Ik wil zooo graag een bank van vetsak maar ik heb een jong kind en katten dus echt een dom idee om zoveel geld aan een bank uit te geven.
Eén van de weinige keren dat ik kan zeggen dat het hebben van een kind en katten me geld bespaart.
Ik wil zooo graag een bank van vetsak maar ik heb een jong kind en katten dus echt een dom idee om zoveel geld aan een bank uit te geven.
Eén van de weinige keren dat ik kan zeggen dat het hebben van een kind en katten me geld bespaart.
Mijn man eet dit, en mijn mannelijke collega ook. Beide eten ze het met een lepel zo uit het bakje. Ziet er totaal niet uit als iets wat ik lust, en ik kan er niet van ontsnappen ![]()
ik mis wederom de ‘
’ optie
Vind het persoonlijk minder goor dan ik dacht maar ook geen fan
Een man die vanwege zijn geloof jou geen hand wil geven als je je voorstelt:
0 stemmers
Respecteer ik maar wtf
Ik dacht altijd dat het me niets zou doen, maar enige keer dat me dat overkwam, vond ik dat toch best lastig. Ondanks dat het respectvol bedoeld is, voelt het toch een beetje alsof je te vies bent om aan te raken. Ik had er pas vrede mee toen ik bedacht dat ik hem niet in gewetensnood wilde brengen.
Oh dit vind ik wel lastig maar ik denk best veel eigenlijk. Een goedzittende en mooie bank waar je dagelijks op zit is dan wel het geld waard vind ik altijd.
Ik werk regelmatig met praktiserend moslims en ik geef ze zelf geen hand tot zij hun eigen hand uitsteken. Vind het een vorm van respect naar hun vrouw en naar mij, dat staat los van dat ik daar niet per se zo in geloof.
Dit ja haha
Ik heb het een keer meegemaakt en vond het toch wel lastig. De stukadoor had z’n (volwassen) zoon meegenomen en ik vond het dus ook een beetje weird van ehh, je bent in mijn huis en je wil mij niet eens erkennen?? ![]()
maar goed dat gevoel lag natuurlijk bij mij
Maar erkennen kan toch op veel meer manieren dan een hand? Als je niet wordt erkend en dus wordt genegeerd in je eigen huis is dat heel gek ja… ligt dan niet aan jou maar zeker aan hem.
Maar als fysiek contact (middels een hand) de enige vorm van erkenning is in jouw ogen, dan heb ik niks gezegd.
Eerlijk gezegd zou ik het alleen maar chill vinden als meer mensen geen hand geven. Ik ben niet zo van het fysieke contact met onbekende mensen.
Ja helemaal mee eens, maar ik zou het wel naar vinden als er achter zit dat ik geen hand krijg alleen maar omdat ik een vrouw ben
Ja, zeker, daarom zeg ik dat het aan mij lag dat gevoel, want dat is gebaseerd op wat ik geleerd heb over hoe je met elkaar omgaat maar dat is natuurlijk niet de enige manier. Dus dat kon ik ook prima loslaten na die initiële bekrompen reactie. Hij deed eerst overigens wel ook een beetje ontwijkend wat m’n gevoel versterkte, maar later ontdooide hij en konden we lachen en praten.
Ja, ik heb hetzelfde. Dacht ook altijd dat het me niet uit zo maken maar gisteren meegemaakt (ik stak m’n hand al uit) en hij gaf vervolgens mijn mannelijke collega wel een hand. Ik snap dat de intentie niet slecht is maar ik voelde me wel voor lul staan op die manier ![]()
Even een paar vervolgvragen over het schudden van handen:
0 stemmers
0 stemmers
0 stemmers
Vanuit mijn werk was ik gewend om soms elke 10 a 15 minuten nieuwe mensen de hand te schudden.
Maar toen kwam Covid en zijn we ermee gestopt. Ik ben daarna er ook niet meer mee begonnen. Jezelf voorstellen of introduceren kan prima zonder.
Maar als iemand met uitgestoken hand op me afloopt dan schud ik gewoon zijn/haar hand.
Is gewoon handig universeel om elkaar zo te begroeten. Iets anders vind ik ook best hoor als iedereen maar hetzelfde doet en het ook zakelijk kan.
Vind per se handen willen schudden zo lame. Genoeg mensen die met hun gore handjes de jouwe schudden en nul respect voor je hebben. Werk met meerdere mannen die geen handen schudden, maar me verder wel echt op handen dragen. Zijn echt van die willekeurige dingen om serieuze conclusies te trekken over de ander.
Ik heb ooit in een werksetting gehad dat ik een inhoudelijk gesprek voerde met een moslimman hij mij niet aankeek, dat vond ik heel irritant, sowieso dat ik dan volledig wordt gereduceerd tot mijn vrouw zijn in plaats van de professional die ik op dat moment ben en het doel waar we beide voor samenwerken.
Dit heb ik ook een keer meegemaakt en dat vond ik ook echt bijzonder onprettig. Het voelt echt alsof je er niet mag zijn en neerbuigend ook al is het anders bedoeld.
Geen handen willen schudden heb ik geen problemen mee verder.