Ik kan het niet aan om roti met m’n handen te eten, dan krijg ik gele nagels van de masala en het gevoel, brrr. Dus ik eet roti ook met mes en vork, echt een crime.
Haha ja de gele nagels zijn wel een nadeel! Dat probeer ik altijd te voorkomen door echt met de binnenkant van mijn vingers te eten.
Heeel naar. Soms als ik ergens te gast bent waar het hoort doe ik het wel maar verder…
Sommige mensen likken ook hun vingers af na het eten van chips bijv. Brrrrr
Oh goede skills! Misschien probeer ik het een keer met handschoentjes ![]()
Of na het pakken van frietjes uit een schaaltje op tafel (en dan daarna met vieze afgelikte vingers weer uit hetzelfde gedeelde schaaltje pakken)![]()
Ben altijd meteen uitgegeten als ik zoiets zie.
ja daarom ‘over het algemeen’ want ik snap dat niemand erwtensoep met z’n handen gaat eten maar had ff geen zin om 10883 opties te nuanceren haha
gewoon bij gerechten waarbij het normaal is/kan/hoort bedoel ik
Haha dit doe ik (onbewust) ook. Ik vind het gevoel van plakkerige/vieze vingers heel naar dus lik al-tijd m’n vingers af. Als ik frietjes of chips eet inderdaad na elk frietje/chipje even m’n vingers aflikken haha echt zo goor eigenlijk
De gele kleur is niet stabiel in zonlicht of UV licht. Na mijn roti doe ik mijn handen altijd een paar seconden onder de UV lamp die ik normaal gebruik voor het uitharden van mn biab. In de zon moet je iets meer geduld hebben.
Is er iemand die niet meer leeft die jij actief mist?
- Nee
- Nouja mis iemand soms maar het is begrijpelijk (leeftijd oid) dat deze persoon er niet meer is en heb daar verder vrede mee
- Jawel maar ben eraan gewend
- Ja best wel actief, in periodes/soms
- Ja mis iemand echt heel actief, altijd
- Meerdere personen, maar eraan gewend
- Meerdere personen, in periodes/soms
- Mis meerdere mensen actief, altijd
0 stemmers
Ik zweef er een beetje tussenin. Mijn vader is vorig jaar overleden, maar hij was ook erg ziek en zijn levenskwaliteit daardoor ruk. Dus ja, ik mis hem, maar ik heb er ook veel vrede mee waardoor ik denk ik ‘makkelijk’ kan rouwen en mijn leven leef.
Ik ben wel gezegend dat ik nog geen mensen hoef te missen (ook omdat sommigen waarbij ik dat waarschijnlijk zou hebben al overleden zijn toen ik heel jong was/nog niet geboren was). Ik mis alleen wel nog zeer regelmatig mijn overleden hond (nu ongeveer 3 jaar geleden overleden).
Ik heb een beetje pech gehad in mijn gezin de afgelopen jaren ![]()
Heb ook genoeg verdere familie (oma’s/opa’s/ooms/tantes) verloren en dat is toch een beetje verdrietig in het moment en dan ga je weer verder, maar echte rouw vind ik een van de allerzwaarste dingen ooit en heeft me echt als mens veranderd.
Vrees wel voor de dag dat mijn vrienden gaan hemelen, maar hopelijk duurt dat nog een jaar of 50 en/of ga ik als eerst.
Een hele goede vriendin van mij mis ik soms nog zo erg. Het heeft ook echt jaren geduurd voordat ik er echt ‘ok’ mee was dat ze er niet meer is. Maar ik kan nog steeds random momenten hebben dat ik denk oh ik ga haar appen oh wacht ze is er niet meer.
Ben jij iemand’s zus?
- Ja
- Nee
0 stemmers
En iemand’s tweelingzus?
- Ja
- Nee
0 stemmers
En iemand’s nicht?
- Ja
- Nee
0 stemmers
En iemand’s moeder?
- Ja
- Nee
0 stemmers
En iemand’s oma?
- Ja
- Nee
0 stemmers
En iemand’s kleinkind (van een levende grootouder dan specifiek) ?
- Ja
- Nee
0 stemmers
En iemand’s tante?
- Ja
- Nee
0 stemmers
En iemand’s peetmoeder?
- Ja
- Nee
0 stemmers
Teringraar om hier nu ja op te zeggen
ben het na een maand nog niet gewend
Wacht maar tot je hier (veel) later moet gaan invullen dat je oma bent!
Het went nooit kan ik je zeggen.
Zou jij technisch gezien 3 kinderen kunnen hebben?
- Ja hoor
- Als tiener moeder maar ja
- Nee onmogelijk
0 stemmers
Context: ik ging ergens binnen en toen kwamen er toevallig net drie kinderen naar buiten (6-10 denk ik?) en toen vroeg de persoon binnen of dat mijn kinderen waren en ik reageerde uit impuls super verbaasd en een beetje lacherig van hoe kan je dat denken haha?!?!? Ik?!? Ik ben toch veel te jong om 3 kinderen te hebben?! Maar toen ik weer naar buiten kwam en het aan mn wachtende vriendin vertelde zei ze “vriend je bent 35, hoezo zou je niet hun moeder kunnen zijn?” En dat moest echt even landen.
Ja echt vreselijk om dit te zeggen maar ik mis mijn kat echt heel erg. Denk dat ik dagelijks wel aan hem denk. Mijn opa ook, maar moet vooral door mijn werk heel vaak aan hem denken omdat hij op het laatst echt heel erg dement was en mijn bewoners doen me soms aan hem denken. Was vorige week een bewoner die precies op dezelfde manier GODVERDOMME!!! riep én dezelfde aftershave had.
Mijn vader is vrij recent overleden dus die mis ik nog heel erg. En mijn opa en oma zijn al wel heel wat jaren overleden en die mis ik ook nog regelmatig.