Niet in luxe producten (kleding / merken / schoenen / uit eten) maar onze woonsituatie is wel meegegroeid met ons inkomen zegmaar.
We wonen nu anders dan 8jr geleden met een veel lager inkomen - (los van dat de woonsituatie meegegroeid is met gezinsgroei zegmaar).
Maar geld uit geven aan dure merken, buiten de deur eten enz vinden we nog steeds onzin en doen we niet 
Bij mij eerder andersom, de grote dingen (auto en appartement) zijn niet geĆ¼pgrade, en ik ben ook geen big spender aan luxeartikelen maar geef wel makkelijker geld uit aan dingen als luxere haar/verzorgingsproducten, duurzame kleding, een hotel op een betere locatie op vakantie ofzo
Ik ben ānoodgedwongenā fulltime gaan werken na mijn relatiebreuk een paar jaar geleden. Hierdoor heb ik nu een eigen woning dus dat representeert wel mijn inkomen. Verder ben ik juist zuiniger gaan leven, omdat ik graag op termijn weer wat minder zou willen gaan werken.
Als ik kijk wat er bij ons netto binnenkomt, zouden we luxer moeten kunnen leven maar ergens gaat er toch iets niet helemaal goed.
Ja hier enigszins vergelijkbaar. Onze woonlasten (koophuis) zijn vrij hoog en passen bij onze inkomens, maar de meeste kleding, spullen etc. zijn tweedehands. Ook geven we weinig geld uit aan buiten de deur eten etc. hoewel dat qua inkomen wel zou kunnen. We hebben echter een huis dat we stapje voor stapje verbouwen (lees: wanneer er genoeg gespaard is), dus daar gaat het geld nu naartoe. Ik kan af en toe wel fantaseren over wat we allemaal kunnen doen qua geld als we ooit klaar zijn met het huis, maar ik heb totaal niet het idee dat we nu iets tekort komen en ben dankbaar dat we een huis hebben dat we stap voor stap af kunnen maken.
Ik leef geen enorm exorbitant leven
maar ik merk een grote shift in hoe ik boodschappen doe. Dat wordt in de jaren steeds meer eten kopen waar ik zin in heb, in plaats van mijn menu aanpassen aan wat het goedkoopste is. Dat voelt als zoān enorme rijkdom.
Dat kan ik ook wel goed naar mezelf verklaren; waarom zou ik in plaats van ingrediƫnt x ingrediƫnt y kopen terwijl ingrediƫnt x me veel lekkerder lijkt in het gerecht en ik daarmee een paar euro bespaar terwijl dat niet meer hoeft nu.
Qua culturele dingen leef ik ook wel anders. Ik vind nog steeds tickets duur en koop het dan soms niet om die reden, maar daarbij denk ik wel steeds vaker - dit kan ik betalen en ik geniet ervan, je leeft maar een keer, waarom zou ik het niet doen? Ik merk dat mijn houding steeds meer verschuift dus grote kans dat ik komende jaren daarbij veel makkelijker wordt qua uitgeven.
Maar qua kleding ben ik deep down nog hetzelfde als vroeger. Hoe ik ben opgegroeid. Wat ik 10 jaar terug duur vond, vind ik nog steeds duur. Een basic t shirt van ā¬ 37 vind ik nog steeds veel geld en dan moet ik mezelf overtuigen waarom ik dat wel kan of mag kopen. En dan is āhet is een goede aanbiedingā geen argument. Het blijft in mijn hoofd veel geld en die orginele prijs was al helemaal te gek voor woorden
Dan houd ik mezelf wel voor, nadat ik toch heb gecheckt of ik het ergens anders goedkoper kan krijgen en het antwoord nee is: je hoeft niet altijd het goedkoopste te kopen: je mag dit nu best kopen want je kƔn het kopen.
Daarbij zou ik wel wat losser willen zijn eigenlijk. Het zoeken naar koopjes op Vinted of online om het dan ergens ā¬10 goedkoper te vinden dan in de winkel, kost ook gewoon tijd en energie en dat is in dit stadium van mijn leven niet helemaal nodig.
Qua grotere gebruiksproducten heb ik het trouwens ook. Een wasmachine of gereedschap ofzo. Dan moet ik bedenken dat kwaliteit of gebruiksgemak komt met een prijskaartje en dat ik niet meer hoef te leven naar āgoedkoopste van het goedkoopsteā maar dat ik kan kijken naar prijs/kwaliteit.
