Voor mij nog niet aan de orde met 4 maanden, maar ik ben niet van plan haar te gaan dwingen om vreemden die anders beledigd zijn te groeten. Vind het ook raar dat vreemden maar verwachten dat alle kinderen leuk tegen ze doen, haha.
En ik ga haar heus wel leren dat ze best hoi of goedendag kan zeggen, maar ze is geen circusaap die op commando leuk hoeft te doen.
Mijn dochter vindt dit ook niets en is heel verlegen. Maar ik probeer haar wel aan te leren om dankjewel te zeggen als ze een complimentje krijgt.
Fysiek contact absoluut niet trouwens. Vind dat onnodig met vreemden en zou dat zelf ook niet willen.
Ik vind dit soort dingen altijd erg ongemakkelijk dus sta een beetje schaapachtig te lachen
Ik zeg altijd iets namens mijn kind. Soms als ik iemand aardig vind bied ik mijn baby een beetje aan dat ze goed kunnen kijken maar als ik iemand stom vindt doe ik alle kleppen van de kinderwagen juist dicht en zeg ik niks.
Mijn kind is al wat ouder (10) maar ook toen ze jonger was moest ze op zân minst terug groeten als mensen haar (normaal) gedag zeiden.
En op verjaardagen netjes iedereen even gedag zeggen. Hoeft niet met aanrakingen erbij te zijn maar gewoon netjes groeten hoor.
Gelukkig doet ze dat ook gewoon. Ik vind het namelijk echt heel raar als ik klasgenootjes tegen kom en zelfs vriendinnetjes die regelmatig bij ons thuis spelen mij niet terug groeten als ik zeg âhoi Janneke!â Sommigen kijken me dan schaapachtig met open mond aan en zeggen niks terug. Dat vind ik echt belachelijk.
Ja ik denk dat dit als hij ouder is (bedoel hij is nu nog een baby) een van mijn belangrijkste regels wordt hoor. Hij hoeft echt niet iedereen een handje of kus te geven, maar hallo en doei wel gewoon hoor. En alsjeblieft en dankjewel.
Mijn kleuter is ook erg verlegen. Als iemand iets tegen hem zegt, bekend of onbekend, zeg ik altijd wel even zeg maar hallo of gedag oid. Maar als hij dan nog steeds verlegen is, dwing ik niks af.
Dankjewel moet hij altijd zeggen, als ie bijv krentenbol bij de bakker krijgt ofzo. Maar dat doet ie eigenlijk altijd wel.
Ah ja ik maar voor zover ik weet hebben die kinderen geen autisme maar zeggen ze gewoon niks terug.
Ja wel eens hoor. Ik weet nog dat mijn moeder ooit een compliment kreeg van de moeder van een vriendinnetje dat ik wel gewoon âgoedemiddagâ en âbedanktâ etc zei tegen haar als ik bij dat vriendinnetje gingen spelen. Dat waren ze niet gewend van andere vriendinnetjes. Echt belachelijk eigenlijk, we waren toen ook al wat ouder, geen kleuters ofzo. Dat moet mijn kind wel gewoon doen.
Echter komen we bv als we samen zijn ook zovaak vreemde mensen tegen die een praatje maken etc. Ze kan nog geen gedag zeggen ofzo en ik zeg soms wel âga maar zwaaienâ en soms doet ze dat heel vrolijk en soms heeft ze er geen zin in. Maar dat snap ik wel want ik heb er soms ook gewoon geen zin in hele gesprekken met de tigste vreemde hahah. En ze hoeft van mij dan ook echt geen handje te geven oid als ze dat niet wil. Als ze kan praten vind ik het wel netjes als ze gedag zegt natuurlijk. Maar wil haar juist leren dat iemand je echt niet zomaar mag/hoeft aan te raken, zoals nu soms wel gebeurd door die vreemden.
Nee natuurlijk niet dat is ook precies mijn punt, maar het zijn voornamelijk hele oude vertederde mensen die mijn dochter zo aanspreken, dus ik vind dat dan sociaal gezien toch wel ingewikkelder dan de zoveelste vervelende man die mij aanspreekt.
