waarom is dit gezin bloedserieus over de vangrail van een snelweg aan het kijken? Het ziet eruit alsof ze met z’n allen naar een ongeluk zijn gaan kijken ofzo
Dat is een AI foto van een ongeluk of autopech ofzoiets, heb die al eerder voorbij zien komen.
Hahaha nou ik voel me niet aangevallen hoor. Toen ik als 18 jarig meisje vakantiewerk deed bij de rabobank werd me wel verteld dat ik absoluut geen spijkerbroek of korte broek aan mocht.
Stel we krijgen op bassischolen weer allemaal een uniform zoals op scholen in engeland:
- Nee zou ik het niet mee eens zijn
- Ja prima toch lekker makkelijk
0 stemmers
Haha ja ik dacht ik vang die categorie maar even af (dat zijn eigenlijk ja-stemmers).
Het is een ai foto van iemand hier die een beige gezin heeft laten maken. Geen idee waarom er geen baby in de wagen ligt en waarom ze bij een vangrail staan ![]()
Ben jij op een leeftijd dat het je niet meer zo boeit wat andere mensen ergens van vinden en dat je steeds vaker draagt je zelf wilt?
- Ja
- Altijd al zo geweest
- Nog niet
- Steeds meer
- Gaat nooit gebeuren denk ik
0 stemmers
de baby zat achter het stuur, die heeft het ongeluk veroorzaakt ![]()
Haha jezus wat is er mis met een blote buik
Precies niks, maar tijdens een vergadering zit je ook niet in je blote buik, ik vind dus zelf dat dat bij meisjes in de klas niet hoeft. Maar daar verschillen de meningen dus over.
Dan spreek je jezelf toch tegen? En een klaslokaal is geen vergadering.
Je kan toch een voorbeeld geven aan je dochter dat je niet met je blote buik naar school gaat? Maargoed, ja we verschillen dan qua mening.
Heb je weleens iets ingestuurd voor Achterwerk (de achterkant van de VPRO gids?)
- Ja een brief, is ook gepubliceerd
- Ja een stripje, is ook gepubliceerd
- Een brief, niet gepubliceerd
- Een stripje, niet gepubliceerd
- Nee maar ik las het wel graag
- Ik had dit niet in mijn leven
0 stemmers
Maar waarom niet, dat is de vraag?
Ja, en dat trekt ook door naar andere dingen. Zo zei ik laatst tegen een collega “maar ik hoef ook niet aardig gevonden te worden, daar zoek ik niet naar want dat boeit me echt niet”. En later dacht ik daaraan terug en besefte ik me pas hoe zeer ik dat meen en wat een vrijheid dat is.
Met als nuance, niet té kort.
School is geen plek waar je representatief hoeft te zijn, je vertegenwoordigt niet de school, het is juist een plek waar je jezelf mag zijn/ontdekken. Zolang de kleding fatsoenlijk/leeftijdsgebonden blijft en het geen winter is oid mogen mijn kinderen gerust met een croptop naar school. Ik snap echt het probleem niet. Vinden jullie hotpants dan ook niet kunnen? Of een korte rok?
Ik hoor dit echt vaak als voordeel van boven een bepaalde leeftijd komen, maar herken dat dus helemaal niet.
Vroeger gaf ik denk ik ondergemiddeld over wat mensen van me vonden, maar tegenwoordig nog precies evenveel als toen voor mijn gevoel. Dus misschien inmiddels bovengemiddeld veel dan ![]()
- Ik gaf vroeger niet veel om wat andere mensen denken en nu nog steeds niet
- Ik gaf vroeger veel om wat andere mensen denken en nu nog steeds
- Ik gaf vroeger niet veel om wat andere mensen denken en nu nog minder
- Ik gaf vroeger veel om wat andere mensen denken maar nu niet meer
0 stemmers
Een paar jaar terug droeg ik vaak hele korte jurkjes, rokjes, hakken, crop tops, etc. En dan voelde ik me ook echt mooi. Ik was ook echt heel oppervlakkig en vond het leuk als mensen keken.
Nu boeit het me niet wat onbekenden denken, maar zou ik me wel ongemakkelijker voelen met heel blote kleding. Mijn man heeft altijd de voorkeur voor mijn strakkere/kortere jurkjes, maar dan denk ik alleen maar: echt zo geen zin meer om op te letten hoe ik zit/of het omhoog kruipt/dat het strak zit. Ondanks dat ik qua figuur niet echt heel erg veranderd ben.
Dus ik weet niet of het me dan juist meer of minder boeit
.
Ik draag niet altijd wat ik wil, maar niet omdat ik er zelf onzeker van wordt maar vanwege mannen. Ik vind het vreselijk om op straat bekeken of aangesproken/geobjectiveerd te worden dus daar kleed ik me ook enigszins naar, dus veel oversized kleding. En heus niet alleen vanwege mannen, want wat ik aandoe vind ik ook echt leuk. Maar ik koop bijvoorbeeld geen tennisjurkjes terwijl ik dat wel zou willen.
Ik droeg altijd wel wat ik zelf wilde, ik liet de smaak/mening van anderen het niet bepalen. Maar dan had ik wel in mijn hoofd zitten “mensen vinden dit lelijk/raar” en was ik me daar heel bewust van. Dat kan vermoeiend zijn.
Nu heb ik steeds minder die gedachten en als ik ze wel heb ze wel, maak ik er soms iets positiefs van: dan voel ik me stoer dat ik ondanks de geldende standaard, me daar niet door laat leiden
Dit gaat vooral over beauty / mode standard zaken. Met buikrollen een korte top dragen, benen niet scheren, voor comfort kiezen ipv knapheid mbt schoeisel of een sportoutfit wat anderen dan misschien lelijk vinden. Ik vind het vaak bevrijdend!
En ik vind het jammer als ik van anderen hoor “Oh wat goed, dat durf ik niet”. Het is gewoon een kwestie van doen en als jullie het ook zouden doen, wordt het steeds normaler dusss kom op.
Ja ik geef mijn hormonen door de perimenopauze “de schuld” haha!