Stel je persoonlijke vraag #59

Mijn broertje werkt ook in het bedrijf van mijn vader en er is ook sprake van dat hij dat over zal nemen. Tsja ik zou ook niet weten hoe dat gelijk getrokken zou moeten worden met mij (ik heb er nooit willen werken en doe zelf leuker maar slechter betaald werk haha). Mijn vader is er wel mee bezig maar bijv eenmalig iets krijgen in een erfenis of schenking zal toch altijd anders zijn dan een bedrijf overnemen.

Het is wel een grote factor waarom mijn broertje over een aantal jaar wel echt veel meer geld zal hebben dan ik. Maar echt oneerlijk is het ook weer niet want hij werkt er nou eenmaal en hij zal het allicht gunstiger kunnen overnemen dan als hij geen zoon was maar zal de boel ook uiteindelijk zelf winstgevend moeten houden. Daarnaast is mijn broertje ook gewoon beter in om hulp vragen dan ik (bijv of mijn moeder op zijn kinderen kan passen) en krijgt hij het daarom vaker, maar dat vind ik ook aan mij liggen. Ik vind niet dat mijn ouders (behalve bij grote dingen) heel erg verantwoordelijk meer zijn voor het gelijk verdelen van alle hulp en aandacht tussen hun kinderen van bijna 40.

4 likes

Ja zoiets is wel echt onmogelijk om helemaal gelijk ā€œeerlijkā€ te doen, maar gezien m’n afgelopen leed met familie (mn vader die een auto die een paar duizend euro boven mn budget tipt), en mn broertje die een drie, vier keer zon dure auto heeft van de zaak (hij wilde ook per se deze, was eigenlijk meer dan ze wilden doen)- ja dan wringt het wel een beetje.
Plus dat ze mij dus geen salaris wilden betalen voor mijn diensten (en dat was geen lullig tussendoor klusje) en hij dus regelmatig extra bonussen krijgt.

En mijn broertje wil het ook niet overnemen, hij vindt het vooral wel handig (zijn eigen woorden). Ik ben benieuwd hoe dat gaat lopen (of ie het toch wel doet oid) want mijn ouders zijn nu eind 50, begin 60, dus het bedrijf verkopen zal binnen een paar jaar wel een serieus gesprek worden.

1 like

Als oudste kind ben ik geboren met 10839 jaar levenservaring. Het is voorgeprogrammeerd om zelfvoorzienend te zijn.

Ohja en ook nog kind van immigranten, dat worden er nog meer levels unlocked. Kan soort van de wereld runnen.

5 likes

Ik had vroeger zwaar middle child syndrome en dat kwam ook wel echt ergens vandaan maar inmiddels krijgen we wel gelijkwaardige aandacht.

1 like

Wat je beschrijft over hulp vragen is bij ons van toepassing. Mijn zusje (en zeker ook haar partner) laten mijn moeder bijvoorbeeld het huis schoonmaken tijdens hun vakantie, de grootouders passen iedere week op de kinderen op, ze laat zich net wat makkelijker trakteren op nieuwe kleren of een lunch. Ik heb een wat lastiger relatie met mijn ouders omdat ze in het verleden soms gek hebben gedaan over geld (mijn partner en ik verdienen meer geld dan mijn ouders), en nu voelt het gekkig om om hulp te vragen dus doe ik het niet vaak. Is dus wel ongelijk, maar niet per se oneerlijk, gewoon hoe het is gelopen. En eens in de zoveel tijd heb ik weer een lastig gesprek met mijn ouders om de relatie te verbeteren.

Als student kreeg mijn zusje wel meer financiƫle steun, omdat ze in een duurdere stad woonde dan ik. Weet niet of ik dat bij mijn eigen kinderen ook zo zou doen eigenlijk.

2 likes

Nou ja in theorie kan jouw vader het natuurlijk aan jullie samen geven en moet jouw broertje je uitkopen voor de helft. Of samen verkopen. De vraag is of je dat soort constructies wilt, maar het kan dus wel gelijk getrokken worden.

