Yup, de volgende ochtend weer krijgen of yoghurt eroverheen als je niet op tijd was. En eindeloos in je eentje in de keuken of in de garage(!) boven dat bord zitten…
Die boomer ouders van ons hadden de wind er flink onder.
Ik kreeg ook ooit een spiegel voor mijn neus aan tafel. ‘Als je niet met je mond dicht kunt eten, dan kijk je er zelf maar naar!’
Bleek later bij de tandarts dat ik door de stand van mijn tanden mijn mond niet volledig kon sluiten 
Deed ik 1 keer (nep, dus fijn gekauwd in mijn mond) en toen kreeg ik een extra schep macaroni erbovenop. Ook zat ik regelmatig in de ijskoude hal te eten, of urenlang alleen aan tafel. 1 keer kreeg ik in plaats van de gehate macaroni, kale pasta met boter en suiker. Slimme zet want ik heb tot ik uit huis ging daarom lopen zeuren (maar het nooit meer gekregen).
Haha ja in jouw kinderhoofd, in de realiteit zat je daar waarschijnlijk max een kwartier.
Ik moest dit als puber ook nog dus ik weet vrij zeker dat het meer dan een kwartier was haha. Overigens heb ik nooit macaroni gelust en ga ik dat waarschijnlijk ook nooit lusten en is dat geen enkel probleem in mijn leven dus het was ook echt nutteloos om elke week dit gevecht aan te gaan 
Ik in de badkamer…
Ik heb weleens een bord macaroni op m’n nachtkastje gehad want ik moest het eten. En toen heb ik dat door m’n hele kamer heen gestopt. Joke is on you ouders want toen ging m’n hele kamer schimmelen en kreeg ik dus van alles nieuw én hoefde ik nooit meer macaroni 
Niemand die de het eten dat je niet lust wegmoffelde? Het liefste aan de hond, maar een zakje in je broek of het randje onder de tafel werkt e ook zeer goed.
Mijn gore droge lunch boterham heb ik wel eens thuis weggegooid. Moest ik eruit gevist alsnog opeten, daarna gingen ze langs de weg de bosjes in
Bij mij pake en beppe (Fries) de vla gewoon in hetzelfde bord, of je je bord leeg had of niet. Daar heeft mijn moeder wel bij ingegrepen toen ze dat hoorde. 
Ik heb ook dezelfde ervaringen met eten en mijn moeder vroeger.
Waarom zijn ze daar zo door geobsedeerd? Nu bij mijn dochter ook: als ze ziek is “ze moet wel eten hoor! Eet ze wel genoeg? Want anders herstelt ze natuurlijk niet, ze moet wel eten” terwijl m’n kind geen hap door haar keel krijgt (want ziek). Als ik uitleg het dat wel weer komt zodra ze beter is en ze voldoende drinkt en een paar hapjes brood heeft gegeten of 2 happen vla/stukje maiswafel is ze heel geïrriteerd.
Haha ja ik wel, ik deed de aardappelen terug in de pan of soms stopte ik ze allemaal in m’n wang en dan liep ik naar de wc om ze uit te spugen
M’n schoonouders zeiden laatst dat ze de kinderen expres tegenover de wc op de trap lieten zitten want dan hadden ze een uitweg (wc) als ze dat wilden, alleen durfde m’n man dat dan alsnog niet
Wat een heftige verhalen allemaal zeg. Kan me voorstellen dat je best een rare relatie met eten kan ontwikkelen als je gedwongen wordt dingen te eten die je echt niet lust. Opzich goed om alles te proeven maar tegen heug en meug een bord leegeten vind ik echt niet oke.
Nu ik erover nadenk moest ik vroeger altijd bij de lunch 1 beker melk opdrinken. Vond dat zo vies dat ik het altijd achterover klokte en dan naar de kraan rende om mijn mond te spoelen. Drink nog steeds geen melk nu.
Ik zat elke maandag (macaronidag) op de gang te eten want vond macaroni echt niet lekker 
Op een gegeven moment schoof ik de stukjes die ik niet lekker vond onder de deurmat. Daar kwamen ze pas na een paar weken achter toen het begon te schimmelen hahaha.
Wat grappig, ik luste bijna alles, maar macaroni vond ik ook echt niet lekkker. Die flubberige stukjes pasta, de poeder tomatensaus uit een zakje en dan die kleine stukkjes paprika uit een macaroni pakket. Ook dat was een ding wat ik nadat ik uit huis ging nooit meer heb gegeten. Sowieso het idee dat je gewoon zelf kan kiezen wat je eet en je dus alleen lekkere dingen kan eten. Nooit meer gekookte aardappelen 
Een oud-collega van mij werd als kind met een riem vastgebonden op haar stoel en die ging pas los als haar bord leeg was. En dan later als ouders echt niet begrijpen hoe hun dochter een eetstoornis kon ontwikkelen.
Dat van die melk moest ik trouwens ook. Want goed voor je botten!!! Alsof fucking gore melk de enige bron van calcium is.
Vroeger aten we idd echt ranzige dingen. Snap best dat we dat als kinderen niet lusten. Saus uit poederzakjes, doorgekookte groenten, vaak gekookte aardappels, macaroni met van die vieze hamblokjes. Denk best vaak bij mijn eigen kinderen, hoezo lusten jullie dit niet? Het eten wat ik je voorschotel is 10x beter, gevarieerder en lekkerder dan wat ik in mijn jeugd kreeg.
Wow zielig al die gore dingen. Ik vond zuurkool te zuur en toen werd er suiker doorheen gedaan en moest ik het in de winter in de koude serre opeten. Maar nothing beats mijn zus die de bruine bonen uitkotste want dat hebben we nooit meer hoeven eten bless
Sorry wat voor middeleeuwse praktijken zijn dit haha. Dat ook zoveel ouders goor koken ook. Ik ben echt blessed met een moeder die heel goed kan koken. En dan nog was ik als puber als mijn moeder terug kwam van een lange dag werken: oh nee hè alweer verse roerbak met perfecte rijst en nog knapperige sugar snaps. 
En jullie maar aan de platgekookte macaroni met nog wat vla bovenop.
Jaloers!! Mijn vader kookte altijd thuis en dat was vaak prima, alleen zijn lasagne ik dacht echt tot ver in mn studententijd dat lasagne gewoon goor was
Op school konden ze er ook wat van. Daar kregen we schoolmelk wat ik echt niet lekker vond. Dus ik gooide wel eens een half vol pakje in de prullenbak. Toen ging de juf dat eruit halen en mij dwingen om een goor pakje uit de prullenbak leeg te drinken 
Echt de horror die gore harde stukjes uit die sauszakjes voor bij de macaroni 
Mijn moeder heeft de koksschool gedaan en dan zou je denken dat ze lekker kan koken, maar kom echt uit een pakjes, zakjes, potjes en tot snot gekookte avg gezin