Dikkie Dik en de verdwenen knuffel
Kom uit die kraan!
Het Park (geen voorleesboek meer een aanwijsboek)
Boer Boris
Nog even een kusje erop
Dit zijn de favorieten op het moment
3 likes
Mijn zoontje van net 2 wil altijd erbij zijn als ik mijn make-up doe en wil mee doen. Denk dat dit zijn droom is 
2 likes
Nou ik denk alleen maar, als je dan make up voor een kind koopt, dan aub gewoon een leuk kleurrijk setje.
Mn kind van 6 is overigens gek op make up, en heeft ook ook make up. Ze mag het niet elke dag op, maar als ze het leuk vind mag ze soms wel een licht oogschaduwtje (ja ook naar school).
8 likes
Echt heel leuk als m’n kind make-up wil om te spelen, maar hoezo is dit beige? Zelfs de lipstick is bruin, geef een kind gewoon ff normaal speelgoed.
15 likes
Ah geweldig, Dank voor de tips allemaal! Heb ze opgeslagen en ga morgen langs de boekhandel om er een paar te halen
Verder heb ik ook een leuke boektip: dino’s, feeën en ruimtehelden. Een heel leuk zoekboek dat net even minder voorspelbaar is dan de meeste zoekboeken
1 like
Niks zo leuk als het eerste setje van een paar euro’s waar je kind zich op verheugd met 0,0 pigment
En dan na een paar dagen helemaal geirriteerd alles weggooien omdat het overal wordt gesmeerd😬
5 likes
Nou met scherpe nageltjes komt hier nog best veel van af
Eiland, van Mark Janssen. Mag je zelf de tekst bedenken. Zulk mooie afbeeldingen.
1 like
Vanmorgen haalde ik mijn kleuter op bij de sportles. Na afloop geeft de trainer elk kind een high five voordat ze naar de kleedkamer gaan, waar de ouders wachten.
Eén kind werd door haar moeder vanuit de kleedkamer weer terug de zaal in gestuurd, omdat ze ook nog even “dankjewel” moest zeggen tegen de trainer.
Eerlijk gezegd had ik daar zelf nooit zo bij stilgestaan. Ik zou mijn kind er niet voor terugsturen, die high five voelt voor mij al als een afsluiting. Tegelijkertijd zet het me aan het denken. In dit soort momenten vraag ik me dan af: ben ik mijn kinderen ongemerkt aan het opvoeden tot onbeleefde etters?
- Ik vind dankjewel zeggen belangrijk en zou mijn kind ook terugsturen
- Een high five of zwaaien is voldoende
- Ik stimuleer het, maar dwing het niet af
- Ik heb hier ook nog nooit over nagedacht
0 stemmers
1 like
Ik zou mijn kind niet terugsturen maar wel attenderen dat ze best dankjewel kan zeggen bij de volgende high five.
14 likes
Ik vind beleefd zijn echt super belangrijk en als mn kind iets krijgt van iemand en hij zegt geen dankjewel mevrouw of meneer (met twee woorden praten!!) pak ik het af. Ik haat ongemanierde kinderen
5 likes
Wtf is dit voor artikel? Ik zat te wachten op een sneer naar Marcel, wat voor domme oelewapper hij is, maar dat kwam maar niet? Is het satire maar mis ik de clue? Of miet het zo’n ‘ik biecht op’ artikel voorstellen
1 like
Dit zijn gewoon verzonnen verhalen die dienen als raigebait.
7 likes
Haha oh nou het heeft wel gewerkt 
In navolging hierop:
Op een straatfeest of een familiebijeenkomst moet mijn peuter (in dit geval 2 jaar):
- Elke gast apart begroeten (samen met de ouders)
- De gasten die hij/zij goed kent begroeten (bijv. directe buren of opa’s en oma’s), maar de andere gasten die hij/zij minder goed kent niet
- Ik leg mijn kind hierin niets op
0 stemmers
Edit: een feest met 15 a 20 man bijvoorbeeld. En zwaaien vanop de arm van papa telt ook als begroeting
1 like
Maar ik begroet zelf ook niet iedereen apart, daar heeft toch geen mens zin in
22 likes
2 jaar: ik leg niks op. Vanaf 3/4 jaar: mensen begroeten die je kent en de rest in ieder geval een zwaai of een algemene hallo.
7 likes
Moet jouw kind u tegen jou en/of partner zeggen?
- Ja, altijd
- Nee, je/jij is prima
0 stemmers
Mijn 2-jarige gaat waarschijnlijk iedereen uit zichzelf begroeten, maar mijn 4-jarige kruipt het liefst weg wanneer we op een verjaardag/feestje komen😅
Dan heb ik ook nog wel een vervolgvraag. Hoe gaan jullie om met mensen die jullie kind aanspreken op straat?
Ik heb een verlegen peuter en mensen spreken haar eigenlijk altijd wel aan in het openbaar. (Hallo hallo, zwaai eens naar me/hee heb jij een lekkere appel?/o wat ben jij een schatje zeg met je mooie haren/wil je mij een handje geven/high five /ga je lekker een boekje lezen? etc.)
Dat vindt ze dus echt helemaal niets. Aan de ene kant bedoelen veel van die mensen het wel goed en wil ik haar ook beleefdheid/omgangsvormen meegeven, maar aan de andere kant wil ik haar (zeker als vrouw) nog sterker meegeven dat ze random mensen niets (en al helemaal geen fysiek contact) verplicht is als het niet goed voelt en dat er niets mis mee is om er niet op te zitten wachten zegmaar.
Dus hoe doen jullie dat?
- Mijn kind moet groeten, maar handje oid hoeft niet
- Mijn kind moet groeten en ook handje oid geven
- Mijn kind hoeft niets, maar ik excuseer me wel namens haar
- Mijn kind hoeft niets en ik maak daar ook geen excuses voor
0 stemmers
1 like