Jezus wat lomp dit.
Ik heb recent pas geleerd dat ongewenst kinderloos zijn pas iets werd om je voor te schamen toen IVF mainstream werd. Daarvoor waren er ook koppels kinderloos, maar was het meer geaccepteerd. Nu is het toch de maakbare wereld. In de jaren 80 werd daardoor (buitenlandse) adoptie erg populair als het dan via IVF ook niet lukte. Ik denk dat die schaamte en maakbaarheid van de wens alleen maar groter is geworden waardoor de rouw nog ingewikkelder is als het niet lukt.
Dit is gewoonweg niet waar en zelfs totaal omgekeerd. Kinderloosheid is door de eeuwen heen altijd al taboeonderwerp geweest en sinds de jaren ā80 bespreekbaarder dan ooit. Ik durf zo te zeggen dat dit de āmakkelijksteā tijd is voor mensen die geen kind kunnen krijgen. Het is bespreekbaar, de medische mogelijkheden zijn gegroeid, je kunt in vrijheid behandelingen ondergaan, er zijn meer kinderlozen en heel belangrijk: je wordt als vrouw niet meer als paria gezien als je geen kind krijgt.
Ik denk dat wij het ook met elkaar eens zijn hoor. Ik bedoel niet bespreekbaar als in, we moeten allemaal kunnen benoemen dat dit een probleem is en daar dan iets aan doen, ik bedoel bespreekbaar in dat er in de maatschappij ruimte moet zijn voor dat dit überhaupt kan bestaan. Want precies zoals jij zegt, juist omdat we zo gericht zijn op iedereens eigen kerngezinnetje én het in principe wel mogelijk is om dit niet mee te hoeven maken als je er maar genoeg geld tegenaan gooit, is het een individueel probleem geworden. Dan is er dus geen ruimte meer voor het gesprek over alternatieve invullingen van ouderschap, omdat de maatschappij de hele kwestie van zich af heeft geschoven. Ik doelde er niet op dat de pijn bespreekbaar moet worden gemaakt, want dat is juist het enige waar het over gaat, en dat dient weer als de rechtvaardiging voor de individualistische maakbaarheidsoplossingen waar we hier denk ik in grote lijnen allemaal over aan het vallen zijn.
Je mag best geen kinderen hebben, maar als dat niet je eigen keuze is en er zijn andere opties dan is het maatschappijke oordeel wel dat dat je eigen schuld is of dat je leven uitzonderlijk zielig is (maar ja we kunnen niet met iedere uitzondering rekening houden he!!1!1!!1!!!)
Ja eens!
Maar het kunnen stichten van een gezin en vrijheid van voortplanting is toch niet hetzelfde als recht op een kind?
Ik vind dit echt te ver gaan eigenlijk.
Edit: lees nu de rest van je post, en daar ben ik het eigenlijk wel mee eens.
Maar met een ivf poging koop je toch geen recht op een kind? Je koopt een poging om te proberen een kind te krijgen. Commercieel draagmoederschap en ivf zijn wel twee totaal verschillende dingen die nu een beetje door elkaar lijken te lopen.
Waar zie jij mij dit beweren? Ik zeg toch niet dat niemand recht op ivf heeft?
En ik beweer dan weer niet dat jij zegt dat niemand recht op ivf heeft maar dit hele gesprek begon door een poll over een crowdfunding voor ivf en een commerciƫle draagmoeder. En jij reageert dat je een recht op een kind te ver vind gaan (ik ook) maar daar ging het hele gesprek toch niet over? Want dat ging over ivf en commercieel draagmoederschap. Dat bedoel ik met mijn post, dat het twee totaal verschillende dingen zijn die door elkaar lijken te lopen.
Omdat de grote vraag is of iemand uit geldnood dus zoiets zwaars en risicovols gaat ondernemen. Zat mensen met heel erg veel geld die bedragen kunnen bieden waar een kwetsbaar persoon gewoonweg moeilijk nee tegen zou kunnen zeggen.
Natuurlijk ben je baas in eigen buik, maar het risico op misbruik van kwetsbare mensen is gewoon best groot. Net als dat je niet je organen verkoopt.
Ja zoveel dingen eigenlijk. Kan me voorstellen dat dat een nieuwe vorm van mensenhandel gaat worden, dat vrouwen dan gedwongen draagmoeder moeten worden en het geld naar een ander gaat. Of dat vrouwen die wanhopig zijn door geld tekort dit gaat doen maar de psychische gevolgen niet overzien of onderschatten.
