Stel je persoonlijke vraag #7

Ik kan me wel herinneren dat ik weleens schoolmelk heb gedronken, maar ik denk dat ik het maar heel even gehad heb want ik lust ook eigenlijk sinds kleins af aan geen melk (behalve als het ergens doorheen zit). Ik herinner me nog hoe het proeft. Een beetje waterig :disappointed_relieved:

1 like

:face_vomiting:

Ik vind het altijd zo grappig als dit soort polls anoniem zijn :joy: Het is dan net alsof het om een beladen of controversieel privéonderwerp gaat.

(ja en ik weet dat polls standaard anoniem zijn tenzij je iets aanvinkt, maar dan vind ik het alsnog grappig).

2 likes

Ik was vroeger allergisch aan koemelk, dus ik kreeg geen schoolmelk, maar mijn moeder gaf wel altijd sojamelk mee, zodat ik niet de enige zonder melkje was.

En ik moest ook echt sojamelk drinken van haar, voornamelijk voor de toegevoegde calcium en vitaminen (ik heb ook een hele tijd calcium-tabletten moeten slikken). Dat was nog een hele zoektocht naar lekkere sojamelk, want per merk smaakte het vaak erg anders (op een gegeven moment hadden m’n broers en ik elk ons eigen merk/pak melk :joy:).

4 likes

Dit hadden we wel! Was altijd zo jaloers toen mensen chocomel kregen.

Ik mocht het wel ooit rondbrengen samen met een jongen en dan stolen we wel eens pakjes chocomel :see_no_evil: en de school zich afvragen hoe er ineens tekort was

3 likes

Bij ons kon je melk, chocomelk of fruitsap krijgen en ik dronk altijd fruitsap :smiley:

Herkenbaar, ik vond dat ook hopeloos ouderwets. Ik geloof(de) ook echt niet dat er veel mensen in NL nog zo aten, in mijn omgeving in ieder geval niet. Dat werd ook niet echt gewaardeerd, dat ik dat zo’n onzin vond haha

1 like

Ik vind dit echt een moeilijke. Ergens denk ik: als dit zo’n fijn voedingspatroon is volgde je het zelf wel. Aan de andere kant, als ik voor afvallen zou gaan kan ik het ergens ook fijn vinden als iemand niet superslank is? Zodat ze mijn struggles met eten begrijpt. Of op z’n minst iemand die vroeger veel overgewicht heeft gehad en dus ook dat begrijpt. Dat laatste zou ik nog het fijnst vinden denk ik.

Verder vind ik het ergens wel irritant dat mensen bij dit soort polls gelijk voorbeelden oproepen dat je niet weet waarom iemand dik is. Ja er zijn uitzonderingen, ja het kan door schildklierproblemen komen of medicatie blablabla. Alleen bij 90 procent zal het gewoon door teveel eten en te weinig bewegen komen, al dan niet door een psychische reden. Dat is ook gewoon oké. Alsof je je dan extra moet schamen.

28 likes

Ja ik ben ook nog steeds benieuwd!

Als jij cornflakes/muesli eet, doe je dan eerst melk/yoghurt in het bakje of eerst cornflakes/muesli?

  • Melk/yoghurt
  • Cornflakes/muesli

0 stemmers

wacht, bij cornflakes eerst de cornflakes en dan de melk, bij muesli eerst de yoghurt dan de muesli

28 likes

Haha ja precies dit

2 likes

Ja, dit precies! Wat moet ik nou stemmen? :joy:

Voor iedereen die verliefd/verloofd/getrouwd is.

  • Ik wil/draag in het dagelijks leven mijn geboortenaam (maar sta officieel wel met naam partner + geboortenaam geregistreerd)
  • Ik wil/draag in het dagelijks leven mijn geboortenaam (en ik heb officieel niet de naam van mijn partner aangenomen)
  • Ik wil/draag in het dagelijks leven de achternaam van mijn partner
  • Ik wil helemaal nooit trouwen joh gek, maar wel stemmen

0 stemmers

Combi. Ik stel me voor als Helga Partnernaam-Eigennaam sinds ik getrouwd ben.

2 likes

Ik ga trouwen en heb bewust gekozen om niet zijn naam aan te nemen.

5 likes

Als we ooit trouwen en kinderen mogen krijgen, vind ik het leuk als we allemaal dezelfde achternaam dragen. Ik zou zijn achternaam aannemen, omdat ik niks met mijn achternaam heb. Ik vind het een mooi idee om zijnnaam - eigennaam te gaan heten, maar onze achternamen klinken gek achter elkaar, dus ik zou alleen zijn naam willen.

1 like

Ik wil later (mocht het ooit van trouwen komen) in het dagelijks leven ‘zijn naam-mijn naam’, en dan op het werk gewoon ‘dokter mijn naam’, hou je het lekker gescheiden.

7 likes

Ik wilde eerst mijn naam - zijn naam. En dan dagelijks leven mijn naam blijven houden. Maar nu roepen collega’s dat het juist leuk is om de naam van je partner aan te nemen na je trouwen. Voor mijn studenten is dat gek (werk in onderwijs) en gedonder met nieuwe werkmailadressen enzo
 Maar dat vonden ze maar een zwak argument. Nu zit ik zelf dus ook te twijfelen, ik kan me het gevoel van “er niet bijhoren” als je kinderen hebt en jij de enige andere achternaam draagt, goed voorstellen!

Ik wil echt niet trouwen, als in een groot feest, alleen uit praktische redenen misschien. Mijn achternaam vind ik mooi dus die zou ik graag willen houden, maar ook weer uit praktische redenen zou ik kijken welke achternaam het handigst is om bijv. internationaal makkelijk uit te spreken. Maargoed, een ver van m’n bed show.

1 like