Ach dit vind ik echt verdrietig. Als mijn kind ooit opgenomen zou moeten worden zou het mij als ouder echt niks kunnen schelen wat eventuele buren zouden denken. Snap die tendens nooit zo, maar leeft denk ik meer bij de oudere generatie die de schone schijn op willen houden. Maar verdrietig als dat ten koste van je kind gaat. Kan me voorstellen dat je die schaamte internaliseert en het gevoel krijgt dat er iets mis met je is. Terwijl het super goed is dat je hulp zoekt wanneer je dat nodig hebt.
Als ik zelf opgenomen zou moeten worden zou ik dit zeker delen met vriendinnen, schaam me daar niet voor en ben heel open. Als vrienden mij daarover zouden veroordelen dan zijn het niet āmijn mensenā. Op werk zou ik wel selectiever zijn, misschien enkel met collegaās met wie ik een goede band heb en in vertrouwen kan nemen, de rest gaat mijn privĆ© leven niet aan.
.
