Ja eerlijk in de zin van, waar de behoefte ligt gaat de meeste aandacht naartoe. Toen m’n zusje een klushuis kocht waren ze daar vaker, na de geboorte van mijn kindje hier, om een voorbeeld te noemen. Ze behandelen ons in elk geval gelijkwaardig 
10 likes
Mijn ouders willen heel graag alles voor iedereen hetzelfde doen, maar logischerwijs kan dat niet. Nu er wat kleinkinderen zijn gaat de focus wel meer daar naartoe heb ik het idee.
3 likes
Ik heb maar gestemd op nvt want mijn ouders geven de meeste aandacht aan het kind dat hen niet (op volwassen leeftijd) heeft mishandeld, bedreigd, bestolen etc. dus dat leek me niet echt representatief voor je onderzoek 
7 likes
Mijn middelste zusje heeft 2 kinderen en daardoor ziet ze mijn moeder ook veel meer. Ik vind dat niet oneerlijk of gek.
3 likes
Ik denk niet per se dat alles gelijk moet worden verdeeld. Met eerlijk denk ik eerder kinderen in vergelijkbare situaties redelijk dezelfde aandacht/steun bieden. Wat Aardbeitje zegt over een klushuis. Het lijkt mij niet raar als je een kind daarbij helpt en het kind met een kant-en-klare huis niet/minder. Even as voorbeeld. Mijn vriendin en haar broer hebben allebei jonge kinderen. Hun situaties zijn erg vergelijkbaar (ook waar ze wonen), maar toch krijgen zij en haar gezin minder tijd en aandacht.
1 like
M’n broertje is nog steeds echt een zorgenkind dus die krijgt veel meer energie/aandacht/financiële ondersteuning, maar dat vind ik hoewel niet gelijk juist eerlijk. Ik denk dat het alleen gaat wringen als je zelf iets tekort komt. Was vroeger wel lastiger voor me!
8 likes
Ik heb gestemd dat mijn ouders het niet gelijk verdelen, maar dat is niet uit onwil van mijn ouders. Dat is een situatie die ik zelf gecreëerd heb. Ik heb minder behoefte aan de aandacht/tijd etc. dan mijn zusje.
5 likes
Dat is ook wel een dingetje bij ons. Een zorgenkind onder de kinderen… We zijn met 4. Ik vind verschillende behandelingen niet per se oneerlijk, logisch juist ivm wat iemand nodig heeft en verschillende levens, maar de verschillen worden hier steeds groter. Inmiddels zo groot, dat het inmiddels in mijn ogen oneerlijk is geworden. Even heel algemeen: sommige kinderen krijgen altijd hulp of aandacht bij wat ze doen. Bij mij wordt eigenlijk nooit hulp geleverd of aangeboden. Of even voor ‘de leuk’ ergens aan meehelpen of meegaan gebeurt ook niet. Soms krijg ik bijvoorbeeld de reactie dat ik het dan (betaald) moet laten doen.
1 like
Mijn broertje werkt in het familiebedrijf en ik niet. Voorheen deed ik ervoor klussen vanuit mijn vakgebied maar tegen een bodemprijs/gewoon gratis hulp, en mijn broertje heeft nu een dik salaris plus lease auto plus gratis lunch en ja, even tussendoor naar huis voor x of even naar de kapper - kan allemaal. Daarin voelt het wel eens oneerlijk, want ze zien die lunches en auto etc van mn broertje als iets wat bij het werk hoort, maar dat zie ik toch vaak anders
2 likes
Mijn broertje werkt ook in het bedrijf van mijn vader en er is ook sprake van dat hij dat over zal nemen. Tsja ik zou ook niet weten hoe dat gelijk getrokken zou moeten worden met mij (ik heb er nooit willen werken en doe zelf leuker maar slechter betaald werk haha). Mijn vader is er wel mee bezig maar bijv eenmalig iets krijgen in een erfenis of schenking zal toch altijd anders zijn dan een bedrijf overnemen.
Het is wel een grote factor waarom mijn broertje over een aantal jaar wel echt veel meer geld zal hebben dan ik. Maar echt oneerlijk is het ook weer niet want hij werkt er nou eenmaal en hij zal het allicht gunstiger kunnen overnemen dan als hij geen zoon was maar zal de boel ook uiteindelijk zelf winstgevend moeten houden. Daarnaast is mijn broertje ook gewoon beter in om hulp vragen dan ik (bijv of mijn moeder op zijn kinderen kan passen) en krijgt hij het daarom vaker, maar dat vind ik ook aan mij liggen. Ik vind niet dat mijn ouders (behalve bij grote dingen) heel erg verantwoordelijk meer zijn voor het gelijk verdelen van alle hulp en aandacht tussen hun kinderen van bijna 40.