Ik maak geen excuses maar ik praat wel terug, alleen niet namens kind. Dus als een vrouw bijv tegen mân zoon zegt âlekker aan het buitenspelen?â en hij zegt niks omdat hij verlegen is (niet altijd) dan zeg ik jaaa lekker weertje hĂš!
Ja ook mijn tactiek! Kind zegt daarna altijd âwie was dat mamaâ - maar is dood stil op het moment zelf.
Leuke oplossing, thanks!
Ineens kunnen we onze baby (4 maanden gecorrigeerd) overdag niet meer overleggen in bed tijdens dutjes 
Wordt gewoon meteen wakker als je het probeert. Is dit iets wat bij de 4 maanden regressie hoort? Zelfstandig in slaap vallen lukt hem echt nog niet dus dat is geen oplossing. We proberen nu wel het wiegen af te bouwen, ik krijg hem nu meestal in slaap door een beetje te wiegen en ritmisch op zân billen te tikken. Maar waar ik hem voorheen na 10 minuten over kon leggen en dan maximaal een half uur had om iets te doen, kan dat nu dus niet meer en zijn we terug naar contact naps. Ik krijg echt nĂks meer gedaan in een dag. Hopelijk is dit een 
fase en kan ik over een paar weken weer over wat anders komen klagenâŠ
Ik wist dat de babyfase zwaar zou zijn, maar het is echt nog veel pittiger dan ik vooraf had voorgesteld. đ« En dan hoor ik van een vriendin die net haar tweede heeft gehad dat ze zich verveelt tijdens haar verlof. HOE DAN haha 
(ja een baby hebben die wel zelfstandig slaapt)
Hier wel ja, duurde max een week of twee. 's Avonds duurde het ook wat langer dan normaal, maar als ze dan eenmaal sliep was het gelukkig nog steeds heel goed, dus dan maar even weinig doen overdag. Hoe slaapt jouw kindje 's avonds/'s nachts?
Pfoeh pittig he!
Ik snapte ook nooit als mensen in mijn omgeving deden alsof het zo makkelijk was. Zal ook wel per kind verschillen natuurlijk⊠Die van ons had (en heeft) altijd veel nabijheid nodig. Ze is nu 3 en wij wiegen haar nog steeds in slaap 
Ik durf het bijna niet te typen want dan jinx ik het vast, maar over de nachten mogen we niet klagen! Zijn vaak wel de hele avond bezig met hem in slaap krijgen maar ergens tussen 20.30 en 22.00 uur ligt hij meestal in bed en gaat de nacht in. Er zitten ook nachten tussen dat hij heel vaak wakker wordt of ineens niet meer wil slapen na de nachtvoeding. Maar 100x liever dit dan goede dutjes overdag en rotnachten! Dat besef ik zeker.
Het niet neer kunnen leggen voor een dutje duurt al sinds kerst ongeveer. Een echte avond heb ik sinds zân geboorte in augustus niet gehad⊠ik ga meestal na het eten met âm naar boven maar voordat hij klaar is met clusteren/voeden en meerdere pogingen om hem over te leggen gaan we zelf ook slapen.
@Shinshell Oef dat is pittig, ze worden ook steeds zwaarder om te tillen⊠Ons kindje heeft ook veel nabijheid nodig en dat wil ik hem wel bieden. Krijg allemaal goedbedoelde adviezen over in slaap laten huilen, maar zwaar ik het ook vind, dat gaat echt tegen mân moedergevoel in. En ik probeer elke dag maar weer te denken dat het ooit overgaat. Als hij zoân lange slungelige puber is wil hij vast niet meer knuffelen met zân stomme moeder.
Gaat/ging jouw kindje naar de opvang? Hoe doen ze dat daar met slapen? Die van mij gaat volgende maand wennen, vind ik wel spannendâŠ
Nou dan kun je nog goede nachten hebben, maar dit is toch ook gewoon zwaar!
