Ik had dit toen ik pas 3 maanden werkte waar ik nu werk en dat was wel een klein beetje awkward, maar eigenlijk ook geen probleem. Inmiddels al helemaal niet meer, heb een aantal collega’s met wie ik echt een vriendschap heb opgebouwd (waaronder die van die eerste keer) en zonder problemen een bed zou kunnen delen voor een nachtje. Als ik bij een groot (commercieel) bedrijf met veel omzet zou werken zou ik het wel anders vinden overigens, dan zou ik wel een eigen kamer willen/eisen.
Ik vind het belachelijk om wat voor kleding dan ook te verbieden, maar ik heb vanuit huis meegekregen dat sportkleding niet als ‘normale’ kleding geldt, dus zou mijn kind nooit in trainingspak de deur uit laten gaan, tenzij het sportdag was. Misschien maar goed dat ik geen kinderen heb 
Ik ga ook echt alleen de deur uit in een vorm van sportkleding als ik kan lopen/fietsen naar de sport die ik ga doen (en zalfs dan voel ik me die vijf-tien minuten op straat ongemakkelijk), als ik met het OV moet heb ik gewone kleding aan en kleed ik me daar om. Weet dat dit 100% in mezelf zit en judge mensen die wel gewoon in hun joggingbroek/sportlegging naar buiten gaan inmiddels niet meer, maar krijg dat er bij mezel echt niet meer uit.