Die mensenhandel gebeurt al, in Amerika hebben ze nu met OekraĆÆense vrouwen als draagmoeder. Het is voor de Amerikanen(bureauās, advocaten,) een groot verdienmodel geworden en ik had gelezen dat de vrouwen er zoān 3.000 euro aan overhouden.
Dit, en ook als iemand niet in directe geldnood verkeert denk ik dat in een systeem waar geld zo belangrijk is voor je directe overleven (dan doel ik meer op bijvoorbeeld de VS dan hier), dat nog steeds geen vrije keuze kan zijn.
Wat je ook veel ziet zijn celebrities of andere extreem rijke mensen die hun zwangerschap simpelweg uitbesteden om niet met de lichamelijke ongemakken te hoeven dealen. Ik vind dat zo dystopisch. Je bent dan letterlijk het lichaam van een andere vrouw aan het uitbuiten omdat het jou niet goed uitkomt. Dat zal in de gevallen zoals hierboven misschien niet zo direct aan de orde zijn hoor, maar ik vind het fundamenteel onethisch om iets dat lichamelijk zo ingrijpend en zo risicovol is te laten ondergaan door iemand die in haar keuze beĆÆnvloed kan worden door andere factoren dan haar eigen vrije wil om de toekomstige ouders te helpen
Ik weet niet hoe het is bij vrouwen die voor een familielid draagmoeder worden en hoe ver je erin kan gaan. Maar zodra er iets gereguleerd wordt, zullen er altijd bureauās zijn die dit als verdienmodel zien.
Bij formules waar er enkel de medische kosten vergoed worden, proberen wensouders/vertegenwoordigers alsnog invloed te hebben op zwangerschap. Door bvb te zeggen dat draagmoeder enkel dit mag eten/drinken. Ze mag werken maar enkel x aantal uren,ā¦
Het is dan volledig volgens de wet met alsnog machtsverhoudingen. Dan kunnen ze er wel een vergoeding op plakken en welk bedrag is dan genoeg voor het hebben van kind? 10.000, 18.000 voor een premium baby met blond haar en blauwe ogen? Is toch geen beginnen aan?
Sekswerk okƩ vinden is ook een moeilijke. Elke dag verandert mijn mening hierover
Ik denk dat het voor mij gewoon niet te doen is om draagmoederschap te zien als werk? En dat ik het daarom niet te vergelijken vindt met sekswerk of welke andere kutbaan iemand ook zou moeten doen. Misschien omdat het zo 24/7 is en alles van je leven beĆÆnvloedt? Tis niet alsof je je ervan kan ziek melden als het niet gaat ofzo.
Edit: voor mij is commercieel draagmoederschap denk ik meer vergelijkbaar met commerciƫle orgaanhandel dan met sekswerk
Maar een zwangerschap is toch niet te vergelijken met een normale baan en arbeidsrelatie? Een zwangerschap is veel ingrijpender dan een gewone baan, met levenslange gevolgen en mogelijk levenslange schade voor je lichaam, om over het gebrek aan bescherming door arbeidsrecht nog maar te zwijgen. Dat is wat anders dan ma-vr 9-5 vakken vullen.
Twee homos met een kinderwens
- Van mij mogen ze internationaal adopteren
- Van mij mogen ze een draagmoeder kopen
- Van mij mogen ze een draagmoeder of bv een lesbisch stel in de omgeving vragen om op die manier biologisch een kind te krijgen
- Van mij moeten die kindloos blijven
0 stemmers
Maar je doet hier alsof het om vrije keuze gaat en dat gaat het simpelweg niet. Zelfs als een vrouw - hypothetisch dit he - in alle vrijheid beslist tot commercieel draagmoederschap is daar een kind mee gemoeid wat in feite gekocht wordt. Daar moet je uiterst voorzichtig mee zijn. Als je van mening bent dat die vrouw geen bescherming nodig heeft omdat zij in vrijheid beslist heb je altijd nog het kinds rechten te beschermen.
Daarnaast weet iedereen met kennis van het veld: de doorsnee beloning is amper een jaarloon. 10 jaarlonen zijn is pure fictie, het systeem leunt op vrouwen die bereid zijn voor relatief weinig geld de kinderen van anderen te dragen. Waarin de draagmoeder altijd slechter beschermt is dan de wensouder.
En⦠ik vind dus dat de wetgeving daaromheen eenvoudiger dan wel goedkoper zou moeten. Met in achtneming dat het niet de deur open moet zetten voor commercieel draagmoederschap oid