Nee in het begin voelde ik mij schuldig als ik mijn ijsmachine laat aandeed, want dat klinkt alsof er een vliegtuig opstijgt, maar who am I kidding. De kinderen hebben sowieso 0 ritme qua slapen en klagen zouden ze toch nooit doen.
Het is ergens ook zielig want een hele jonge meid, die de taal nauwelijks spreekt en de hele dag thuis zit met een peuter en een baby die in no time achter elkaar kwamen. Ze kan die helemaal niet aan. Van de vent des huizes heb ik helemaal geen hoge pet op. Mijn compassie is wel flink gedaald toen de peuter laatst buiten op mijn hond afrende om keihard aan zijn haar te trekken. Hond zet het op een gillen, moeder staat er naast en doet of zegt niks.
Is het niet de kinderen boven mij, is het wel de agressieve teckel van beneden die urenlang zit te janken en max 100 meter per dag wordt uitgelaten.
Een sociale huurwoning is lekker goedkoop, maar je krijgt er ook heel wat voor terug 