Ik vind beleefd zijn echt super belangrijk en als mn kind iets krijgt van iemand en hij zegt geen dankjewel mevrouw of meneer (met twee woorden praten!!) pak ik het af. Ik haat ongemanierde kinderen
Wtf is dit voor artikel? Ik zat te wachten op een sneer naar Marcel, wat voor domme oelewapper hij is, maar dat kwam maar niet? Is het satire maar mis ik de clue? Of miet het zo’n ‘ik biecht op’ artikel voorstellen
Dit zijn gewoon verzonnen verhalen die dienen als raigebait.
Haha oh nou het heeft wel gewerkt ![]()
In navolging hierop:
Op een straatfeest of een familiebijeenkomst moet mijn peuter (in dit geval 2 jaar):
- Elke gast apart begroeten (samen met de ouders)
- De gasten die hij/zij goed kent begroeten (bijv. directe buren of opa’s en oma’s), maar de andere gasten die hij/zij minder goed kent niet
- Ik leg mijn kind hierin niets op
0 stemmers
Edit: een feest met 15 a 20 man bijvoorbeeld. En zwaaien vanop de arm van papa telt ook als begroeting
Maar ik begroet zelf ook niet iedereen apart, daar heeft toch geen mens zin in
2 jaar: ik leg niks op. Vanaf 3/4 jaar: mensen begroeten die je kent en de rest in ieder geval een zwaai of een algemene hallo.
Moet jouw kind u tegen jou en/of partner zeggen?
- Ja, altijd
- Nee, je/jij is prima
0 stemmers
Mijn 2-jarige gaat waarschijnlijk iedereen uit zichzelf begroeten, maar mijn 4-jarige kruipt het liefst weg wanneer we op een verjaardag/feestje komen😅
Dan heb ik ook nog wel een vervolgvraag. Hoe gaan jullie om met mensen die jullie kind aanspreken op straat?
Ik heb een verlegen peuter en mensen spreken haar eigenlijk altijd wel aan in het openbaar. (Hallo hallo, zwaai eens naar me/hee heb jij een lekkere appel?/o wat ben jij een schatje zeg met je mooie haren/wil je mij een handje geven/high five /ga je lekker een boekje lezen? etc.)
Dat vindt ze dus echt helemaal niets. Aan de ene kant bedoelen veel van die mensen het wel goed en wil ik haar ook beleefdheid/omgangsvormen meegeven, maar aan de andere kant wil ik haar (zeker als vrouw) nog sterker meegeven dat ze random mensen niets (en al helemaal geen fysiek contact) verplicht is als het niet goed voelt en dat er niets mis mee is om er niet op te zitten wachten zegmaar.
Dus hoe doen jullie dat?
- Mijn kind moet groeten, maar handje oid hoeft niet
- Mijn kind moet groeten en ook handje oid geven
- Mijn kind hoeft niets, maar ik excuseer me wel namens haar
- Mijn kind hoeft niets en ik maak daar ook geen excuses voor
0 stemmers
Doe even normaal. Wat doe jij als je als vrouw zo wordt aangesproken op straat door een voor jou vreemde? Jezelf dwingen om te gaan groeten en je anders excuseren dat je het niet doet? Mag hopen van niet…
Voor mij nog niet aan de orde met 4 maanden, maar ik ben niet van plan haar te gaan dwingen om vreemden die anders beledigd zijn te groeten. Vind het ook raar dat vreemden maar verwachten dat alle kinderen leuk tegen ze doen, haha.
En ik ga haar heus wel leren dat ze best hoi of goedendag kan zeggen, maar ze is geen circusaap die op commando leuk hoeft te doen.
Mijn dochter vindt dit ook niets en is heel verlegen. Maar ik probeer haar wel aan te leren om dankjewel te zeggen als ze een complimentje krijgt.
Fysiek contact absoluut niet trouwens. Vind dat onnodig met vreemden en zou dat zelf ook niet willen.
Ik vind dit soort dingen altijd erg ongemakkelijk dus sta een beetje schaapachtig te lachen
Ik zeg altijd iets namens mijn kind. Soms als ik iemand aardig vind bied ik mijn baby een beetje aan dat ze goed kunnen kijken maar als ik iemand stom vindt doe ik alle kleppen van de kinderwagen juist dicht en zeg ik niks.
Mijn kind is al wat ouder (10) maar ook toen ze jonger was moest ze op z’n minst terug groeten als mensen haar (normaal) gedag zeiden.
En op verjaardagen netjes iedereen even gedag zeggen. Hoeft niet met aanrakingen erbij te zijn maar gewoon netjes groeten hoor.
Gelukkig doet ze dat ook gewoon. Ik vind het namelijk echt heel raar als ik klasgenootjes tegen kom en zelfs vriendinnetjes die regelmatig bij ons thuis spelen mij niet terug groeten als ik zeg ‘hoi Janneke!’ Sommigen kijken me dan schaapachtig met open mond aan en zeggen niks terug. Dat vind ik echt belachelijk.
Haha ik voel dit
Mijn kind met autisme kon toen ie klein was echt niks qua sociale interactie dus dan zei ik hoi voor ons allebei, inmiddels is het een puber van 16 en zegt ie zelf hoi, geeft ie antwoord als er wat gevraagd wordt en bij mensen die hij goed kent stelt ie zelfs wel eens een vraag terug. Praktisch al zijn vrienden zitten ook ergens op het spectrum en er is er maar 1 die wat zegt als je groet. Dan doe ik inderdaad wat jij zegt, specifiek de naam erbij zeggen en dan is het oh ja, hallo. Alsof het een heel speciale situatie is haha
Ja ik denk dat dit als hij ouder is (bedoel hij is nu nog een baby) een van mijn belangrijkste regels wordt hoor. Hij hoeft echt niet iedereen een handje of kus te geven, maar hallo en doei wel gewoon hoor. En alsjeblieft en dankjewel.
Mijn kleuter is ook erg verlegen. Als iemand iets tegen hem zegt, bekend of onbekend, zeg ik altijd wel even zeg maar hallo of gedag oid. Maar als hij dan nog steeds verlegen is, dwing ik niks af.
Dankjewel moet hij altijd zeggen, als ie bijv krentenbol bij de bakker krijgt ofzo. Maar dat doet ie eigenlijk altijd wel.
Ah ja ik maar voor zover ik weet hebben die kinderen geen autisme maar zeggen ze gewoon niks terug.