Stel je persoonlijke vraag #59

[vitaminwater]

Ja ik denk hier zeker nog een paar keer per jaar aan!!! Laatst nog toen ik door de Rhijnvis Feithstraat liep want zij zaten op het Rhijnviscollege geloof ik

[Spaarlamp]

Weet je zeker dat je niet per ongeluk in een all inclusive hotel zit

[Moet]

Haha nee, was dat maar zo. Het is ook in verschillende restaurants waar we altijd komen. De een heeft gelukkig heel lekkere toetjes, maar de andere zijn niet zo lekker, dus is altijd beetje awkward

[lix]

Heb jij broers of zussen?

• Ja
• Nee

Zo ja, vind jij dat jouw ouder(s) hun aandacht/tijd/(financiële) steun/etc. eerlijk over de kinderen verdelen? Niet vroeger, maar nu.

• Ja
• Nee
• Nvt

Zo nee, ben jij het kind dat de meeste aandacht/tijd/(financiële) steun/etc. krijgt?

• Ja, ben het jongste kind
• Ja, ben het oudste kind
• Ja, ben een middelste kind
• Nee, ben het jongste kind
• Nee, ben het oudste kind
• Nee, ben een middelste kind

Nav een gesprek met een vriendin hierover. We zijn toevallig allebei het jongste kind en zien veel meer aandacht/etc. voor de broers/zussen naarmate we ouder worden.

[KJuffie]

Vind je eerlijk verdelen, gelijk verdelen? Want eerlijk kan in mijn ogen ook niet gelijk zijn maar wel eerlijk als verschillende levels/situaties daarom vragen.

[Aardbeitje]

Ja eerlijk in de zin van, waar de behoefte ligt gaat de meeste aandacht naartoe. Toen m’n zusje een klushuis kocht waren ze daar vaker, na de geboorte van mijn kindje hier, om een voorbeeld te noemen. Ze behandelen ons in elk geval gelijkwaardig

[Vanilleijs]

Mijn ouders willen heel graag alles voor iedereen hetzelfde doen, maar logischerwijs kan dat niet. Nu er wat kleinkinderen zijn gaat de focus wel meer daar naartoe heb ik het idee.

[Flamoes]

Ik heb maar gestemd op nvt want mijn ouders geven de meeste aandacht aan het kind dat hen niet (op volwassen leeftijd) heeft mishandeld, bedreigd, bestolen etc. dus dat leek me niet echt representatief voor je onderzoek

[Sjern]

Mijn middelste zusje heeft 2 kinderen en daardoor ziet ze mijn moeder ook veel meer. Ik vind dat niet oneerlijk of gek.

[lix]

Ik denk niet per se dat alles gelijk moet worden verdeeld. Met eerlijk denk ik eerder kinderen in vergelijkbare situaties redelijk dezelfde aandacht/steun bieden. Wat Aardbeitje zegt over een klushuis. Het lijkt mij niet raar als je een kind daarbij helpt en het kind met een kant-en-klare huis niet/minder. Even as voorbeeld. Mijn vriendin en haar broer hebben allebei jonge kinderen. Hun situaties zijn erg vergelijkbaar (ook waar ze wonen), maar toch krijgen zij en haar gezin minder tijd en aandacht.

[Kauai]

M’n broertje is nog steeds echt een zorgenkind dus die krijgt veel meer energie/aandacht/financiële ondersteuning, maar dat vind ik hoewel niet gelijk juist eerlijk. Ik denk dat het alleen gaat wringen als je zelf iets tekort komt. Was vroeger wel lastiger voor me!

[Moment]

Ik heb gestemd dat mijn ouders het niet gelijk verdelen, maar dat is niet uit onwil van mijn ouders. Dat is een situatie die ik zelf gecreëerd heb. Ik heb minder behoefte aan de aandacht/tijd etc. dan mijn zusje.

[lix]

Dat is ook wel een dingetje bij ons. Een zorgenkind onder de kinderen… We zijn met 4. Ik vind verschillende behandelingen niet per se oneerlijk, logisch juist ivm wat iemand nodig heeft en verschillende levens, maar de verschillen worden hier steeds groter. Inmiddels zo groot, dat het inmiddels in mijn ogen oneerlijk is geworden. Even heel algemeen: sommige kinderen krijgen altijd hulp of aandacht bij wat ze doen. Bij mij wordt eigenlijk nooit hulp geleverd of aangeboden. Of even voor ‘de leuk’ ergens aan meehelpen of meegaan gebeurt ook niet. Soms krijg ik bijvoorbeeld de reactie dat ik het dan (betaald) moet laten doen.

