ik ben mega ‘anti’ georganiseerde religie, dogma’s, religie als misogyn/xenofoob/etc machtsmiddel, en voel me onafgebroken woest om alles dat de kerk vernietigd heeft en nog steeds aan het doen is, maar dat is niet het enige dat ‘het’, een geloof voor individuen inhoudt en betekent. alles dat maar een beetje spiritueel of ritualistisch is tegenover de wetenschap zetten en de waarde ervan voor zowel individuen als gemeenschap ontkennen is echt een kwaal van de westerse “”nuchtere”” wereld.
pas als er wetenschappelijk wordt bewezen dat iets klopt heeft het waarde, heel fucking elitair en afgestompt. en ook mega ironisch dat het christendom/westen over de hele wereld, beginnend in europa zelf, dmv kolonisme/imperialisatie/slavernij heel veel originele religies heeft onderdrukt, mensen bruut van hun cultuur, overtuigingen, identiteit af hebben gesneden, en mensen met geweld laten bekeren waardoor ze hun oorspronkelijke spirituele en religieuze praktijken bijna of helemaal zijn verloren maar nu allemaal christelijk zijn.
en vervolgens gaat datzelfde westen een beetje smalend lopen doen over die religie en koketteren met de wetenschap want dat is nu de leidraad voor de Beschaafde Mens
en dat gebeurt niet alleen tegen conservatieve westersen die het weer als machtsmiddel gebruiken maar ook tegen de christenen in of uit de global south en andere vormen van religies/spiritualiteit, het voelt soms echt als een soort they are savages ofzo. er is ook een manier om over schadelijke denkbeelden en patronen binnen religies te praten zonder het te gooien op “God bestaat niet want er is geen bewijs en als je waarde hecht aan dingen die niet bewezen zijn zeg ik niet dat je dom bent maar ik ben wel slimmer (altijd ‘subtiel’ verpakt als ‘rationeel’)”
heb nu meteen die scene uit sinners in mn hoofd waar die Ierse vampier en black Amerikaan t zelfde gebed zeggen 
Voor die tijd en voor mijn leeftijd waren ze nog best mooi.
