Ik had dit bij de eerste ook wel. Een oh shit weten we dit zeker gevoel. En elke keer als ik zwanger bleek dacht ik omg help
1 like
Maar eerlijk, als ik mensen met één kind zie, dus hun enige kind, zijn die vaak wel veel meer met het kind bezig dan als het een tweede of derde of vierde is. Of ja dat zie ik vaak, is vast niet altijd zo. Met een tweede word je toch makkelijker en je kunt je aandacht maar één keer verdelen, dus als 1 kind ‘wegvalt’ is het nog maar de helft.
Het geldt lang niet voor iedereen maar ik vond 1+1 niet 2 maar meer 1,5, qua moeite en tijd enzo. En dat was met een relatief klein leeftijdsverschil van 2 jaar en 3 maanden, als daar meer tijd tussen zit zal het nog makkelijker zijn misschien.
2 likes
Ja & nee is mijn ervaring nu.
Die dicht op elkaar kan je dezelfde dingen mee ondernemen en zitten in hetzelfde ritme veelal. Qua; school of kdv. Binnenspeeltuin of klimbos. Etc.
Met verder uit elkaar in leeftijd moet ik voor m’n gevoel 2x zo veel doen / managen. Wat die van 5.5&7 vinden niet dezelfde speeltuin leuk als die van 2, dus het is nooit goed ofzo. En hoe vaak ik nu wel niet “nee” moet zeggen op de vraag “wil je di spelletje spelen?” Omdat er dan nog een uk bij is en het bijv kwetsbaar materiaal heeft.
Je hebt en lego en duplo beneden, maar die lego moet elke keer weg of omhoog. Terwijl met twee dicht op elkaar we als gezin met hetzelfde speelden want alle kinderen ongeveer in dezelfde fase haha
Maar het is wel weer handiger qua even zelfstandig je brood smeren, eten en jas aan trekken terwijl je met zo’n jonkie bezig bent.
Alles heeft voor en nadelen denk ik haha
3 likes
Heel herkenbaar! Het is nu bekend en fijn met z’n drieën en dat gaat weer veranderen, dat is best spannend. Ik denk omdat je weet wat voor een impact een baby heeft, dat je er nu anders over nadenkt dan bij de eerste. Mijn tweede is nu een half jaar en ik ‘rouw’ soms nog wel om wat er niet meer is, terwijl dit ook geweldig is en (gelukkig) ook wel wat ik had verwacht.
2 likes
Ja! Ik denk vooral omdat ik nu weet wat ik kan verwachten. Bij nr1 stond ik er veel meer onbevangen in. (Nr 1 was een huilbaby en sliep pas na 5 jaar door, dus dat helpt niet).
1 like
Daar zijn al vaker dit soort gesprekken over twijfels gestart maar dat werd dan toch telkens vervelend gevonden als daar reacties op kwamen van mensen met meer dan 1 kind/over afwegingen om wel meer dan 1 kind te krijgen, terwijl het in die twijfel wel fijn is om beide perspectieven te lezen.
Ik struggle met dezelfde twijfels trouwens @JustinBieber Als ik puur mijn hart volg, zou ik sowieso nog een tweede willen. Maar rationeel is het niet echt een optie met mijn gezondheid nu en hoe moeilijk het nu al is om alle ballen hoog te houden. En mijn partner wil het waarschijnlijk niet, dus zo is de keuze ook soort van voor mij gemaakt.
Wat je zegt over wakker worden met een duidelijke “JA!” of “NEE!”, dat heb ik wel gehad vorige zomer (toen mijn kind net 2 was) met plots een heel duidelijke ja. Dat heeft een tijdje aangehouden, maar intussen is dat toch weer twijfel/eerder richting nee gegaan. Ik denk dat het anders was geweest als mijn partner mee in de ja was gegaan. Dus het is wel met een verdrietig randje eraan. En een gevoel van wie weet, ooit toch nog.
5 likes
Wij hebben ook 1 kind. En ik heb lang getwijfeld over een tweede. Bij ons was de keuze voor ons kind al een lang traject van eerst twijfel en later bleek dat het niet vanzelf ging en is het via de laatste iui poging gelukt.