@lix dus als je dan een keer om hulp vraagt zeggen ze nee huur maar iemand in? En bij de andere 3 doen ze t wel? Dat is wel echt heel zuur

1 like

Haha ja same, ik heb daar als begin twintiger ook nog wel last van gehad. Maar inmiddels (ook na gesprekken met m’n broer/zus) is het gevoel wel grotendeels weg. Ik ben gewoon ook wat zelfstandiger/kan beter plannen, dus ik vraag ook minder hulp. Of eerder: ik moet er echt zelf om vragen, want heel snel aanbieden doen ze het niet (terwijl ze bij m’n broer/zus sneller ā€˜ingrijpen’/bemoeien). Maar nu ik dat weet kan ik er beter om vragen en dan zijn ze er ook gewoon altijd :heart:

3 likes

Als ik iets krijg, krijg mijn broertje precies hetzelfde en andersom. Het enige verschil is dat ik nog zakgeld krijg (:joy:) maar hij heeft tot zijn 25e thuis gewoond, dus dat is ook wel fair.

2 likes

Jep, komt het wel op neer.

1 like

Het forum kennende vind een groot deel dit een probleem dus je bent vast niet alleen :joy: Waar ben je precies bang voor/waarom doet het pijn? Omdat hij met vrienden op vakantie gaat (zonder jou) of omdat hij specifiek naar een party bestemming gaat?

2 likes

Haha waarom? Dat eiland wordt bijna net zoals mallorca waarin lompe vriendengroepen een weekje gaan zuipen en schreeuwen. Denk niet dat veel meiden of vrouwen daarop zitten te wachten.

3 likes

Ben de oudste thuis (broertje die 2 jaar jonger is) en ik was een stuk zelfstandiger maar toch wel een beetje het zorgenkindje thuis. En wat ik lees in de reacties hier was bij ons het tegenovergestelde eigenlijk, omdat ik het zorgenkind was was het ook ā€˜makkelijker’ om de focus meer op hem te leggen. Ook omdat ze meer ā€˜hoop’ vestigden op hem.

Mijn broertje heeft zijn studie kunnen afronden terwijl hij nog thuis mocht wonen en daarna een aantal jaren kunnen werken en thuis wonen. Dus hij heeft nu net een huis gekocht in zijn eentje en een auto en rijbewijs had hij al toen hij nog thuis woonde.
Dus ja het voelt soms best oneerlijk omdat ik gewoon zo’n typische millennial ben die een beetje vast zit, lastig aan vast contract kunnen komen, vast op de woningmarkt en nooit mijn bachelor kunnen afronden en tot nu toe nog geen rijbewijs. Ik denk dat een aantal dingen anders waren gelopen als ik meer aandacht en (financiĆ«le) steun had kunnen krijgen vanuit mijn ouders.

Als ik het vergelijk met mijn vriend en mijn schoonzus is dat zo anders. Mijn vriend en ik hebben geen kinderen maar de tijd die mijn schoonouders in de kinderen van mijn schoonzus stoppen hebben ze ook weer gestopt in het klushuis van mijn vriend. Ook de aandacht en energie die mijn zwager en ik krijgen is heel gelijkwaardig.

2 likes

Je bedoelt dat ik mij daarom geen zorgen hoef te maken?:sweat_smile:

1 like

Ja het lijkt mij echt gewoon feesten met vrienden lol hebben en helemaal niet om de vrouwen hoor. Maarja miss is hij 21 dan ligt het wat anders. Neem aan dat het wel volwassen mannen zijn.

3 likes

Waarom doet het je pijn?

2 likes

Vroeger (begin 20) had ik dit ook! Het voelde voor mij alsof hij liever met andere mensen was dan met mij. Was alleen maar onzekerheid van mijn kant.

je kunt zoiets niet verbieden maar het zou mijn mening en gevoel over/bij iemand wel sterk veranderen

ibiza jezus

8 likes

Helemaal prima zolang het niet betekent dat ie dan geen vakantiedagen of geld meer heeft om met mij op vakantie te gaan. Zolang het een extra vakantie is wens ik hem veel plezier.

4 likes

Ik zou wel afvragen met welk doel? Ik zou het niet verbieden en als die echt wil gaan hou ik hem niet tegen. Ik vind een weekje met vrienden naar de bergen, motorrijden, wielrennen helemaal okƩ alleen als die echt lomp zon zee strand coma verandert dat wel mijn beeld. Misschien meer dat ik van dat soort gasten direct opdroog

Maar goed heb dan ook geen partner

1 like

Ik moest hier heel hard om lachen sorry, vet droogšŸ˜‚

2 likes