[arcobaleno]

Mijn broertje werkt in het familiebedrijf en ik niet. Voorheen deed ik ervoor klussen vanuit mijn vakgebied maar tegen een bodemprijs/gewoon gratis hulp, en mijn broertje heeft nu een dik salaris plus lease auto plus gratis lunch en ja, even tussendoor naar huis voor x of even naar de kapper - kan allemaal. Daarin voelt het wel eens oneerlijk, want ze zien die lunches en auto etc van mn broertje als iets wat bij het werk hoort, maar dat zie ik toch vaak anders

[arcobaleno]

Ja zoiets is wel echt onmogelijk om helemaal gelijk “eerlijk” te doen, maar gezien m’n afgelopen leed met familie (mn vader die een auto die een paar duizend euro boven mn budget tipt), en mn broertje die een drie, vier keer zon dure auto heeft van de zaak (hij wilde ook per se deze, was eigenlijk meer dan ze wilden doen)- ja dan wringt het wel een beetje.
Plus dat ze mij dus geen salaris wilden betalen voor mijn diensten (en dat was geen lullig tussendoor klusje) en hij dus regelmatig extra bonussen krijgt.

En mijn broertje wil het ook niet overnemen, hij vindt het vooral wel handig (zijn eigen woorden). Ik ben benieuwd hoe dat gaat lopen (of ie het toch wel doet oid) want mijn ouders zijn nu eind 50, begin 60, dus het bedrijf verkopen zal binnen een paar jaar wel een serieus gesprek worden.

[Moa]

Als oudste kind ben ik geboren met 10839 jaar levenservaring. Het is voorgeprogrammeerd om zelfvoorzienend te zijn.

Ohja en ook nog kind van immigranten, dat worden er nog meer levels unlocked. Kan soort van de wereld runnen.

[Whistle]

Ik had vroeger zwaar middle child syndrome en dat kwam ook wel echt ergens vandaan maar inmiddels krijgen we wel gelijkwaardige aandacht.

[Plum]

Wat je beschrijft over hulp vragen is bij ons van toepassing. Mijn zusje (en zeker ook haar partner) laten mijn moeder bijvoorbeeld het huis schoonmaken tijdens hun vakantie, de grootouders passen iedere week op de kinderen op, ze laat zich net wat makkelijker trakteren op nieuwe kleren of een lunch. Ik heb een wat lastiger relatie met mijn ouders omdat ze in het verleden soms gek hebben gedaan over geld (mijn partner en ik verdienen meer geld dan mijn ouders), en nu voelt het gekkig om om hulp te vragen dus doe ik het niet vaak. Is dus wel ongelijk, maar niet per se oneerlijk, gewoon hoe het is gelopen. En eens in de zoveel tijd heb ik weer een lastig gesprek met mijn ouders om de relatie te verbeteren.

Als student kreeg mijn zusje wel meer financiële steun, omdat ze in een duurdere stad woonde dan ik. Weet niet of ik dat bij mijn eigen kinderen ook zo zou doen eigenlijk.

[Kauai]

Nou ja in theorie kan jouw vader het natuurlijk aan jullie samen geven en moet jouw broertje je uitkopen voor de helft. Of samen verkopen. De vraag is of je dat soort constructies wilt, maar het kan dus wel gelijk getrokken worden.

@lix dus als je dan een keer om hulp vraagt zeggen ze nee huur maar iemand in? En bij de andere 3 doen ze t wel? Dat is wel echt heel zuur

[crazyplantlady]

Haha ja same, ik heb daar als begin twintiger ook nog wel last van gehad. Maar inmiddels (ook na gesprekken met m’n broer/zus) is het gevoel wel grotendeels weg. Ik ben gewoon ook wat zelfstandiger/kan beter plannen, dus ik vraag ook minder hulp. Of eerder: ik moet er echt zelf om vragen, want heel snel aanbieden doen ze het niet (terwijl ze bij m’n broer/zus sneller ‘ingrijpen’/bemoeien). Maar nu ik dat weet kan ik er beter om vragen en dan zijn ze er ook gewoon altijd