Toen ik nog vol in de hormonen zat wilde ik graag nog een tweede. Vooral in het eerste babyjaar, terwijl ik dat ook als heel zwaar heb gevoeld. Dat was dus echt een hormonaal gevoelsding. Later ben ik meer rationeel gaan denken en ik vind een kind en alles wat erbij komt kijken best zwaar. Ik had een geweldige zwangerschap en dat zou ik zo weer doen. Maar de bevalling was erg zwaar en het herstel ook. Daarbij borstvoeding en een kind dat niet doorsliep (heel logisch maar wel zwaar), dat wil ik niet nog een keer denk ik.
Ik ben zelf enig kind en mis soms wel een broer of zus, dat zijn toch de mensen die je het langst kent en ook in zorgen om je ouders lijkt me dat heel fijn. Ik heb hierin heel veel steun van mijn vriend en vrienden en vriendinnen, ook een vriendin die ik al bijna m’n hele leven heb, maar het voelt soms toch eenzaam. Daar heb ik veel gesprekken met mijn vriend over gevoerd, die wel broers en zussen heeft. Hij snapte mijn gevoel, maar gaf ook aan dat het niet gezegd is dat je een goede band hebt. En dat is natuurlijk waar.
Uiteindelijk hebben we eerst nog twee jaar zonder anticonceptie gekeken wat er gebeurde. Dus een kindje was welkom, maar we wisten dat de kans erg klein was. Inmiddels hebben we besloten het niet meer te willen. Ik vind mezelf te oud en ik wil geen bevalling meer. Ook zijn we heel gelukkig met zijn drieën en mis ik geen tweede kind. Ik ben nu blij dat er geen luiers en gebroken nachten meer zijn. We hebben veel meer tijd voor onszelf en een kind waarmee je prima kunt communiceren. Die tijd voor mezelf vind ik heel waardevol, ik kan me niet voorstellen hoe ik zou functioneren met drie kinderen bijvoorbeeld. Ik vind dit soms al heftig om de hele tijd aan te staan. Dat ligt ook aan mij hoor, ik heb adhd en dat speelt waarschijnlijk ook mee.
Ook met logeren bij familie en op vakanties vind ik 1 kind veel makkelijker.
Soms overvalt me het nog weleens en kan ik wel ‘rouwen’ dat er geen tweede is, maar rationeel voelt het goed zoals het is.
7 likes
Ik vond 1+1 echt 3 of misschien wel 4 qua moeilijk. Maar ook echt geen enkele omstandigheid was gunstig bij ons.
Het werd er echt niet gelijk leuker op. En nu nog steeds maken ze ook best wel veel ruzie eigenlijk haha.
Als ik er 1 heb nu is het echt exponentieel makkelijker
4 likes
Ik twijfel ook voor een tweede. Moest ik dezelfde baby opnieuw krijgen (goed slapen, makkelijke eter, …) Dan zou ik morgen al zwanger willen zijn maar zoiets heb je natuurlijk niet te kiezen en ik weet niet of ik voldoende sterk ben (door mijn sikkelcel) om een kind te krijgen dat niet goed slaapt. Slaaptekort kan ik heel kort maar handelen
7 likes
Ik zit ook in het keuzeproces over een tweede en neig naar het bij één houden (gemakkelijker, flexibeler en inderdaad @Tumtum een tweede baby kan toch nooit zo leuk zijn als het kind dat ik al heb?!).
Heel fijn om jullie ervaringen en overwegingen te lezen, ook van enig kinderen!
4 likes
Sorry dat ik uitwijd, maar dit klinkt zo heftig, sikkelcel! Heb jij dan vaak aanvallen of valt dit volledig te voorkomen met medicatie? En hoe heeft slaaptekort hierop invloed?
Ik kan mij goed voorstellen dat dit je doet nadenken over een mogelijk tweede kind, lastig hoor…
lange tekst over sikkelcel
Ik heb gelukkig door mijn medicatie, die moet ik dan ook trouw nemen of mijn hemoglobine zakt naar een waarde van 4 à 6, niet te veel aanvallen. Met medicatie ga ik richting de 10 en geef ik mijn lichaam ook de beste bescherming tegen aanvallen. Voor de zwangerschap was dat 1 of 2 keer per jaar en dan was het makkelijk thuis te verzorgen met morfine. Maar met morfine een paar dagen te nemen ben je een zombie en breng ik dagen vaak slapend door.
Voor mij is het gewoon belangrijk dat ik mijn lichaam niet te veel aandoe. Vermoeidheid leidt tot een aanval, een slecht verzorgde verkoudheid kan een longontsteking worden en dat uit zich dan weer met een aanval, te groot verschil in temperatuur = aanval, niet genoeg water gedronken gedurende meerdere dagen = aanval.