6 likes
Ja zoiets is wel echt onmogelijk om helemaal gelijk “eerlijk” te doen, maar gezien m’n afgelopen leed met familie (mn vader die een auto die een paar duizend euro boven mn budget tipt), en mn broertje die een drie, vier keer zon dure auto heeft van de zaak (hij wilde ook per se deze, was eigenlijk meer dan ze wilden doen)- ja dan wringt het wel een beetje.
Plus dat ze mij dus geen salaris wilden betalen voor mijn diensten (en dat was geen lullig tussendoor klusje) en hij dus regelmatig extra bonussen krijgt.
En mijn broertje wil het ook niet overnemen, hij vindt het vooral wel handig (zijn eigen woorden). Ik ben benieuwd hoe dat gaat lopen (of ie het toch wel doet oid) want mijn ouders zijn nu eind 50, begin 60, dus het bedrijf verkopen zal binnen een paar jaar wel een serieus gesprek worden.
3 likes
Als oudste kind ben ik geboren met 10839 jaar levenservaring. Het is voorgeprogrammeerd om zelfvoorzienend te zijn.
Ohja en ook nog kind van immigranten, dat worden er nog meer levels unlocked. Kan soort van de wereld runnen.
8 likes
Ik had vroeger zwaar middle child syndrome en dat kwam ook wel echt ergens vandaan maar inmiddels krijgen we wel gelijkwaardige aandacht.
1 like
Wat je beschrijft over hulp vragen is bij ons van toepassing. Mijn zusje (en zeker ook haar partner) laten mijn moeder bijvoorbeeld het huis schoonmaken tijdens hun vakantie, de grootouders passen iedere week op de kinderen op, ze laat zich net wat makkelijker trakteren op nieuwe kleren of een lunch. Ik heb een wat lastiger relatie met mijn ouders omdat ze in het verleden soms gek hebben gedaan over geld (mijn partner en ik verdienen meer geld dan mijn ouders), en nu voelt het gekkig om om hulp te vragen dus doe ik het niet vaak. Is dus wel ongelijk, maar niet per se oneerlijk, gewoon hoe het is gelopen. En eens in de zoveel tijd heb ik weer een lastig gesprek met mijn ouders om de relatie te verbeteren.
Als student kreeg mijn zusje wel meer financiële steun, omdat ze in een duurdere stad woonde dan ik. Weet niet of ik dat bij mijn eigen kinderen ook zo zou doen eigenlijk.
2 likes
Nou ja in theorie kan jouw vader het natuurlijk aan jullie samen geven en moet jouw broertje je uitkopen voor de helft. Of samen verkopen. De vraag is of je dat soort constructies wilt, maar het kan dus wel gelijk getrokken worden.
@lix dus als je dan een keer om hulp vraagt zeggen ze nee huur maar iemand in? En bij de andere 3 doen ze t wel? Dat is wel echt heel zuur
1 like
Haha ja same, ik heb daar als begin twintiger ook nog wel last van gehad. Maar inmiddels (ook na gesprekken met m’n broer/zus) is het gevoel wel grotendeels weg. Ik ben gewoon ook wat zelfstandiger/kan beter plannen, dus ik vraag ook minder hulp. Of eerder: ik moet er echt zelf om vragen, want heel snel aanbieden doen ze het niet (terwijl ze bij m’n broer/zus sneller ‘ingrijpen’/bemoeien). Maar nu ik dat weet kan ik er beter om vragen en dan zijn ze er ook gewoon altijd 
3 likes
Als ik iets krijg, krijg mijn broertje precies hetzelfde en andersom. Het enige verschil is dat ik nog zakgeld krijg () maar hij heeft tot zijn 25e thuis gewoond, dus dat is ook wel fair.
4 likes
Jep, komt het wel op neer.
1 like
Het forum kennende vind een groot deel dit een probleem dus je bent vast niet alleen Waar ben je precies bang voor/waarom doet het pijn? Omdat hij met vrienden op vakantie gaat (zonder jou) of omdat hij specifiek naar een party bestemming gaat?
2 likes
Haha waarom? Dat eiland wordt bijna net zoals mallorca waarin lompe vriendengroepen een weekje gaan zuipen en schreeuwen. Denk niet dat veel meiden of vrouwen daarop zitten te wachten.
3 likes