Zeker niet meer sinds ik twee voorbeelden in mijn omgeving heb gezien waar het fout gegaan is
Ik was het alweer vergeten maar ik heb deze een half jaar of zo gebruikt. Ik kreeg echt sicke migraine in de stopweek
Een goede vriendin van je heeft een grote kinderwens maar kan het zelf niet dragen. Ze vraagt of jij dat wilt doen. (Ja blabla kan om allerlei redenen niet zomaar en terecht.)
Zou je dit overwegen?
- Ja
- Nee nooit van mn leven
- Ik twijfel
0 stemmers
Bij welke slogans weet jij het merk waar die bijhoort?
- Immer besser
- Met liefde gemaakt. Echt…
- Steeds verassend, altijd voordelig
- Alles voor een glimlach
- Ik ben toch niet gek
- What else?
- Voor de makers
- Dat is het lekkere van ……
- Dat zeg ik ….!
- Je voelt je thuis, waar je …. drinkt
- …. lees die krant
0 stemmers
Ik zou na een zwangerschap en bevalling echt geen afstand kunnen doen van een kindje.
Ik heb het precies andersom.
Ik zou prima een kind kunnen afstaan, maar wil echt geen zwangerschap of bevalling.
ik heb absoluut geen kinderwens dus ik wil simpelweg niet dat hele lichamelijke proces aangaan met alle risico’s en kwalen die daarbij komen kijken. ja egoïstisch maar het is ook egoïstisch om dat aan iemand te vragen voor jouw wens
Eerst twijfelde ik hierover want zwanger zijn leek me best leuk en mooi, maar nu ik het ben echt noooooo way. Ik twijfel al dagelijks of ik het het wel waard vind voor een kind voor mezelf dat ik graag wil
vind het zoveel zwaarder dan ik dacht. Echt niet voor een miljard.
Na mijn eerste zwangerschap waar ik echt doorheen ben gefietst zou ik het wel overhebben voor mijn zusje of allerbeste vriendin. Maar nu ik heb ervaren hoe het is om zwanger te zijn terwijl ik al een kind had zou ik wel veel meer twijfelen. En dan had ik medisch gezien een ongecompliceerde zwangerschap op een paar weken flinke bekkenpijn na en vlotte bevalling waar ik ook snel weer redelijk de oude van ben (is pas een paar weken geleden)
Als het me 10 jaar geleden gevraagd was had ik het heel serieus overwogen. Inmiddels ben ik op allerlei manieren ongeschikt dus gaat nooit gebeuren.
Het had mij juist wel leuk geleken om dat hele proces (nog eens) mee te maken zonder aan het einde voor eeuwig een kind te hebben.
Ik vond zwanger zijn en bevallen bij beide echt geweldig. Ging heel goed op die hormonen en aandacht. Maar onvoorwaardelijke draagmoeder zou ik niet willen. Dan zou ik wel willen vastleggen dat ik bij overlijden van de ouders de voogd ben en dat er een paar keer per jaar contact moet zijn. Maar ja misschien een basis voor conflict dus dan beter niet doen denk ik?
hell no, vond zwanger zijn en bevallen echt verschrikkelijk. het enige mooie eraan was dat ik wist dat mijn kindje in me groeide en dat ik daar voor mijn gevoel ook echt al een soort band mee opbouwde. als ik dat kindje dan zou moeten afstaan, wat een hel. ik vond het al heftig dat mijn kindje de eerste 2 minuten werd weggenomen voor onderzoek ![]()
Nee haha NLP is een scam.
Ik vind zwanger zijn heel fijn, ik voelde me fantastisch. Mijn bevalling was vooral op het laatst een stuk minder fijn. Ik heb daar nog steeds last van en zou daarom voor een tweede om die reden heel lang twijfelen of ik m’n lijf dat weer aan zou kunnen/willen doen. Voor een ander zou ik dat niet over hebben. Inmiddels ben ik te oud en wil ik geen tweede meer.