Ik merk heel snel als ik te veel hooi op mijn vork aan het nemen ben en ik wil een ziekenhuisopname zoveel mogelijk vermijden. Mijn kind heeft een vader en hij is super met haar, maak me er geen zorgen over als ze met twee zouden zijn. Ik wil gewoon dat ze zo weinig mogelijk bij mama op bezoek zou moeten komen en mij in die staat moet zien.
Qua zwanger zijn met sikkelcel was het ook direct hoogrisico en moesten we zien dat de baby genoeg zuurstof kreeg zonder zelf met een tekort te zitten. Ik ben gedurende de kindwensfase moeten stoppen met medicatie en dat heeft dan geleid naar een opname op intensieve zorgen door een aanval en gelukkig op echo’s kunnen zien dat er een kleine longontsteking zich aan het vormen was. Ben uiteindelijk op 37 weken moeten bevallen omdat ik op vijf dagen twee aanvallen had en het risico op zuurstofgebrek te groot werd.
11 likes
Wauw wat een verhaal zeg, mega knap dat je dat allemaal doorstaan hebt zonder medicatie, chapeau. Bijzondere ziekte is het, dankjewel voor de uitgebreide uitleg!
1 like
Sorry alvast voor deze hele domme vraag maar ik geef de schuld aan slaapgebrek en niet meer helder kunnen denken😂
Wij gaan flesvoeding gebruiken voor onze baby vanaf dag 1, in ons huis hebben we een waterontharder met tabletten waardoor het water dus zachter is en iets anders smaakt(beetje vies). Wij drinken het zelf ook niet meer uit de kraan en hebben flessen spa blauw gekocht voor de babyvoeding.
Hoe werkt dit dan met flesjes en een flessenverwarmer?
Moet ik dat spa blauw water eerst koken op 100 graden, laten afkoelen tot 70 dan poeder erbij en dan weer laten afkoelen tot zo’n 35 graden om te drinken?
En bij een flessenverwarmer dan? Eerst dat spa blauw water koken, helemaal laten afkoelen en dan als ik het flesje wil maken in flessenverwarmer tot 35 graden en dan poeder?
Zoals ik al zei domme vraag maar ik heb hier van wakker gelegen vannacht 
Wij gebruikten koud kraanwater, warmden dat op in de flessenwarmer tot 37 graden en deden dan poeder erbij dus ik denk eigenlijk dat je hetzelfde kunt doen met mineraal water? Als we een dagje weggingen en een flesje water meenamen dan deden we iig hetzelfde.
Overigens heeft de kraamzorg dit uitgelegd aan mijn man toen hij het eerste flesje ging maken, dit werd mij pas na de kraamweek uitgelegd toen ik voor het eerst zelf een fles ging maken, dus ik zou me geen zorgen maken nu! Dat wordt vanzelf wel duidelijk.
5 likes
Dank je wel! Zo suf dat ik me opeens over alles zorgen ga maken, echt vermoeiend haha
2 likes
Dat snap ik, er komt ook een hoop op je af!
Neen
Ik wilde echt dat iedereen die zich iets afvraagt gewoon zou zeggen goh ik weet niet hoe dit werkt, wie kan het uitleggen?
Mijn ervaring is dat de kraamhulp ervan uit gaat dat alles nieuw is en ze vertellen je graag hoe het allemaal werkt
(En uiteindelijk vind je de manier die het meest bij jullie past, komt echt goed!)
7 likes
Is veel flessenwater niet al sowieso veilig genoeg om het aan een baby te geven zonder het eerst te koken? Dat er daarom een baby’tje op de fles staat. Dus dan zou je gewoon 120ml oid in een flesje doen en dat meteen in de flessenwarmer zetten tot het 37 graden ofzoiets zonder het eerst te koken en af te laten koelen. Maar ik zou dat gewoon navragen aan je kraamzorg, zij leggen je idd alles uit en daar zijn echt geen domme vragen. Zijn er sowieso niet, maar bij kraamzorg al helemaal niet. Tenzij je op dag 2 vraagt wanneer je kind frikandellen mag eten maar oké.
4 likes
Dank je wel voor jullie antwoorden! Jullie hebben ook helemaal gelijk dat er geen domme vragen bestaan 
3 likes