Wij hebben een gezamenlijke rekening waarop we alle dingen van de kinderen betalen, dus sportclubjes, kapper, kleding etc, maar boodschappen voor een verjaardag worden hier ook gewoon van betaald. Het ene jaar vieren we de verjaardag bij hem, en het andere jaar bij mij en we betalen dat dus gewoon van die gezamenlijke rekening. Het is iets voor jullie gezamenlijke kind, dus vind niet dat de kosten daarvan alleen bij jou horen te liggen.
Het is niet dat ik vind dat je er geen recht op hebt of dat het raar is als je het vraagt, maar als het jou financieel lukt om het zelf te betalen zou ik dat doen. Ik zou de kans zo klein mogelijk maken om er (nog meer) gedoe over te krijgen.
Ja, snap ik. Ik kan het wel zelf betalen maar het zou wel helpen als hij een bijdrage doet. Alles is wel echt duur, ook een kind alleen opvoeden. Maar goed doe het met liefde hoor. En gedoe zal het niet echt zijn denk ik want het is verder geen lastige man. Maar was gewoon even benieuwd.
Ik neigde naar zelf betalen, maar vooral omdat ik geen gedoe zou willen over iets dat ik zelf graag zou willen op deze manier. Maar nu je dit zegt vind ik toch wel 50/50. En ik zou nu/als z’n financiële situatie beter is ook alimentatie bespreken. Al is het maar dat je het apart kan zetten voor later voor haar. Daar is zij ook gewoon bij gebaat en wordt hij niet slechter van (op dit moment).
Geen idee wat je hier precies mee bedoelt om eerlijk te zijn
Ik dacht misschien hebben ze co-ouderschap, dan is om en om het verjaardagsfeestje organiseren (en dus betalen) niet gek lijkt mij. Maar ik begrijp dat dat niet zo is, dan lijkt mij een financiële bijdrage vragen best wel logisch.
Het ligt heel genuanceerd (en wij kennen uiteraard de volledige dynamiek niet). Maar het lijkt me veel logischer om een punt te maken van feit dat hij dus niet meebetaalt aan de opvoeding van zijn kind, dan de helft van de kosten van het verjaardagsfeestje. In een ideale situatie ziet hij ook het mooie / belangrijke ervan in om de verjaardag met de hele familie de vieren, en neemt hij daar zelf ook initiatief in, maar het klinkt niet alsof je dat hem kunt verwachten? Je kunt hem + zijn kant van de familie alleen maar uitnodigen als gast op wat jij al organiseert. Maar dan vind ik niet dat je de helft van de kosten kunt terugvragen eigenlijk.
Ja voer geen gesprek over die paar tientjes, maar over de duizenden euro’s die je dochter kost
Als je het vergelijkt met 5 jaar geleden, laten dan meer vrouwen hun okselhaar groeien in jouw omgeving?
- Ja duidelijk
- Opzich ja
- Mwoah
- Niet echt
- Helemaal niet
0 stemmers
En jijzelf?
- Ja
- Eerder wel dan niet
- Eerder niet dan wel
- Nee
- Ik liet het al groeien
0 stemmers
Zo’n feestje kost niet een paar tientjes. Maar ik begrijp wat je bedoelt. Al is het wel zo dat zijn huur dus aanzienlijk hoger is dan de mijne, vandaar dat dit ooit zo is gegaan en ik denk dan kan je iig een bijdrage voor de verjaardag doen.
Is het een optie om af te wisselen? Dus het ene jaar bij jou en het andere bij hem.
Je vroeg er niet om maar mijn verjaardag twee keer vieren was voor mij als kind juist het “leuke” aan gescheiden ouders.
Ja dat kan ik me ook wel voorstellen, als kind. Ik wil haar wel nog graag dat gezinsmoment meegeven, dat ze ziet mijn ouders zijn gescheiden maar kijk, de hele familie is bij elkaar voor mijn verjaardag en ze hebben het gezellig samen. Ik vind dat echt belangrijk.
Ik vind de kosten van dat huurhuis eigenlijk niet zo relevant. Heel aardig dat je daar tot nu toe rekening mee hebt gehouden, maar ik vind dat echt zijn zorg en ik vind niet dat hij daarom minder zou moeten bijdragen. Denk alleen dat dat moeilijk is om nu nog te veranderen zonder strijd? Of denk je dat hij daar wel in mee zou gaan?
Hm ja maar hij hield destijds zo belachelijk weinig over dat ik er vanaf zag (kinderalimentatie) en ik heb hem toen 2,5 jaar lang een kleine bijdrage per maand gegeven. Daar ben ik mee gestopt toen hij met zijn ex samen ging wonen.
Ik vind niet dat ik hem om geld hoef te vragen puur om het principe als ik weet dat hij het financieel zwaarder heeft door de hoge huur. Maar ik kan het zeker opnieuw bespreken zodra hij weer samenwoont en meer te besteden heeft.
Je zoekt een fijne zomerjurk, je vindt eentje die je mooi vindt maar hij is van polyester
- Ik koop hem gewoon
- Twijfel
- Ik zoek verder
0 stemmers
jaaa doen! heeft mijn leven zoveel beter gemaakt
Ik snap het materialen tegen zweten idee vaak niet zo. Voor mijn gevoel zweet ik in alles ontzettend veel, ook in katoen. Vaak nog meer in katoen, naar mijn idee. Plus katoen geeft zulke enorme zweetplekken. Plastic ook wel, maar minder dan katoen. Een katoenenshirt in de zomer is soms echt onmogelijk voor mij.
Bij mij is t meer een stinkding, ik heb het idee dat ik in polyester veel meer stink als ik zweet, dan als ik natuurlijkere materialen draag.
In mijn geval meer zweten meer stinken en zweet kan niet weg dus blijft ook nat en heel opgesloten gevoel krijg ik ervan.
Wat @issa heeft herken ik heel erg, ook dat je daardoor minder gevarieerde kleding kiest en draagt. Goede tip, ik ga ook op zoek naar andere basislaag voor de winter.
Ugh ik kan er nu al tegenop zien dat ik weer winterkleding moet dragen over een tijdje. Kasjmier is idd comfortabel maar duuuur
Ik heb een mooie wollen jurk waar ik al 5 winters in leef, waar ik vaak ook wollen truien onder of over draag met wollen maillots en ik heb nu alweer zin om daar zo comfy warm in te zijn! Of kasjmier truien met een zijden blouse erover voelt zo chique en fijn. Ik trek ook altijd een wollen maillot onder mijn (wollen) broeken aan. Het ademt ook fijn allemaal en ik zweet er helemaal niet snel in.