Ik ben echt wel eens jaloers (geweest) op mensen die bij hun ouders kunnen/konden aankloppen voor advies. Ik weet niet of het per se met hebben gestudeerd te maken heeft (mijn vader heeft mts gedaan, mijn moeder wel begonnen aan middelbare beroepsopleidingen maar niks afgemaakt), maar mijn ouders hadden nooit een idee en als ik al eens iets vroeg over werk/studie/het leven was het altijd ‘ja dat weet ik ook niet hoor, kun je het niet bespreken met je zus/broer?’
Ik weet niet, in mijn hoofd heb ik echt een beeld van (hoogopgeleide) ouders met wie je aan tafel zit en een goed gesprek kunt hebben, ik ken dat helemaal niet zo. Ik voel me nu meteen schuldig want ze waren er heus wel voor me, maar eerder met een knuffel en mijn vader nog altijd met praktische hulp dan echt levensadvies.