Probeer jezelf niet teveel druk op te leggen met waar je allemaal niet aan toe gekomen bent overdag, ook al is het soms frustrerend. Mijn dochter slaapt ook het liefst bij mij overdag (ook al gaat het overleggen nu dus wel weer een stuk makkelijker) en ik wil haar dat ook bieden, ze is nog zo klein. Dus zolang het lukt en dat voor jou ook goed voelt, lekker blijven doen!
Mijn dochter valt ook niet zelfstandig in slaap thuis (ook niet uitgebreid geprobeerd moet ik zeggen), maar op de opvang gaat het eigenlijk best goed. Ze houden daar de wakkertijden aan die wij ook aanhouden, maar ik heb het idee dat ze door alle indrukken daar zo moe is dat het haar dan toch lukt om zelfstandig in slaap te vallen.
@Tumtum mijn dochter ging vanaf 4 maanden ook heel slecht inslapen overdag en âs avonds en die heb ik ook zo veel staan wiegen en alles 
het is echt pittig, maar houd vol want het is inderdaad ook een fase. De vraag is alleen hoe lang die fase dan is 
Mij heeft de app Huckleberry heel erg geholpen. Daarin hield ik bij wanneer ze sliep en hoe lang en dan berekende die app wanneer ze dan weer moest gaan slapen daarna. Is natuurlijk iets wat je zelf ook een beetje kan berekenen door te puzzelen met wakkertijden maar ik had daar destijds echt de headspace niet voor.
Ik vind het super goed dat je naar je moedergevoel luistert! En ik herken alles wat je schrijft.
Hopelijk is dit inderdaad gewoon een fase. Zoân slaapregressie hoor ik meer mensen over en 4 maanden was ook het moment dat ik er lichamelijk echt helemaal doorheen zat. (Toen zijn we op de fles overgegaan en konden mijn vriend en ouders ook wat meer helpen, echt zoân opluchting was dat.)
Dat slapen gaat de eerste jaren heel erg in fases. Een poosje goed, dan weer niet, dan weer wel.
Onze dochter wordt inderdaad steeds zwaarder, dus het âwiegenâ hebben we wel wat aangepast, waardoor het te doen is. Dat we het ook zittend kunnen doen.
Onze dochter ging vanaf 3 Ă 4 maanden ook al naar de opvang inderdaad, Ă©Ă©n dag in de week. Gelukkig is dat helemaal goed gekomen en ze heeft daar haar eigen bedtijdritueel / slaap associaties aangeleerd. Wel met iets meer huilen denk ik, maar als het echt niet ging gaven ze haar wel even nabijheid. Ze kan daar nu super goed zelf in slaap vallen, ze weet gewoon niet beter. Bij ons is ze meer verwend 
. Maar ik houd ook niet van laten huilen en ik ben nog altijd trots op mezelf dat we hebben volgehouden. Ik hoop dat ze nu een goede hechting heeft ontwikkeld. We hebben ook wel eens zoân slaaptraining geprobeerd, maar dan ging ze huilen totaan overgeven toe. Toen ben ik gelijk gestopt.
Dus ja, als je er middenin zit is het inderdaad heel zwaar, maar als ik er nu aan denk hoe snel die 3 jaar eigenlijk voorbij zijn gevlogen⊠Dan is het het allemaal wel waard. 
We hopen nog steeds dat ze een keer zelf in slaap gaat vallen en we blijven het rustig proberen, maar de makkelijkste weg is gewoon even knuffelen en wiegen. Dan slaapt ze daarna meestal ook rustig de nacht door, dat is me ook veel waard.
Het wordt uiteindelijk echt makkelijker in ieder geval 
Wat jij ook zegt, als ze puber zijn dan hebben ze mama niet meer nodig.
Maar tot aan de basisschool moet je jezelf wel behoorlijk opofferen. Ik heb het er 100% voor over, maar het wil niet zeggen dat ik het soms niet heel zwaar vind om altijd âaanâ te staan. Maar het is ook zo leuk om je kindje te zien opgroeien.