Ik voelde wel alles, maar m’n hoofd zat echt nog vol watten. Dus dus hoofd en lijf werkte gewoon nog niet helemaal samen, moest echt even op de wereld komen weer haha!
O ja haha dat herken ik wel inderdaad! Ik weet nog dat ik na (of was het tijdens, echt zo’n blur die hele bevalling) de bevalling na de wc wilde en zelf wel vond dat ik alleen kon lopen. Maar ze vonden me toch nog een beetje raar uit mijn ogen kijken ![]()
![]()
Iets wat mij tijdens de ontsluitingsfase goed heeft geholpen, is een gewone (haar)kam. Ik klemde de kam in mijn hand tijdens een wee. Ik las op internet dat dit positieve effecten zou moeten hebben. Ik was wat sceptisch, maar bij elke wee moest ik de kam hebben en had ik het idee dat het hielp.
Oh ja dit! Helemaal vergeten maar heeft mij idd ook goed geholpen.
Ja echt een aanrader! Ik ben bevallen met de TENS tot ontsluiting en de kam en bevalbad tijdens persfase!
Ja je hebt eigenlijk gelijk. Als je het al zeker weet kun je het er maar beter zo duidelijk mogelijk inzetten.
Mijn verloskundigenpraktijk destijds was wel een beetje ‘wollige’ praktijk. Hoewel ik superblij met ze was, had ik ergens wel een beetje angst dat wanneer ik toch pijnstilling zou willen, ze me er vanaf zouden willen praten (“Laten we eerst nog wat hypnobirting technieken proberen”).
Maar uiteindelijk had ik twee geplande keizersnedes ![]()
Dit is alleen weer minder handig voor de mensen met een hoge pijngrens. Ik heb tot aan de persfase gedacht dat we nog niet echt begonnen waren omdat ik dacht dat het nog wel erger zou worden 🫠
Ik ook, vandaar de TENS tot de persfase ![]()
Ja dit had ik ook. Herkende de weeen niet want dacht idd dat het zoo pijnlijk moest zijn dat je direct weet van dit is een wee. Beide keren vond ik het rond de 8/9 cm pas pijnlijk worden. Mocht er ooit een derde komen (hoogstwaarschijnlijk niet) dan zou ik de weeen een derde keer wel (eindelijk) herkennen denk ik ![]()
Maar om te antwoorden op de vraag hoe het voelt: in het begin heel lichte krampen, niet noemenswaardig. Vanaf 8/9 cm vond ik het heftige menstruatiekrampen. Maar nog steeds wel te doen. Persfase vond ik het heftigst denk ik.
Ik vond het ook niet pijnlijk. Heb tot 9 cm alleen maar slap zitten ouwehoeren met mijn partner en verloskundige maar ik wist wel meteen dit zijn weeen ze komt. ![]()
Ik vond de actieve fase wel heftig hoor pfoee, de pijn vond ik zelf niet voelen als menstruatiekrampen. Echt alsof alles van binnenuit (rug/baarmoeder) keihard wordt samengeknepen
De ontsluiting vorderde bijna 24 uur later ook niet ivm ongunstige ligging vd baby en ik mocht geen pijnstilling omdat het medisch werd. En dat terwijl mijn pijngrens echt wel hoog ligt hahah dit was echt geen pretje
Ja ik vond de weeën ook intens. Was helemaal in mijn eigen bubbel. Maar ook zo raar dat je dan liggend bijna in slaap valt (weeën werden ook stuk minder), dus moest echt actief staan en bewegen.
Maar ik had voor mijn zwangerschappen ook nooit erge menstruatiekramp. Heel lichtjes de eerste dag. Dus was ook niks gewend.
Je kan in je bevalplan opnemen dat je pijnstilling wil en dat je zsm wil worden ingestuurd zodat je niet ‘te laat bent’ voor een ruggeprik. Ik heb dit besproken en dat kan gewoon, mits er plek is in het ziekenhuis. Mijn verloskundige stuurde in vanaf 2 cm als je dat zelf graag wilt. Ze gaan er alleen niet vanuit omdat blijkbaar veruit de meeste mensen zo lang mogelijk thuis blijven, maar als je gewoon duidelijk bent over wat je wil maken ze er in mijn ervaring geen enkel punt van.
Ik herken dit helemaal niet bij mijn verloskundige praktijk, daar vragen ze actief naar of en welke pijnstilling ik eventueel zou willen & voel ik 0 oordeel daarover maar juist goede uitleg en betrokkenheid.
Oh ik WOU dat ik dit herkende haha.
Dit klinkt fantastisch. Ik heb in het dagelijks leven echt een hoge pijngrens volgens mij, maar ik zei tegen mijn partner ‘ik wist niet dat er zulke erge pijn kon bestaan, het is de ergst mogelijke pijn x100’, en dat was met 2 of 3 cm ontsluiting. Mijn lichaam trok het ook totaal niet en heeft 32 uur lang lopen overgeven bij elke wee.
Dus samenvattend, pijn van een wee is voor iedereen anders qua hoe heftig je het vindt, en hoogst waarschijnlijk herken je het wel.
Ik voel me alweer bijna gefaald qua pijngrens als ik deze verhalen lees over hoe mensen het vonden meevallen, terwijl ik helemaal kapot ging (en ik trek het mezelf zo aan maar toch niet leuk om te lezen)
Het geeft ook geen zin om over een hoge of lage pijngrens te praten aangezien het geen gelijke pijn is. Het suggereert een kracht die niet te meten is. Of je een hoge pijngrens hebt, er goed mee om kunt gaan door technieken of gewoon minder pijnlijke weeen hebt, zullen we op een forum niet te weten komen.
Haha nou ik had een heel bevalplan dat ik het liefst zonder medicatie in bad wilde bevallen.
De weeën begonnen en na 2 weeën heb ik mn moeder uit bed gesleurd met de mededeling dat we NU naar het ziekenhuis moesten voor een ruggenprik.
Kon helemaal niets met die (rug)weeën. Vond de ruggenprik een verademing.
Om medische redenen werd er bij mij sterk een ruggenprik aangeraden en die werd dan ook al vrij vlot gegeven (inleiding, voor breken vliezen) en het was echt het beste ooit. Uiteindelijk werd het na vele uren toch een keizersnede maar ik zou die ruggenprik aan iedereen aanraden. Op het laatst (rond 7/8 cm) voelde ik wel wat meer, maar die uren ervoor waren heerlijk 🫶🏻
En het heeft ook te maken met verwachtingen, die voor iedereen verschillend zijn. Dat ik zat te wachten of ze nog meer pijn gingen doen betekent natuurlijk niet dat ze geen pijn deden. Maar misschien stelden mijn weeën ook wel niks voor bij wat een ander heeft meegemaakt.
Het is gewoon niet met elkaar te vergelijken en iedereen voelt wat anders.