En dan lees ik met veel verbazing het design tassen of sieraden topic. Dat mensen zoveel geld uitgeven aan een tas of sieraad en dan komen er vragen op als besteden zij dan inkomensgewijs zoveel geld aan een tas of zouden ze ook echt enorm veel geld verdienen, hoe normaal is dit voor hun, zouden ze veel gedachten hebben voor dat ze die aankoop doen etc etc.
Conclusie nadat ik dit heb zitten typen; ik (en velen met mij hier op dit forum) zijn geprivilegieerd qua rijkdom
En ook knaagt het dan ergens alsnog, dat is het erge: ik heb niks te klagen qua boodschappen etc en ervaar dat als rijkdom. Maar als ik over een koophuis denk, dat niet bereikbaar lijkt voor mij, dan baal ik alsnog. Ja ik heb het goed en ik mag eigenlijk niet klagen, maar ik klim niet op die vermogensladder zoals iedereen met een koophuis wel doet. Ik sta stil en hoe doe ik dat met mijn ontoereikende pensioen later? Ik heb geen koophuis dat ik kan verkopen.
Maar in vergelijking met andere huurders die wƩl op elke cent moeten letten zijn die gedachten weer ridicuul.
Smeg B95IMX9 inductie fornuis RVS 
Heb jij iemand in je omgeving die gefocust is op veel geld verdienen/rijk worden?
0 stemmers
Hoe ga je daarmee om of hoe zou je er mee omgaan als je zo iemand in je omgeving had?
0 stemmers
Ik heb dus iemand ontmoet waarmee het wel vriendschappelijk klikt maar ze heeft het zo vaak over manieren hoe ze zo snel mogelijk geld kan verdienen, is geĆÆnteresseerd in ieders financiĆ«le situatie en ik vind het doodvermoeiend
Je brengt het nu als iets dat per definitie altijd negatief is? Je kunt daar toch gewoon over praten. Het is niet alsof ze pvv of fvd aanhanger is oid. Niet echt een onoverkomelijk iets. Tenzij ze plofkraken doet
mijn ex was zo maar die heeft 0 diplomas en hield geen enkele baan langer dan een halfjaar vol dus ik nam het met een redelijke korrel zout
Ik was gister heel lang met vrienden aan het praten over Nederland en de politiek enzo met iets te veel wijn en hoe meer we dronken hoe meer we als Karl Marx begonnen te klinken.
Ben echt blij dat mān vrienden ook een hekel hebben aan iedereen die rijk wil worden, aan crypto en gewoon dat ooooooooveral een verdienmodel van gemaakt wordt. Ik haat mensen echt die overal tussen gaan zitten om winst te maken. Echt een grafhekel aan dat soort types.
Het is niet dat over geld praten niet mag, maar als dat onderwerp in alles terugkomt wat je met haar bespreekt is het op een geven moment gewoon saai en haak ik af
Als het normaal praten is, helemaal prima. Maar je hebt ook mensen die er zo op gefocust zijn dat ze het er constant over hebben. Ik ken iemand die elke keer als je diegene ziet het over geld wil hebben. Boeit mij echt 0 als je het voor de zoveelste keer over je aandelen hebt. Dan vermijd ik het onderwerp wel liever.
Zijn de mensen die je kent die veel over geld en rijk willen worden opgegroeid met veel geld of juist niet ?
0 stemmers
Vraag me af of dat uitmaakt
O en mn ex die van het geld van zijn rijke ouders leeft en ondertussen elke maand iets nieuws bedacht waarmee hij groot geld ging maken. Alleen miste hij helaas het doorzettingsvermogen om er echt wat mee te doen waardoor hij zijn handje op moest houden bij pappie.
Kom jij uit een sterk linkse danwel rechtse omgeving?
0 stemmers
Als ik mijn schoonfamilie niet mee reken.
Hoe noem je opgroeien met typisch linkse pvda stem ouders waarbij de ene hoogopgeleid is en al 50 jaar stemde op deze partij en de ander alternatief is die alles goed vond zoals spijbelen maaaaar die 190 graden gedraaid zijn in corona tijd en nu ineens rechtse wappies zijn??
Hartbrekend lijkt me, heel erg naar!
Heb jij ouders of close familie die 180 graden zijn gegaan qua politiek etc?
0 stemmers
Qua opvoeding: omgeving vol rechtse stemmers met drie euro op de bank en meerdere zwarte familieleden die pvv stemmenš¬ Het is zwaar.