Omg ja en dan altijd een beetje met medelijden ofzo van we gaan jou eens helpen!
Ik vind het dan eerder andersom een beetje triestig dat mensen op onze leeftijd gewoon zo gebrand zijn op ‘je moet wel eindigen met iemand!’. Een beetje hoe de generatie voor ons omging met kinderen krijgen, van dat hoort gewoon en daarom doe je dat.
Heel fijn als mensen een fijne relatie hebben, gelukkig voor ze etc etc, maar het is toch helemaal geen basisbehoefte voor geluk.
Ja vreselijk! Ik ben helemaal niet aromatisch, maar zelfs dan is het irritant. Alsof een partner hebben het hoogste doel in je leven is.
Ik vind het zelfs helemaal prima als dat voor iemand wel zo is, misschien is voor iemand anders het hele romantische aspect dat ik mis juist iets heel groots in hun leven en waar ze geluk uithalen en dan is het prima. Er zijn ook mensen voor wie een gezinswens enorm belangrijk is en dat is NMSMVPE maar tegelijkertijd helemaal prima want het is niet mijn leven.
Het is meer het idee dat er een norm is of dat je eigen ervaringen (m’n relatie maakt me zo gelukkig!) geprojecteerd moeten worden op anderen (relaties maken gelukkig, dus jij moet ook!)
Even iets anders maar bedoelen jullie allemaal echt aromatisch of aromantisch?
De iPhone vindt het geen woord, vandaar. Denk dat je uit de context het antwoord wel vindt.
Mijn omgeving is juist wel relativerend, “een relatie heeft ook nadelen”, “een relatie hoeft niet het belangrijkste te zijn”, “het lijkt me heerlijk om alleen te zijn”, “er ligt maatschappelijk gelukkig minder druk op relaties these days”.
Maar daarmee mis ik juist de erkenning. Ik heb ook zin om verliefd te zijn en samen met iemand een leven op te bouwen, ik vind alleen zelden iemand leuk. Lijkt me wel chill als iemand daar eens naar vraagt? Vind het soms best eenzaam.
Nou bestaat mijn omgeving letterlijk alleen uit mensen met relaties, dat zal ook niet helpen.
Het lijkt me wel fijn om aromantisch te zijn, even los van het sociale gezeik/onbegrip. Een partner is wel iets waar ik veel behoefte aan heb, niet als ik single was dat ik dan per se een partner moest maar wel de behoefte op lange termijn. Maar tering he er gaat zoveel energie en tijd naar een partner. Ik was 2,5 jaar alleenstaand tussen 2 lange relaties en ik heb zoveel nieuwe mensen ontmoet, vrienden gemaakt, nieuwe dingen gedaan, nieuwe plekken bezocht. Zo mega leuk. Mijn sociale batterij is niet megagroot helaas en gaat zeker voor de helft op aan die partner (waar ik heel gek op ben blabla) en je (ik) sta anders in dingen met iemand ‘thuis’.
Ja nee ik snap wat je bedoelt maar ik dacht dat je dat dus misschien schreef als aromatisch
Kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst verliefd was. Op de middelbare ofzo? Maar misschien was ik dat om een soort van erbij te horen?
Kan me ook niet echt meer herinneren hoe het voelt om verliefd te zijn. Maar mis het ook niet.
Ik vind deze lastig, weet het niet zo goed. Romantisch ben ik iig zeker niet. Duurt ook lang voordat ik ontdooi. Vond dat bij mn huidige vriend ook maar niks je zo open en bloot stellen. Ik word ook heel snel ongemakkelijk van romantiek, bij mezelf maar ook bij anderen. Kan het dan niet aan/niet aanzien. Dan denk ik al snel omg doe normaal. Ben als puber wel echt verliefd geweest maar dan was ik alsnog heel aromantisch. Het meest romantische nu dat ik kan verzinnen is dat ik altijd op zn borst in slaap flikker. My safe haven 
.
Aromantisch betekent niet dat je niet van romantiek houdt, maar dat je geen romantische/verliefde gevoelens voor een ander voelt. Dus jij bent als ik het goed begrijp niet aromantisch, want je hebt een liefdesrelatie. Je hoeft alleen geen zelfgeschreven gedichten of diners bij kaarslicht.
Ik heb er een met een lint die je zo strak kunt doen als je wilt en ik heb zoiets en die zit ook lekker en glijdt bij mij niet af
Ik kijk andy en melissa (ja heel erg i know) En ze brengen allebei hun dochters met de auto naar de middelbare school. Andy 1 en melissa 1. Ik wist niet eens dat dit een ding was.
Brachten jouw ouders je met de auto naar de middelbare school?
0 stemmers
Ik denk zelfs dat ik het genant had gevonden op die leeftijd.
Nou ik werd echt absoluut niet gebracht, het was destijds echt not done. “Je gaat maar gewoon fietsen!!”
Op 1 dag na, maar toen was er een sneeuwstorm en heeft ze mij en een vriendin opgehaald en gebracht. Daarna kregen we sneeuwvrij overigens.
Ja als het heel hard regende/sneeuwde of ik echt niet lekker was. Maar ik moest dan ook 10 kilometer enkele reis fietsen. En ik heb gewoon hele lieve ouders
Ja ik zat al te denken in dat soort situaties oke. Maar deze worden gewoon standaard gebracht. Ze wonen in apeldoorn en voor zover ik weet gaan ze daar ook gewoon naar school dus hoe ver kan het zijn zeg. Zijn ze eindelijk een soort van zelfstandig, ben je alsnog weer taxichauffeur. Hoe kut.
Dit en vaak dan alsnog wel alleen heen dus met de fiets op de fietsendrager. Snap ik ook wel want heen brengen was aan het begin van de werkdag en ophalen natuurlijk vaak midden op de dag.
Ja, dit. En daar was ik dan ook echt intens dankbaar voor. Vond ik ook zeker niet vanzelfsprekend en bij normale regen fietste ik ook gewoon.
Mijn vader was automonteur en deed dit alleen als er een hele vette wagen was die hij dan even ging “testen”. Cabrio’s, limo’s enzovoorts. Mensen dachten dat ik heel rijk was (tot ze bij ons thuis kwamen…)
Mijn ouders waren dan al lang op werk dus het kon ook niet eens