Daarnaast zou ik ook geen kind kunnen dragen en het vervolgens afstaan, ookal zou het een heel goede vriendin zijn. Daarvoor vind ik het te bijzonder en ‘eigen’.
Ik heb echt lang (>5 jaar) de Nuva ring gebruikt. Vond het zo relaxed dat ik er maar 1x per 28 dagen aan hoefde te denken ipv elke dag.
Toen ik na mijn zwangerschap weer anticonceptie wilde vertelde de gyneacoloog dat ze 'm niet meer als eerste keus voorschrijven ivm verhoogde kans op (dacht ik) trombose.
Toen weer terug naar de pil.
Volgens mij is het verschil tussen nuvaring en de pil qua trombose heel klein? Of het is mogelijk iets anders?
Ik vind het echt een uitkomt. Van de pil krijg ik juist heel erg hoofdpijn en ik ben ook vrij vergeetachtig qua dat soort dingen. Heeft mij veel te vaak stress gegeven en uiteindelijk ook een keer zwanger geraakt
al bestaat de perfecte anticonceptie voor vrouwen nog niet, heeft allemaal wel nadelen. Voor mannen wel als ze niet nog per ongelijk een (extra) kind willen, gewoon een knip erin ![]()
Het kan ook iets anders geweest zijn hoor, is ondertussen alweer 7 jaar geleden dat ik dat gesprek had
. En als ik toch perse weer terug had gewild naar de Nuvaring, dan was dat ook geen groot probleem geweest.
Behalve dat ik het niet zou kunnen qua weer afstaan ben ik ook wel bang voor medische dingen. Stel ik word ziek, ik val uit, bekkeninstabiliteit, constant misselijk. Ik ben zelf alleen dus heb ook geen partner die dan helpt. Ik vind het ook lastig te accepteren dat een lichaam door zwangerschap verandert dus dat je toch altijd een ander lichaam hebt. Ik snap dat mensen zeggen ja maar je hebt een kind gebaard dus geen zorgen je hebt een wonder op de wereld gezet. Leuk en aardig maar ik heb daarna niets
Ik heb er ook al best vaak over gedacht en het scheelt dat m’n man me altijd redelijk houdt, anders zou ik iedereen m’n baarmoeder in bruikleen aanbieden ![]()
Ik had vroeger echt altijd gezegd hell no. Maar sinds ik zelf struggle met onvruchtbaarheid denk ik daar wel iets anders over. Als je eigen gezin compleet is en je hebt ongecompliceerde zwangerschap(pen) en bevalling(en) gehad is het wel echt het allermooiste cadeau dat je iemand die ongewenst kinderloos is kan geven. Of misschien als je zelf heel zeker weet dat je überhaupt geen kinderen wil. Maar dan lijkt het me wel spannender omdat je dus ook geen idee hebt hoe een zwangerschap is.
Maar goed voor mij is het heel hypothetisch want ik raak niet makkelijk zwanger. En mijn gedachten hierover zijn dus ook wel veranderd sinds ik zelf ongewenst kinderloos ben. Dus ja het voelt een beetje makkelijk om te zeggen dat ik dit zou doen terwijl ik dat 1. hiervoor nooit gedaan had en 2. gezien mijn omstandigheden het hoogst onwaarschijnlijk is dat ik in de situatie zou komen dat ik dit zou kunnen doen voor iemand.
Ik zou dit trouwens zelf ook nooit aan iemand durven vragen. Terwijl ik hier wel voor open zou staan. Maar ik ben tegen commercieel draagmoederschap in het buitenland en ik zou echt niet weten hoe ik dan iemand zou moeten vinden die dit uit altruïstische overwegingen wil doen. Open zijn over je ongewenste kinderloosheid in je eigen omgeving en dan hopen dat er als een wonder iemand zich aanbiedt om dit te doen?