat wanneer je een probleem hebt, werkt er samen aan en je stopt wanneer het beter gaat en of je de juiste tools hebt om zelf verder te gaan. Wat verwacht je anders van een therapeut, dat je even een dagboek momentje hebt of elke negatieve ervaring of emotie met een professionele hulpverlener moet doorspreken?
Eigenlijk "niet meer behoefte aan een psycholoog " 
Ik zou niet zo goed weten wat je daar moet bespreken als alles goed gaat?
Ja ik vind wekelijks naar een psycholoog of andere therapeut als je geen specifieke problemen hebt een beetje navelstaarderig worden.
Heb jij een Needoh?
- Ja, gewoon 1
- Ja 1, maar wil er echt wel 15
- Nee, hoef ik niet
- Een wat…?
0 stemmers
En bij sommige mensen werkt het beter om even wat met de handen te doen, dan langs de psycholoog gaan. Ik ken genoeg mensen die gillend gek zouden worden van een psycholoog of therapeut
Ik heb soms het idee dat mensen verwachten dat de psycholoog of therapeut je wel mentaal fixt. Nou sorry meid, het geeft je hoogstens wat handvatten.
Ik merk in mijn omgeving een bepaalde maakbaarheid bij mensen die heel erg veel bezig zijn met zelfzorg. Dan moet ook meteen ieder negatief gevoel of elke lastige eigenschap met een psycholoog besproken worden om het op te lossen.
Kreeg van een van deze mensen het advies om naar een psycholoog te gaan omdat ik verdrietig was over het verlies van mijn vader
Ik vind dit wel interessant om te lezen, ik kan het me zelf niet echt voorstellen dat alles goed gaat. Ik bedoel, ik denk dat ik m’n hele leven wel dingen heb om met een therapeut te bespreken. Niet per se dat er dingen echt mis gaan, maar eerder dat ik onderliggende patronen, gedachtes, denkbeelden etc mega interessant vind dus ik kan daar vast eeuwig over nadenken. Ook direct m’n valkuil haha. Ik bedenk me nu wel dat ik na 6 sessies ofzo wel behoorlijk klaar was om te graven en iemand die irritante vragen stelt. Misschien dan eerder elk jaar ff 2 sessies ofzo beter
Dit voel ik zo erg 
in Nederland krijgen de meeste mensen alleen cognitieve gedragstherapie dus dan is het sowieso na 10 sessies, nou veel succes ermee.
Ja ik dacht dus aan rijke mensen die gewoon een persoonlijke psycholoog kunnen hebben en daar wekelijks heengaan maar dacht zelf ook van ik zou na 10x ook wel weer klaar zijn, zou dat niet permanent willen, zo interessant vind ik mezelf ook weer niet?
Nou, nou. Je krijgt meestal ook een mindfulnessje erbij.
En als het complexer is, mag je weer op de wachtlijst.
Overigens iedereen die het Nederlands geestelijk gezondheidszorg interessant vindt, kan ik In Therapie van Lena Bril aanraden
Richt je woede vooral op de overheid die de gezondheidszorg heeft uitgekleed 
Toen ik het nodig had vanwege zoveel angst en paniekaanvallen en weetikhet. Dat was trouwens bij een psychiater. Ik zag er alleen maar tegenop. Het heeft helaas ook 0.0 geholpen. Ik zei al tegen hem ik moet dit zelf doen en ik ben er wel klaar mee nu. Geen enkele seconde spijt van. Af en toe met een psychoog praten, nah is gewoon echt niet mijn ding geweest ook.
Er zitten er ook wel een aantal in mn familie met dat beroep of soortgelijk daar zou ik dan nog liever naartoe gaan. Maarja ieder zn ding dat vind ik altijd wel duidelijk naar voren komen als ik verschillende verhalen hoor. Ik bel dan nog 10 keer liever mijn tante op of bijvoorbeeld mn vader.
Ja dit inderdaad, ik ging zelf een tijdje naar een psycholoog en op een gegeven moment gaf zij me ook een schop onder mijn kont (en ik mezelf ook hoor) dat ik m’n issues met andere mensen moest gaan bespreken. Sommige dingen werden bij mij ook zoveel groter/problematischer als ik ze bij de psycholoog besprak. Lijkt me dat als je iedere week gaat, je op een gegeven moment wel heel veel problemen hebt.
Ik vind bij de psych zitten daarnaast ook echt niet leuk. Heel blij dat het er was toen het echt hard nodig was (ik weet ook hoe het is als je zelf gewoon niet meer weet hoe je ergens uit komt), maar ik sleepte mezelf daar echt met tegenzin heen. 95% van de problemen in mijn leven (en ik heb echt genoeg om een paar seizoenen gtst te vullen) verwerken veel beter met zelfmedelijden, huilen, zwelgen, een fles wijn en goede vrienden.
Edit: denk ook dat het echt goed is om te voelen dat je veerkrachtig bent. Weet nog wel dat ik voor het eerst echt iets naars meemaakte wat ik helemaal zelf aan moest gaan en dacht: dit is het. Nu ben ik kapot/gebroken en echt verbaasd was dat ik me een paar weken later weer best oké voelde.
Maar therapie en met vrienden praten horen toch ook gewoon iets heel anders te zijn toch? Ik vond therapie echt hard werken en meestal helemaal niet direct opluchten ofzo want het was vaak behoorlijk confronterend. Maar toen ik depressief was heeft het me uiteindelijk heel veel geholpen en me juist de handvaten gegeven om over m’n gevoelens te praten enzo met mensen om me heen, zodat ik hopelijk in het vervolg niet meer in zo’n diep dal terecht kom en therapie nodig heb. En ik vind het op zich ook goed dat de Nederlandse ggz daar over het algemeen op ingericht is (ook al is het nu teveel uitgekleed op sommige punten natuurlijk, en zeker voor complexere zorg is dat super kwalijk). Ik had op gegeven moment twee buitenlandse huisgenoten die eindeloos voor online therapie in hun thuisland betaalden omdat ze gewoon elke week even hun hart wilde luchten en ik begreep daar echt niks van
Er staat een lilhanboutje op het menu van de snackbar, bestel je m?
- Uiteraard
- Nee ik ben een stomme Vega oid
- Nee ik vind dat niet lekker
- Nee ik ben saai en risicovermijdend en bestel altijd hetzelfde
- Nee ik heb een andere weinig voorkomende snack die voor mij het lilhanboutje overtreft
0 stemmers
Hoeveel van het Nederlandse snackaanbod en dan bedoel ik gewoon de authentieke snacks en niet de vage shit die snackspert zo ranzig op camera eet, heb jij geproefd denk je?
- ALLES, elke versie van een -rol, -del, etc
- Nou toch wel 75%+
- Fifty fifty denk ik
- Weinig
- Bijna niks
0 stemmers
ik moest dit googelen haha, echt nog nooit van gehoord
Idd durfde het bijna niet te zeggen maar nooit van gehoord😂
Ik heb het nooit gehad dus zou m sowieso daarom nemen! Maar ik heb voor mijn gevoel echt weinig gehad omdat er in mijn omgeving volgens mij niet meer echt van die old school snackbarren zijn.